Politici: Hoe Kom Je Er Vanaf?

Pluche plakt prima, ja toch PvdA’er Lodewijk Asscher?

Je pleegt een keer een bankoverval – OK afgezien van die keren dat ik niet betrapt ben – en ineens is er is geen bancaire instelling meer die je aanneemt. Hoezo? Bitcoins zijn digitaal, die kun je niet stelen. Was ik maar de politiek ingegaan.

Hét kenmerk van de moderne democratie: iedereen die anders is, valt buiten de boot. Een definitie van anders wordt helaas niet verstrekt. Ze varieert al naar gelang het algemeen [ambtelijk] belang. Je zult maar anders zijn en kleur moeten bekennen. Kip, ik heb je. Daar weet de Belastingdienst wel raad mee. In het kader van de nationale veiligheid wordt je preventief als fraudeur aangemerkt. Dat je kinderen niet meer te eten hebben, is een kleine prijs. Het gaat om het grote plaatje, niet zeuren. Ondertussen krijgen ambtenaren wel ongevraagd – en als eerste – 360 euro per jaar om thuis te werken. Als mijn blog echt anoniem was, had ik daar een grap over gemaakt.

Links van het politieke spectrum zijn ze tegen profiteurs, rechts net zo goed. Het enige verschil is de definitie. Nee, niet wie profiteert het meest. Politieke profiteurs worden namelijk nooit bestraft. Toen ik bij de bank solliciteerde die ik beroofd had, was mijn argument dat ik de beste, meest aangewezen persoon was om de rommel op te ruimen. Heb het tenslotte zelf gemaakt. Ze trapten er niet in, gelukkig maar.

Stel je eens voor dat president Trump had gezegd: onder mijn leiding is het een rommeltje geworden in Amerika, daarom ben ik de aangewezen persoon om de boel weer recht te trekken. Een tyfoon aan hoongelach zou hem ten deel zijn gevallen. Nu Lodewijk Asscher hetzelfde heeft geprobeerd, hij wil blijven plakken voor een “rechtvaardiger” samenleving, is het doodstil. Erger nog is het bericht in de NRC dat “de gehele Kamerfractie en partijprominenten als Ahmed Aboutaleb en oud-voorzitter Hans Spekman schaarden zich achter Asscher.” Vroeger had je Kinderen Voor Kinderen, nu Pluche Voor Pluche (Voor Altijd). Zelf zegt Asscher in zoveel woorden dat het of niet zijn schuld is of hij er niks aan kon doen, wat de noodzaak om hem te ruimen nog dringender maakt.

„In mijn analyse is die affaire een voortvloeisel van tientallen jaren aan gestapeld wantrouwen.”
– Lodewijk Asscher

Iemand die niet flink genoeg is om echt de verantwoordelijkheid te nemen is al helemaal niet geschikt om mee te bouwen aan een “rechtvaardiger samenleving.”

Als politicus ben je gewend van twee walletjes te eten. Gaat het goed, komt het door jouw briljante leiderschap. Gaat het slecht – laten we zeggen een gevalletje racistisch profileren omdat het kan – zijn het verdwaalde schapen die tot aan het hoogst echelon zelfstandig gehandeld hebben. Ondanks het feit dat jouw alomstralend leiderschap altijd tegen was. Dwarsliggers, dat zeg ik. Een simpeler iemand zou denken: waar doen ze het voor?

Je wist het niet. Je wilde het niet. Kies maar. Een van de twee, maakt niet uit. Toch gebeurt het. Heeft niks met jouw leiderschapskwaliteiten te maken. Politiek is nou eenmaal onvoorspelbaar, vooral als je ineens een grote-mensenbaan hebt. Hoe dan ook, de – onze – belastingdienst terroriseert jarenlang burgers door ze alvast te verdenken en te straffen. Hoe het zit, zoeken we later wel uit. Omdat de rechterlijke macht erin meegaat is niemand schuldig. Hun uitspraken bevestigden dat laaggeplaatste, individuele ambtenaren niets te verwijten valt. Die logica stijgt PVDA-leider Lodewijk Asscher naar het hoofd. Onder mijn leiding hebben ambtenaren hoog en laag er een dictatuurwaardig rommeltje van gemaakt. Vrees niet. Mijn ervaring met het verantwoordelijk zijn voor ellende-creatie bij belastingbetalers, maken mij de beste persoon – ook in democratisch opzicht – om puin te ruimen. Daarom stel ik mij herverkiesbaar. Stem op mij. Voor een rechtvaardiger Nederland.

,,Ik hoop vurig dat op 17 maart een sterkere PvdA wordt gekozen, omdat ik denk dat dat essentieel is voor een eerlijke toekomst.’’
– Lodewijk Asscher

Je moet maar durven. Geldt trouwens ook voor de krant die het zonder blikken of blozen afdrukt.

