Superstrafkorting Gruwelzussen Voor Hulp Aan ‘Babybroertje’ – Kinderpsychiater Piet Hein T.

Het gebeurt gelukkig in een ver, ver land. Misbruik van andermans [arme] kinderen enzo.

Niet ieder kinderleven weegt even zwaar. Dit keer niet over mensonterende omstandigheden in fabrieken ver weg of de produkten die we kopen – kan niet elke dag kerstmis zijn, zo vermoeiend – maar meer tastbaar, het kroost zelf.

Dat rechters regelmatig afwijken van wat Nederlanders eerlijk vinden, begrijp ik. Soms doen de edelachtbaren echter onbegrijpelijke uitspraken, onverenigbaar met ons nationale rechtvaardigheidsgevoel. Betrapt worden bij het saboteren van de rechtsgang en 50 procent korting op je toch al lage straf vanwege je hoge leeftijd krijgen, is er een van.

In 2018 wordt de 68-jarige Piet Hein van T. in Nepal veroordeeld tot zeven jaar cel voor het misbruiken van twee minderjarige jongens. De man uit Makkinga kijkt terug op een lange ‘carrière’ als kinderpsychiater. Mijn mening kennen jullie. Die overigens ook voor zijn ‘grote’ zussen die in 2020 terecht staan, geldt. De bejaarde ‘dames’ Marijke (80) en Wilma van T. (81) uit Brummen en Poortugaal proberen het jonge Nepalese slachtoffer om te kopen. De oud-maatschappelijk werkster [3] en voormalig universitair docente bezoeken de familie van het slachtoffer meermaals in Nepal. Zou oud zijn ze dus ook niet. Later wordt er onderhandeld over een afkoopsom van 10.000-en euros. Ook is een van de grote zussen niet te beroerd om tassen vol belastend materiaal te verstoppen voor de politie.

‘Wel moest hij het slachtoffer nog een boete betalen van enkele honderden euro’s en mag hij Nepal zeven jaar lang niet meer in.’

Bron: Algemeen Dagblad: “Celstraf dreigt voor bejaarde zussen (80 en 81) van pedofiel omdat zij slachtoffer wilden omkopen” [10 november 2020].

Ondanks dat beide grote zussen een criminele bende vormen met hun jongere broer, een internationaal veroordeelde pedofiel, krijgen de oude besjes een reuzekorting van 50 procent op hun toch al magere gevangenisstraf. Ze hoeven geen jaar maar slechts zes maanden te brommen. Ze zijn vast zielig in de ogen van de rechter omdat ze oud en krakkemikkig zijn terwijl ze maanden eerder monter en vol slechte bedoelingen op het vliegtuig naar de andere kant van de wereld stappen. Ondertussen weten de duivelse dames prima wat ze doen als ze babybroertje Piet Hein van T, veroordeeld zedenmisdadiger, zijn gerechte straf proberen helpen te ontlopen. Een klein jongetje dat gelukkig ver weg woont, dan telt het niet. De officier van justitie eist een jaar cel. Dat is vast na aftrek van 50 procent ouderenkorting.

“Kijk ze daar eens geknakt zitten, die lieve omaatjes. Ze wisten vast niet wat ze deden.” [1]

Zou niet mogen bestaan, maar als je roept dat je Nederland hebt opgebouwd en je zogenaamd verwondert waar het naartoe gaat met ‘ons’ land is alles mogelijk. Laat nou net deze beide 80-plus zussen hét voorbeeld zijn van wat er mis is met de jeugd van tegenwoordig. Nee! Niks, nul en noppes! Als je een ding onthoudt van dit verhaal herinner je dan dit: “vroeger was alles beter, behalve de jeugd van tegenwoordig!”

“Vroeger was alles beter, behalve de jeugd van tegenwoordig!”