Pluche kent geen schaamte, alleen het grote graaien, meer graaien en ikke, ikke, ikke. Samengevat: Asscher wist van niks. Het is niet zijn schuld. Hij was dan wel de baas maar kon er niks aan doen. Hij kan best doorgaan. De geloofwaardigheid van de democratie is niet in het geding – hé gelukkig, ik maakte me al zorgen. Asscher voelt zich niet beschadigd (genoeg). Ambtenarij laat de politiek weer in de steek. Als. Dan. Maar ja. Samengevat: er is altijd wel een reden om geen verantwoordelijkheid (en inkomensachteruitgang) te nemen.

Overigens extra pijnlijk dat het gebeurt onder toezicht van iemand van het linkerkant van het politieke spectrum. Als afgeserveerd conservatief politicus kun je altijd nog het bedrijfsleven in. Gelukkig heeft Links daar een antwoord op: het Peter Rehwinkelmodel. Welk duurbetaald baantje wint Lodewijk Asscher – een toptalent dat niet voor het algemeen bestuur verloren mag gaan? Het kost wat, maar dan heb je ook wat. Misschien moet ik toch nog maar een keer bij die bank solliciteren.

Kopfoto gemaakt door Henley Design Studio, gevonden op Unsplash en Mockaroon, gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt en gecombineerd.

School Is Alles, Lockdown Niks

Sluiten we de scholen voor de kinderen of omdat politici te langzaam reageren?

Vroeger was alles beter. Alles? Bijna dan. En ja daar is weer die Asterix-referentie. Vroeger was alles beter, behalve de jeugd van tegenwoordig. Het begon als een compliment maar nu ik klaar met schrijven ben, weet ik het niet meer zo zeker. En da’s niet de schuld van de jongere generatie.

Woensdag 16 december en de eerste volledige lockdowndag is gekomen. Winkels als Action en Hema zijn uitgesputterd en scholen zijn dicht voor de leerlingen. Mooie kans om in mijn vrije lunchpauze snel even naar school te gaan en wat te verven. Een leeg gebouw zonder kinderen op een normale schooldag is eng. Het voelt fout en dat is het ook. Horrorfilms zijn niks voor GJ en dit is nog veel erger. Als ik door de gangen loop, tel ik mijn voetstappen. Hoe kan dat? Mijn ademhaling trouwens ook. Ik kan ze allebei horen. Waar zijn de kinderen die mij trots vertellen dat ze een Disney princess zijn en kunnen toveren of hoe goed ze stoer kunnen doen?

Een dag eerder, het is dinsdag, en ik fiets ‘s avonds van school naar huis. Zelfs voor een simpele vrijwilliger zonder HBO-opleiding is het hard om voor onbekende tijd van de kinderen afscheid te nemen. De kleintjes valt het nog veel zwaarder, maar als professioneel volwassene denk ik alleen aan mijzelf. Vijf minuten later ben ik thuis en kan ik weer een beetje normaal doen.

Sinterklaas hebben we toch maar mooi met de kinderen gevierd. Voor ik het vergeet, als Dieuwertje Blok ermee stopt, wil ik graag het Sinterklaasjournaal presenteren. Zeg maar wat het kost, mag je kiezen uit War Child of Unicef, maar het liefst War Child.

Vroeger was alles beter, behalve de jeugd van tegenwoordig

Twee leerlingen van een MBO-opleiding die helpen, mogen diezelfde dag voor pakjesavond voor het eerst weer naar school. Blij als ze zijn, zal het niet lang duren. Geef het een week. School is meer dan leren lezen en rekenen. Spelen en samenwerken is net zo belangrijk. En natuurlijk hoe zeep werkt want de gezichten van die twee tieners zit onder de zwarte vegen. Vroeger was alles beter behalve de jeugd van tegenwoordig.

Als je 1,2 miljoen kinderen thuishoudt, zitten de ouders ook meteen opgesloten. Is dat nou echt nodig of is het kindermisbruik? In het Verenigd Koninkrijk heeft men geschat dat volgend jaar 5.000 mensen extra aan kanker overlijden vanwege de uitgestelde behandelingen. Nederland is een kwart van het eilandkoninkrijk dus zeg dat er hier 1.250 mensen door overlijden. Het enige wat telt ondertussen zijn de coronastatistieken, niet de levenslange schade die de jeugd van nu oploopt. Ach, als ons dat een zorg zou zijn, hadden we allang statiegeld ingevoerd.

Diezelfde ongewassen jongen vertelt nog wat anders. Zijn vriendin kreeg corona. Milde klachten vergelijkbaar met griep en hij heeft gewoon naast haar geslapen. Twee keer getest en geen corona. We weten er nog zo weinig van. Het duizelt in mijn hoofd en ik snap er niks meer van.

Op de website van het ECDC, een Europese agentschap voor gezondheidszorg, staat een apart hoofdstuk over kinderen tot 18 jaar en school [Engels]. De toespraak van premier Rutte heb ik niet gezien, ook niet teruggelezen trouwens. Het artikel is erg verhelderend, vertaling van mij en ik ben zo vrij geweest de langdradige ambtelijke antwoorden praktisch in te korten.