De rechter begrijpt het vast allemaal uitstekend – hoog-sensitief inlevingsvermogen enzo – en onthoogt de strafeis met een flinke dot vanwege – alweer – diezelfde leeftijd. Waarom? Niemand verdient het maar iedereen wil maar wat graag korting op korting stapelen, zeker als je de gevangenis in moet. De zussen zijn vals, genadeloos, gemeen en oud [6] – maar weten uitstekend wat voor verdorven dingen ze doen. Vanwege hun leeftijd krijgen beiden 50 procent korting op de – nu nog lagere! – geeiste celstraf. Vroeger was alles beter, inclusief monsters, maar vooral omdat de sleutel bij het op slot draaien van het traliehek in dit soort gevallen gegarandeerd voor eeuwig afbreekt.

afspraak van niks, nix

Afspraak van Nix. Niks 18-. Dit gaat over alcohol en roken? Meen je niet! En ik maar denken statiegeld, suffe GJ. Vergeet dat ik ooit dacht ‘niet binnen de landsgrenzen’, ‘niet buiten de landsgrenzen.’

Een beetje rechter die het vak van straffen van handlangers van zedendelinquenten serieus neemt, zorgt dat de grijze gruwels niet alleen opgesloten worden, maar veroordeelt ze ook tot het betalen van een veelvoud van het geboden omkoopbedrag. Misdaad mag niet lonen iemand? Helaas voor het slachtoffer, het gebeurt ver weg [alweer] en de rechter moet [vast niet geheel vrijwillig] een afweging maken tussen universele rechtsprincipes en lokale geriatrische verontwaardiging. En dan nog zijn er rechters die eisen na hun pensioen te mogen doorwerken. Ooit nagedacht over waarom je edelachtbare heet? Het ontzag van de maatschappij voor jullie natuurlijke voorbeeldfunctie bijvoorbeeld?

Rechter zijn is niet het makkelijkste beroep en oncoloog nog veel minder. Iets wat het moeilijk te begrijpen maakt dat rechters in ruste hun kennis en ervaring niet en masse delen en vermenigvuldigen na hun pensioen. Noblesse oblige. Een rechtvaardiger samenleving maken we tenslotte allemaal samen. [2] [3] Je kunt oneindig veel goeds doen als oud-rechter – een minderheidsstandpunt innemen bijvoorbeeld – zolang je maar bereid bent de veilige haven te verlaten.

Kopfoto gemaakt door Patrick Robert Doyle, gevonden op Unsplash.

[1] En in het vliegtuig van en naar Nepal hadden ze absoluut geen tijd om na te denken over hun daden. Schepen hebben [op de] valrepen, niet vliegmachines.

[2] Vergelijkende rechtswetenschappen een zetje geven is geen slecht idee.

[3] Of buitenlandse, jonge slachtoffertjes hier lokaal terzijde staan.

[4] Ken je die al van Katja Schuurman met teveel alcohol op achter het stuur? Ja, jaren geleden. Leuke dame, nog steeds, helemaal mee eens. Ze wordt extra gestraft vanwege haar voorbeeldfunctie. Blijkbaar geldt dat niet voor maatschappelijk werkers en kinder-psychiaters.

[5] Het lijkt erop dat ik niet alleen sta in mijn pleidooi voor het gelijktrekken van de strafmaat voor zij die binnen- of buitenlandse pedofielen ondersteunen. Het Algemeen Dagblad doet het wat subtieler dan GJ, maar da’s makkelijk. Tel maar eens op:

  • “68-jarige Piet Hein van T. werd bijna twee jaar geleden in Nepal veroordeeld tot zeven jaar cel voor het misbruiken van twee minderjarige jongens.”;
  • “Op zijn computer werd later ook kinderporno aangetroffen, maar voor zover bekend heeft hij in Nederland geen misdrijven begaan.” [In Nederland is het bezit van kinderporno strafbaar.]
  • “De zussen zeggen dat ze ‘seksueel nooit iets geks aan hem hadden gemerkt’.” [Niet echt een onderwerp waar ik het uitgebreid met mijn broer over heb, trouwens,, GJ];
  • “beide dames op leeftijd (80 en 81 jaar, de jongste is vandaag 80 geworden)” [artikel is van 10 november 2020];
  • “Wilma (80) uit Brummen en Marijke (81) uit Poortugaal.”; [Ach, woonden ze allebei maar in het fictieve plaatsje Brommen, als u begrijpt wat ik bedoel.]
  • “De twee zussen (die voor hun pensioen allebei een goede baan hadden, als maatschappelijk werker en universitair docent)”.