Eerste vraag van Papa en Mama: is school veilig voor ons kroost? Het antwoord zal je verbazen, geen ja, geen nee, ook geen misschien of zelfs maar ongeveer. Soms is Europa echt geweldig. Er is overeenstemming dat scholen moeten heropenen om kinderen een geschikte leeromgeving te bieden en de negatieve gevolgen van eerdere schoolsluitingen te compenseren. Mijn echt vrije vertaling: het is gewoon niet gezond om kinderen zo lang thuis op te sluiten. Het middel kan wel eens erger dan de kwaal zijn.

Kunnen kinderen terug naar school? (Afbeelding: website ECDC, bewerkt)

De rol van kinderen bij het verspreiden van corona is onduidelijk. Moeten scholen dus gesloten blijven? Het is onwaarschijnlijk dat scholen een rol van betekenis spelen bij de verspreiding van corona. Scholen zijn een essentieel onderdeel van de maatschappij en het kinderleven. Sluiting is alleen gerechtvaardigd als niets anders meer helpt. Vrije vertaling: de wetenschap weet het ook niet meer, dus doe maar wat. Het schaadt toch wel, maar misschien baat het een beetje. Succes!

Moeten scholen dichtblijven? Nee. (Afbeelding: website ECDC, bewerkt)

Onder punt acht staat de vraag of kinderen samen kunnen spelen. Wetenschap heeft eerder een antwoord klaar op corona dan ze een effectieve manier vindt om kinderen te verhinderen met elkaar te spelen. Gelukkig wel. Is trouwens ook het thema van de kerstfilm Klaus. Het antwoord van de Europese wetenschappers geeft opnieuw aan wat echt belangrijk is. Als scholen voor langere tijd sluiten, wordt kinderen de kans ontnomen om te groeien, zich te ontwikkelen en te leren. Schoolsluitingen treffen kansarme kinderen extra hard. Het is hun enige leeromgeving.

Onderzoek benadrukt dat kinderen tussen twee en tien jaar een aktief sociaal leven op school hebben. Van elkaar leren heeft een positieve invloed op hoe ze opgroeien en wie ze zijn. Zonder hun vriendjes op school kunnen kleine kinderen gevoelens van depressiviteit, schuld en woede ontwikkelen. Wie wil dat nou op zijn geweten hebben? [toevoeging is van GJ]

School en alles wat ermee samenhangt biedt kinderen structuur, betekenis en een dagelijks ritme. Vast veel ouders onder die Europese wetenschappers, denk ik. Kinderen die al worstelen met angstige of depressieve gevoelens zullen er door een schoolsluiting nog zwaarder onder gebukt gaan. Stoppen van zulke activiteiten kan leiden tot [meer lijden,] teruggetrokken gedrag en hopeloze gevoelens.

Om bovenstaande gevaren tegen te gaan moeten kinderen met elkaar kunnen spelen, eventueel met voorzorgsmaatregelen. Vertalen is altijd lastig, nuances verschillen per taal maar het staat er echt zonder enig voorbehoud. Die EU is soms zo gek nog niet.

Kunnen kinderen samen spelen? [Probeer ze maar eens te stoppen] (Afbeelding: website ECDC, bewerkt)

Ondertussen weet ik nog steeds niet exact waarom de scholen in Nederland pardoes moeten sluiten. Politici snappen niet wat ze zeggen en wetenschappers snappen niet wat ze tekenen. Hadden de leden van het OMT maar geen geheimhoudingsverklaring onderschreven dan konden ze het nu uitleggen. Ik herhaal: corona is ook een communicatiecrisis. Dat blijkt overigens wel uit het feit dat Ferd Grapperhaus, minister van boetes en veroordelingen zich weer op TV waagt. Zelfs mijn buurvrouw van 78 ontploft als zijn hoofd haar vanuit de TV tegemoet glimt. “Die man moet zijn mond houden.” Elegante uitspraak, wijsheid komt duidelijk met de jaren. Niet dat ik er wat aan heb als ik mijn voetstappen hoor galmen over de lege gangen van school. En de 1,2 miljoen kinderen die thuiszitten nog minder.

Beleid levert altijd kritiek op, daar teken je als politicus voor. Corona maakt het nog lastiger. Mijn advies: als Papa en Mama zich niet aan de regels houden en daarom de kinderen niet naar school kunnen [sic], zeg het gewoon. En denk vervolgens meteen na over hoe je de schade ongedaan gaat maken. Kleine kinderen mogen niet stemmen, maar ze hebben wel rechten. De wetenschappers van het Europese Centrum voor Ziektes snappen dat, nou onze vaderlandse politiek nog. Blijf hopen.

Kopfoto: eigen opname, Alex Wigan, gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt en gecombineerd.

Minister Ferdy G. en de Geheimzinnige Coronaknuffelbruiloft Zonder Staartje

Trouw met wie je wil, maar als je ook maar een beetje hart voor de goede zaak hebt, treedt je [Ferd. G.] alsnog af.

Het is weer voorbij, die mooie Coronazomer waarin Ferd Grapperhaus – boegbeeld ter handhaving van de Coronaregels – wordt betrapt op een trouwslippertje. Zo heet dat in de ‘volksmond’. Ondanks ons rebelse imago gehoorzamen wij Nederlanders graag en braaf de autoriteiten. Hoeveel slachtoffers levert het imiteren van onze hooggeleerde Minister van Justitie op? “Als hij het doet, is het vast veilig.” En dan nog niet aftreden? Niemand is onmisbaar en iedereen vervangbaar.

Het Algemeen Dagblad kopt: “Heeft Nederland een gezagsprobleem?” Nee, wel ongeschikte beleidsmakers en slechte journalisten. Overigens zijn beiden onderling uitwisselbaar.

Laten we beginnen met het gevalletje gezagsongeschikt. Wat is de overeenkomst tussen Aboutaleb en Grapperhaus? Beiden denken dat ze van goddelijk komaf zijn. De Rotterdamse burgemeester sluit woningen als er drugs aangetroffen worden, ook al staat de bezitter ervan niet op het adres ingeschreven. Gevolg: moeder en kinderen dakloos en voor vijf jaar op de zwarte lijst. Dat zal die terreurkleuters en hun opruiende, buitengaatse krijttekeningen leren. De gearresteerde is allang uit de cel, met in de zak een urgentieverklaring voor een huurhuis. Op zo’n manier gaat zelfs een simpele ziel als ik twijfelen aan de [meer]waarde van de overheid.

En nou niet gaan grapperen dat de overeenkomst tussen beide politici totale minachting voor hun onderdanen is. Dat wordt nogmaals bevestigd tijdens een gevalletje knuffelbruiloft van Justitieminister Grapperhaus deze zomer. Onaantastbaar is een beter woord. En wie bel je als niemand anders je kan helpen, een bekeerd crimineel natuurlijk. Ferry de Kok, met K, O, K, is een bekende van meerdere beruchte drugsdealers. In Belgie veroordeeld, heeft De Kok tegenwoordig een bloeiende fotopraktijk. Zijn bedrijf is bij de Kamer van Koophandel gedeponeerd onder de geinige naam “I shoot people”, zeg maar “ik schiet [plaatjes van] mensen. [4]

Grapperhaus neemt alle mogelijke voorzorgsmaatregelen. Mobieltjes in een anti-lekmandje. Iedereen moet beloven zijn mond te houden en als trouwambtenaar is daar staatssecretaris van Justitie & Veiligheid Ankie Broekers-Knol. In het spel Stratego is een staatssecretaris lager dan een minister, zeg maar hoogste onderdaan.

Wat opvalt is dat het de pers niet opvalt dat het de staatssecretaris moet zijn opgevallen dat er meer mensen per kubieke meter de trouwzaal ingepropt zijn dan wetenschappelijk verantwoord. Opmerkelijk. Aan de andere kant, met de baas binnenkort op huwelijksreis is het vast druk op de zaak. Waarschijnlijk leest mevrouw onder de inzegening door de laatste conceptwetten ter meerdere verbanning van Coronaspugers naar de zoutmijnen. Die keiharde overtredersaanpak van haar baas kan op brede steun rekenen. Alles voor de veiligheid van ons democratisch vaderland.

In het criminele milieu worden constant rekeningen met lood vereffend, vraag maar aan Ferry de K. De oud-ijshockier heeft goede reflexen. Als op een avond zich magazijnen vol lood door de huiselijke gevel boren, duikt hij ijskoud op de grond, achteraf slechts geraakt door zes kogels. Misschien dat hij na dat akkefietje geduld pas echt waardeert, de fotograaf is het zeker. Gewapend met telelens en postuur dat je niet over het hoofd kunt zien, wacht Ferry in het keurig aangeharkte Bloemendaalse gras van veel minder dan twee kontjes hoog geduldig op zijn prooi. Wat een feest! Het wordt prijsschieten zonder weerga die zaterdag 22 augustus. Daar had ‘onze’ Ferd duidelijk niet op gerekend.

Uiteindelijk zal het feestje van Foto-Ferry langer duren dan dat van Grapperhaus. ‘s Woensdags publiceert roddelblad Privé purrend wat propere plaatjes. “De coronaregels worden voorbeeldig worden nageleefd.” En alles wat Privé schrijft is waar. Slaap lekker allemaal.

“De afgelopen maanden kwamen Grapperhaus en zijn kinderen geregeld bij elkaar over de vloer, liefst in de tuin op anderhalve meter afstand. Dat minister Grapperhaus de coronaregels ook bij zijn huwelijk afgelopen zaterdag heeft gerespecteerd, was voor zijn omgeving dan ook geen verrassing.” [6]

Als dat al waar is, is de enige reden dat twee van zijn vier kinderen maanden eerder met het Coronavirus besmet waren. En het bewijst dat politici teveel verdienen. Wel toevallig dat uitgerekend Grapperhaus zo’n grote tuin heeft, denk je niet? [1]

Later deelt de fotograaf ‘intiemere’ beelden op televisie. Verrassing, soms staan ‘enkele’ gasten, duidelijk geen boezemvrienden, wat dicht bij elkaar aldus de minister van Justitie. Kan gebeuren.