[6] Stijlfout die mijn innerlijke vooringenomenheid perfect illustreert. Natuurlijk bedoel ik niet dat de hoge leeftijd van beide zussen expliceert dat ze al heel lang vals zijn.  [7]

[7] En nou stel je eens voor dat GJ rechter in opleiding is en per ongeluk iets van die strekking in zijn junior-vonnis schrijft. Rechter zijn, niet de gemakkelijkste roeping. Betekent niet dat je soms geen fout kunt maken. Wetteksten zijn niet meer dan de uitkomsten van politieke koehandel tussen partijen. De rechtspraak is daar een vervolg op. Rechtvaardig handelen is en blijft mensenwerk.

[8] Onderaan het verhaal op de website van RTV Drenthe staan zes ‘gerelateerde artikelen’.  Vergeet even de ongelukkig gekozen kopfoto in helft daarvan en concentreer je op het feit dat de GGZ Drenthe met een informatiepunt rondom de in Nepal veroordeelde kinderpsychiater komt. Niets illustreert beter dat buitenlands gedrag van binnenlandse notabelen wereldwijde schokgolven in gang zet. Dat ingedachtig maakt de straf voor beide bejaarde zussen nog armoediger dan het al is.

Zo maar wat automatische aanbevelingen van RTV Drenthe. Wist je dat ze tegenwoordig ook algorithmes [automatische rekenregels] in de rechtspraak toepassen. Zomaar een fijn feitje.

Jojo-Rechtspraak en de Avondklok

Aan-uit. Wat is erger avondklok- of rechtspraak-jojo?

Op dinsdagmorgen wordt de avondklok afgeschoten en op dinsdagavond weer ontzet om het ‘gevreesde’ jojo-effect’ [relletjes?] te voorkomen.

Terugkijkend is het een opvallende rechtzaak. Tijdens een kort geding sneuvel ‘s ochtends de avondklok. Het lukt de overheid diezelfde middag al haar hoger beroep behandeld te krijgen.

Op 23 januari wordt de avondklok ingesteld. Het effect daarvan is onzeker en beperkt. Dat leidt tot koehandel in de Tweede Kamer. Mag het ook een halfuurtje minder zijn? Ja dus, vervolgens wordt verordonneerd wordt dat na negenen ‘s avonds niemand meer zonder goede reden naar buiten mag – een politicus die reclame maakt voor zichzelf bij de aankomende verkiezingen bijvoorbeeld. Dat zal het virus leren.

Als de vele discussies rondom corona en in het bijzonder de volgorde van inenten iets leren is het dat de overheid haar zaakjes niet op orde heeft. Voor de invoering van de avondklok wijst de Raad van State al op het ontbreken van de juiste onderbouwing. Justitieminister Ferd Grapperhaus wuift alle bezwaren weg. Moet kunnen is niet hetzelfde als juridisch solide. Die flater is het zoveelste klinkklare signaal dat na een jaar onze regering corona nog steeds niet serieus neemt.

Viruswaarheid, voorheen Viruswaan wint tegen de verwachting in een rechtzaak tegen de overheid. De avondklok is onwettig omdat het spoedelement, zeg maar binnen een paar uur de wet activeren als er bijvoorbeeld een dijk het begeeft, ontbreekt. Een glasheldere uitspraak die iedereen begrijpt omdat kabinet en kamer zich als een Muppetshow in brand gedragen. Er staan levens op het spel, eerst doen en achteraf toestemming vragen. Als het echt belangrijk is voor Nederland en onze ‘democratische rechtsstaat’, bel je Kamerleden uit hun bed, maar nee. Er moet gepraat worden. Met de landelijke verkiezingen die er aankomen eisen ‘onze’ vertegenwoordigers nog meer zichttijd.

Na de rellen eerder bij de invoering van de avondklok, schrik ik die dinsdag opnieuw. Volwassenen die normaal om acht uur al hun pyama aantrekken, staan rond het middaguur te juichen omdat de avondklok per direct door de rechter is verboden. Hoe de overheid het voor elkaar krijgt om diezelfde middag in hoger beroep gehoord te worden is voer voor complotdenkers.

Viruswaarheid is dolblij met de uitspraak, het waant zich winnaar. In een eerder geding wraakt de club diezelfde rechter nog. Wraken wordt overschat, het is niet meer dan advocaten die een slinger aan het roulettewiel geven, hopend op een rechter die meer welwillend staat ten opzichte van de eisers. [1] Of het een effectieve juridische strategie is, betwijfel ik. Te vaak wolf roepen als die nergens te zien is en je staat in je hemd als het roofdier zich uiteindelijk laat zien.