En dat had je kunnen weten beste Ferd. Denk maar eens terug aan de demonstratie in Amsterdam, afgelopen juni toen er ook geen anderhalve meter afstand werd gehouden. De minister weet niet hoe snel hij de Whatsappgesprekken moet vrijgeven. Het is allemaal niet zijn verantwoordelijkheid, maar ondersteunt wel de gekozen weg halfhartig:

“dat jullie [Femke Halsema, burgemeester van Amsterdam en rest van veiligheidsdriehoekregiofzo] nu besloten hebben om niet in deze demo te gaan handhaven op 1,5 meter begrijp ik, gezien mogelijke escalatie. Ik blijf wel zorg hebben over mogelijke onrust of plundering.”

Als je dan vervolgens niet ‘handhaaft’ tijdens je bruiloft omdat je je zorgen maakt over rustig plunderende bruiloftsgasten, heb je de verkeerde mensen uitgenodigd.

OK, ik verzin dat daarom niet gehandhaafd is. De echte reden is natuurlijk dat Grapperhaus denkt dat er niemand in het gras onder bilnaadhoogte verstopt ligt en de kust veilig is. Regels, voorbeeldfuncties en volksgezondheid kunnen straffeloos vertrappeld worden. Achteraf is dat gelukkig voor hem ook zo. Er is geen huisfotograaf omdat foto’s altijd tot ongemakkelijke onthullingen van pijnlijke misstanden leiden. Die foto’s hadden nooit mogen bestaan. Ach, ik vind ook zoveel en niemand trekt zich er wat van aan.

Tegenwoordig is niks meer veilig en vanzelfsprekend komt het uit. Iedereen begrijpt dat je blij bent als je trouwt met je lief. Als je het goed kunt vinden met je schoonmoeder – en dat zijn meer mannen dan je denkt – omhels je haar. Uiteindelijk is het dezelfde reflex als handen geven, niet doen voelt nog steeds raar.

Alleen dat voorbeelddingetje, hé? Meester Gert-Jan, zo moeten de kinderen Gert-Jan dé klusjesman op school mij noemen, fietst niet op de stoep. Ook niet als de kinderen niet kijken. Meester Gert-Jan spreekt de kinderen zelfs [licht olijk] bestraffend toe als ze rennen op de trap. De kinderen weten het en grijnzen naar me. Uit het zicht is het natuurlijk weer zoef. [5] Eenmaal meester af en bijna thuis fiets GJ toch over de stoep, alleen dat laatste stukje hoor, als niemand het ziet. Zo werkt het nou eenmaal.

Op acht juli houden boeren een protest in Drenthe en overtreden daarbij de Coronaregels. Wat er exact gebeurd is, blijft warrig, maar beide zijden van het verhaal tonen aan dat arrestatie van de protestanten in niemands belang is. Toch verdedigt Justitieminister Grapperhaus op negen september de gekozen lijn. “Met protesterende boeren in Wijster waren nauwelijks afspraken te maken.”

Het wordt nog gekker, bericht het Dagblad Van Het Noorden. “Grapperhaus schrijft ook dat het niet mogelijk is geweest om rekening te houden met de coronamaatregelen. De 63 opgepakte demonstranten werden afgevoerd in een arrestantenbus en overgebracht naar Assen. Anderhalve meter afstand houden is ‘door het onverwacht grote aantal arrestanten’ niet gelukt.” Grapperhaus is duidelijk elitair, zelfs een simpele regel als even op de volgende bus wachten, geldt niet voor hem.

Later die maand wordt mijn broer 50. Ondanks Corona. Gelukkig wel. Omdat Pap en ik een familie vormen – zo blij met eenvoudige regels die iedereen kan begrijpen – kijken we ‘s middags nog even samen het nieuws. Advocaat Gerard Spong betoogt al eerder dat minister Grapperhaus het Openbaar Ministerie opdracht moest geven om burger Grapperhaus te vervolgen. Geen idee of het OM volgestouwd is met mensen die deeltijd werken en het daarom zolang duurt of met lui met wie je de oorlog tegen de misdaad onmogelijk kunt winnen, maar eindelijk is het zover, Grapperhaus gaat op de bon.

“Het OM vindt dat met het opleggen van de geldboete de geloofwaardigheid van de handhaving van de coronaregels, waar de minister van Justitie en Veiligheid het boegbeeld van is, gediend is.” [7]

Wat een lariekoek, nog dommer dan het onderzoek waaruit blijkt dat ruim 200 procent van alle autobestuurders vindt dat ze beter rijden dan gemiddeld. Zijn overigens diezelfde lui die geloven in snelheid [van handelen.] Diezelfde middag voelt iemand van de NOS minister Grapperhaus geducht aan de tand. Dat is het moment waarop ik besluit dit verhaal te schrijven. Hieronder de letterlijke tekst van het interview.

Ja, respecteer het besluit.”

“Hebt u een strafblad?”
“Euh, ik heb in mijn justitiele documentatie staan dat ik een Coronaboete heb gekregen.”
“Dus u hebt een strafblad?”
“Euh um, in de volksmond heet het zo.”

Herinnert u zich deze nog? Een minister behoort van onbesproken gedrag te zijn, die hoor je al een tijdje niet meer.

“Kan dat, een minister met een strafblad?”
“Nou kijk de politieke geloofwaardigheid is in de kamer aan de orde geweest en hier heeft het OM, laat ik zeggen een beschikking opgelegd en [ik] betaal een boete.”

Terug naar de hamvraag: heeft Nederland een gezagsprobleem? Wat denk je zelf? Drie [gebruikte] mondmaskers voor het antwoord met het minste sarcasme.

“Waarom is dat nou pas gebeurd?”
“Dat moet u echt allemaal um aan het OM vragen.”

[Voor het gemak vergeten we even dat onderdanen het hun baas alleen fictief moeilijk maken op zijn verzoek.]

Het interview eindigt, Grapperhaus vragend of hij de 390 zilverlingen terugvordert.

“Die 390 euro die u aan het Rode Kruis hebt overgemaakt, wil u die nu terughebben?”
“780, maar die ga ik niet terugvragen, nee.”

Hoezo ikke 780? Mag Grapperhaus’ vrouw niet zelf beslissen of ze haar 390 euro terugvraagt? Dan valt de zilvermunt en zeg ik tegen mijzelf dat ik een tuthola ben. De werkelijke overeenkomst tussen Aboutaleb en Grapperhaus is dat zij beiden leven in een wereld waarin de man beslist. [2]

Je kunt zeggen wat je wil, maar Gert-Jan heeft de beste samenzweringen. Het is natuurlijk geen toeval dat de pers het gevalletje Grapperhaus met fluwelen handschoenen aanpakt [9], net nadat hij trouwt met journalist Elisabeth Wytzes van het acceptabel-rechtse ‘opinieweekblad’ ‘Elsevier’. Journalisten lopen nogal eens over. Als zijn vrouw persvoorlichter van de SP of PVV was, had zowel parlement als pers gehakt van Ferdy G. gemaakt. Klassenjustitie, dat noem ik nog eens een supersamenzwering.

Het gemiddelde inkomen in Nederland is zo’n 25.000 euro bruto. Een minister verdient zes keer zoveel, maar wordt niet dusdanig beboet dat het echt pijn doet. Als Grapperhaus een vent is, treedt hij nu af. Vervolgens ziet hij af van wachtgeld en maakt 390 euro per aanwezige op zijn bruiloft over. Dat bedrag doet nog steeds geen pijn, maar de vernedering van 13.650 euro lichter zijn, heeft vaak een geneeskundige werking. Tot slot betaalt een echte man, die alleen het beste met Nederland voorheeft, alle kosten die voortvloeien uit zijn criminele gedrag. Dat je niet wist dat er een fotograaf in de sloot lag, is geen excuus. Tenzij misdaad voor ministers wel mag lonen. Artikel Een van de Grondwet is ook niet meer wat het geweest is.

Kopfoto gemaakt door Jeremy Wong Weddings, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

[1] Stem op GJ voor het complot van de week. Leek me wel een leuke, onnozele samenzweringssuggestie.

[2] Gert-Jan trouwens ook, anders had ik hierboven wel moederland geschreven.

[3] Ook een interessante vergelijking, man heeft wapen in huis en burgemeester van Amsterdam sluit het pand niet voor zes maanden. Oh wacht, het is de ambtswoning van de burgemeester en die vent is haar echtgenoot. En er liep een jochie van 15 mee te zwaaien – Femke’s zoon. En oh ja, het was geen echt wapen maar een onklaar gemaakt gas/alarm pistool dat manlief 20 jaar lang nodig had voor zijn werk als filmmaker. GJ is duidelijk te dom voor de politiek.

[4] Schijn je politiek-correct niet om te mogen lachen. Maar wie maakt zich nog druk over het primaat van de politiek?

[5] Toen ik zes was en op de lagere school zat had die tenminste geen verdiepingen. Vroeger was echt alles beter. Vooral de illusies.

[6] Nee, zijn nabije omgeving was na het feest niet aanspreekbaar, teveel champie, kater enzo.

[7] Boegbeeld is misschien niet de beste woordkeus voor een hooggeplaatste Coronaknuffelaar die zijn misdragingen liefst geheim houdt en dus uiteindelijk drie keer betrapt wordt. Eerste diepe val is het feit zelf dat Ferd G. een knuffelbruiloft houdt omdat het gepeupel [u en ik dus] het nooit te weten komen. Veiligheidsmaatregelen enzo. Tweede val zijn de niet-officiele foto’s van zijn knuffelarij. Mea Culpa. Moet kunnen oordeelt het parlement. Oeps, nog initiemere foto’s. Mea Maxima Culpa. Gij zijt nog steeds vergeven, aldus het parlement dat geen gezag meer overheeft om te laten afbrokkelen. [8]

[8] Waar maakt GJ zich druk om, denk je na dit lange verhaal. Precies, de vraag die niemand stelt. Hoeveel mensen zijn laks omgegaan met de coronaregels omdat minister Grapperhaus het gruwelijke voorbeeld geeft en ermee wegkomt? De dader ligt dit keer niet op het kerkhof en hopelijk de gevolgen van zijn regenteske acties ook niet. Het is zo al erg genoeg.