Diezelfde middag al dient een hoger beroep waarin de Staat vraagt om de uitspraak op te schorten. De rechtbankvoorzitter verspreekt zich en noemt Viruswaarheid Viruswaan. Meer dan onhandig, het is absoluut onprofessioneel. Omdat Viruswaarheid waarschijnlijk zelf niet gelooft dat de uitspraak stand houdt, kiest het voor de aanval naar voren en wraakt de rechter wegens vermeende partijdigheid. Als er een ding is wat een slimme partijdige rechter doet, is het ongemerkt persoonlijke voorkeur laten meespelen. Andere rechters besluiten dat er geen reden is om te wraken en als de zon ondergaat – de klok tikt door, het is sneller negen uur ‘s avonds dan u denkt – gaat de rechtzaak verder. Viruswaarheid pruttelt en schreeuwt wat, niet dat iemand wat anders van de club verwacht. Ondertussen schuift ook Jaap van Dissel aan met vage, onwaarschijnlijke berekeningen over het positieve effect van de avondklok. Van Dissel heeft net zoveel verstand van de wet als ik, dus wat doet hij daar? Tenzij de wet natuurlijk niet altijd de wet is, maar hoe weet je dat als rechter? Moeilijk, moeilijk, moeilijk.

Zelf sta ik niet te juichen die middag maar probeer geduldig uit te leggen dat er later vandaag al een hoger beroep komt. Verwondering alom: huh, hoe kan dat? Hé als eenvoudige econoom moet je mij dat niet vragen. Uiteindelijk zal het spoedappel ertoe leiden dat de avondklok gehandhaafd blijft vanwege het risico op een jojo-effect. Zo kan iedereen een schriftelijke cursus rechter worden makkelijk halen.

Het echte jojo-effect zit ‘m erin dat je het de mensen die middag op het plein niet kunt uitleggen dat de een hooggeleerde rechter het verbiedt met een logische verklaring en vervolgens de volgende, ook hooggeleerde rechter, zegt jojo’s zijn slecht voor de lijn dus ik draai het terug. De echte vraag is en blijft: welke jojo weegt het zwaarst?

PS: Na afloopt zegt de rechter “allemaal snel naar huis want de avondklok geldt nog.” Ze had er bij moeten zeggen: voor zij die nog in het primaat van de wet geloven. Een tweede onprofessionele uitglijder die niet had mogen gebeuren. Dom, arrogant, aanmatigend en misplaatst, alsof de rechter van dienst het echte hoger beroep al een gelopen race vindt.

Kopfoto gemaakt door Ricardo Silva, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

Snelrecht is een Voorrecht

Laat ze maar sudderen.

Bibber de bibber, het Ministerie van Justitie roept weer eens hoog van de toren. Als je niet weet wat straf is, moet je de rechter misschien niet adviseren in de strafmaat.

Nationaal Volksfeest A, B of C komt er weer aan. De persofficier van Justitie blaast hoog van de toren. Snelrecht, dat zal ze leren! Hoe ouder je bent, des te slimmer. Mijn oma had een gietijzeren braadpan die de oorlog overleefde en werd met de jaren beter. Sudderen was haar geheim.

Natuurlijk moeten lui die rottigheid uithalen zich verantwoorden, maar gewild of ongewild is een gedeelte van de straf de wachttijd tot je voor de rechter staat. Geen persoonlijke ervaring, maar het lijkt me dat je leven stilstaat, lastig solliciteren enzo.

“Ik ben de beste kandidaat en super gemotiveerd”
“Voordat we u een aanbod doen, moeten we nog ergens rekening mee houden?”
“Waarschijnlijk piep ik er voor een jaar of vijf tussen uit, maar dat weet ik pas over 24 tot 36 maanden.”

Als je je wil misdragen, doe het dan op een nationale feestdag. Niet dat het OM die dag werkt – en nee geen grapjes dat ze daar allemaal deeltijd aanwezig zijn – maar de dag erna sta je meteen voor de rechter. Geen eindeloze wachttijd waarin je leven pas op de plaats maakt.

Wil je het tuig echt straffen, geef ze dan geen voorrangsbehandeling en laat ze op hun beurt wachten!

Kopfoto gemaakt door Randy Colas, gevonden op Unsplash.