[9] Achteraf had Grapperhaus beter met de handschoen kunnen trouwen,. Wedden dat we binnenkort de oorlog verklaren aan Corona?

Met Bloederige Groeten uit Moskou

En nee, het is hier niet gezellig.

Natuurlijk is het niet eindelijk misgegaan (dat komt vast nog) en dit is ook geen reisverslag. De originele titel van het boek is “From Russia With Blood” een woordgrapje op een James Bondavontuur dat “From Russia with Love” heet, zeg maar lieve groetjes uit Rusland.

Ons Pa jarig is jarig. Als we terug zijn uit eten, kijken we nog even het NOS journaal. De praatpop van dienst reutelt dat Nederland goede kans maakt [op wat?] bij het internationale strafhof tegen Rusland vanwege het neergeschoten vliegtuig, beter bekend als vlucht MH 17. Wat een onzin, er is zelfs geen hoop op een digitaal duimpje de lucht in. Niet dat je daar wat aan hebt.

Politici als de Russische president Vladimir Putin zien de wereld als hét gevecht om dé taart. Die taart krimpt of groeit niet, de enige vraag is: kun je wat van de portie van de ander afsnoepen. Ieder succesje voor Moeder Rusland moet dan wel een verlies voor ons betekenen. Gert-Jan betwijfelt of die taart niet groter of kleiner kan worden, maar hij is dan ook geen politicus. Ik ben meermalen beschuldigd te denken – en handelen – vanuit een speltheoretisch paradigma – een moeilijke manier om te zeggen dat ik schaken en vooruitdenken (oorzaak en gevolg) aardig vind.

Na het vallen van de Muur die Oost- en West-Europa scheidt, gaat alles van waarde in Rusland voor een habbekrats van de hand. Een paar mensen zoals Roman Abramovich, eigenaar van de Britse voetbalclub Chelsea, worden fabelachtig rijk. Ik zou ook geen nee zeggen tegen 13 miljard voor een prikkie.

Als de eerste president van het post-communistische Rusland fysiek op instorten staat wegen overmatig drankgebruik zoeken de rijke winnaars koortsachtig naar een betrouwbare, manipuleerbare opvolger voor Boris Yeltsin. Achteraf vinden ze hem niet in Vladimir Putin die in 1999 president van Rusland wordt. Sindsdien is hij officieel – en ook een tijdje onofficieel – maar vooral onafgebroken de grote baas in de voormalig Sovjet-Unie. Als ex-geheim agent, hij spreekt vloeiend Duits, heeft Putin een hekel aan iedereen die tegen hem is en landverraders in het bijzonder. Die moeten dood. De schrijver van James Bond kan het niet beter verzinnen.

In “From Russia With Blood” stelt Heidi Blake Rusland en Putin in het bijzonder verantwoordelijk voor iedere spion of persoon die ook maar naar het zere been van Rusland waagt te kijken – en sterft. Zoals altijd is de beste propaganda een angstige vijand. Het boek spitst zich toe op het Verenigd Koninkrijk. In 2007 treft de kredietcrisis het land harder dan de meeste andere landen. De Britse hoofdstad Londen heeft een centrale functie in het wereldwijde financiele systeem. Ook is Europa stiekum meer en meer afhankelijk geworden van Russisch aardgas en die kraan kan altijd dicht. Dat bewijst Putin tijdens het landje-pik met Georgie. Niet kies of wijselijk maar onze grote leiders houden hun kaken stijf op elkaar.

Van het een komt het ander. Keer op keer vermoeden de Britten vuil spel als er weer iemand te gezond en te jong een hartaanval krijgt. In 2006 wordt de Russische overloper Alexander Litvinenko ineens ziek, dit keer valt er niks onder tafel te schuiven. Drie weken later sterft hij aan de gevolgen van radioactieve vergiftiging. Het Westen ziet een horrorverhaal ontvouwen, toch veegt de Britse overheid het snel onder het stralende gras. Grotere zaken waarover de machtigen der staat moet waken. In ons belang. Russische oligarchen die heel Londen opkopen bijvoorbeeld. Jarenlang wordt de weduwe Litvinenko door de Britse overheid tegengewerkt totdat ze in 2016 een pyrrusoverwinning behaalt. Nou én dat Putin haar man heeft laten vermoorden? De Russische leider scoort zelfs een bonus: extra angst, gevoed door het ontzag voor de reikwijdte van zijn nietsontziende dodelijke tentakels. En die priemen verder dan slechts vreemde bodem. Twee jaar later probeert Moedertje Rusland voormalig spion Sergei Skripal te vermoorden door Novichok,et het dodelijke zenwugas op een deurklink te smeren. Hij en zijn bezoekende dochter overleven en wonen nu onder een valse naam in Nieuw Zeeland.

In augustus 2010 wordt het ontzielde lichaam van Gareth Williams, een wiskundig genie dat de Britse geheime dienst helpt, thuis gevonden. Een codebreker die werkt aan het ontrafelen van complexe versleutelingen, in gebruik bij zowel Russische criminelen als politici gebruiken. De echte politie denkt dat het moord is, de lijkschouwer ook maar de afdeling contra-terrorisme gooit de reputatie van een voormalig collega snel te grabbel door iets te verzinnen over afwijkende sexuele voorkeuren en een grote collectie pruiken. Nou en? Die vent is slim en vecht voor ons! Weer wint Poetin. Wie wil nog voor James Bond spelen als je eigen regering je in de dood zo behandelt?

Jarenlang kijken de Amerikanen met afgrijzen naar die slappe hap in Groot-Brittannië. Totdat in 2015 Mikhail Lesin “per ongeluk” wordt doodgeslagen in een hotel in Washington. Blijkbaar is het echt per ongeluk want de mannen die ingehuurd zijn door een rijke vriend van Putin hebben “slechts” opdracht de overloper professioneel in de poeier te meppen, duidelijk een vak apart. Natuurlijk is het een van die 12 maanden in het jaar voor “betekenisvolle” toenadering tussen Rusland en het Westen en ineens hebben de Amerikanen geen kritiek meer op hun Britse evenknieen. Ook zij stoppen het onderzoek in de doofpot. En weer een dode. En weer wordt overlopen een tikje minder aantrekkelijk.

Tien jaar nadat de Britse stralingsexpert ontdekt dat Litvinenko vergiftigd is met een radioactieve stof, pleegt Dr. Matthew Puncher op ingewikkelde manier zelfmoord. Of is zijn dood in 2016 onvrijwillig? Het antwoord op die vraag maakt niet meer uit. Iedereen in het vakgebied kent inmiddels het verhaal en er zullen nog maar weinig Westerse experts zijn die iets onaardigs over Putin durven zeggen. Dat alles omdat politici geen leiders zijn, maar omhooggevallen dinges. Liever 1.000 onzichtbare lijders dan een zichtbaar slachtoffer. In het landsbelang! En zo wint Putin alsnog het gevecht dat hij onmogelijk kon winnen. Angst is een wapen dat verder straalt dan welke atoombom dan ook.

Met een semi-sensationele boek doet Heidi Blake haar best om een sappig verhaal te serveren. De Buzzfeed verslaggever mist daardoor de kern van de zaak. Het gaat niet om het aantal moorden. Of ze allemaal in opdracht van Putin zijn is ook niet belangrijk. Wat telt is het effect op onze vrijheid. Vrijheid is een taart en die is keihard gekrompen. Niet dankzij Putin, maar door de trekpoppen die zich onze leiders noemen.

Les een van leiderschap: een echte leider eet als laatste. Zullen we beginnen met halvering van de taart, euh het salaris van alle politici? Beter inlevingsvermogen, meer nationale veiligheid enzo? Putin is zeker tegen, dus kun je best voor stemmen. Als je de kans krijgt in onze ‘representatieve’ democratie.

Die Magnitsky-wet is zo gek nog niet.

From Russia with Blood: Putin’s Ruthless Killing Campaign and Secret War on the West door Heidi Blake (2019) ISBN 978-0008300050 (Engelstalige harde kaft)

Kopfoto gemaakt door Irina Grotkjae gevonden op Unsplash en Valentin Salja, gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt en gecombineerd.

Een April Overleden door Coronavirus

Plots realiseer ik me dat ik iets mis. Nee, toiletpapier heb ik genoeg en de mensen op straat zijn niet ineens verdwenen. Waar zijn al die een-aprilgrappen? Is het tegenwoordig gevaarlijk om te lachen? Wie vertrouwt er tenslotte een dokter als die zegt dat lachen gezond is? Of getuigt het van slechte smaak om nu lollig te doen?

Als mak schaap doe ik vanzelfsprekend mee met het nationale, emotionele zelfisolement. Het verhaal hieronder bevat gegarandeerd geen nepnepnieuws of grappen. Gert-Jan’s kwaliteitsgarantie geldt ook op een april. Da’s een betere belofte dan supermarkt Jumbo en haar laagste prijs die een tikkeltje hoger blijkt als er geen concurrentie in de buurt zit. Toch zou ik willen dat er wat te lachen valt. Helaas. Op naar het hete echtnieuws dan maar.

Sappig conflictje?

De AIVD weerspreekt dat er een groeiende kloof is tussen majesteit en kabinet. Welingelichte bronnen stellen dat al veel eerder bekend werd hoe genadeloos het Coronavirus om zich heen zou grijpen. Geschokt door de pappen-en-nathouden mentaliteit van onze democratisch gekozen leiders, besloot de koning vanaf dat moment zijn baard te laten staan. De RVD weigert commentaar en heeft wel iets beters te doen “nu er de laatste tijd in de bedrijfskantine veel haren in de soep gevonden worden.” Helaas is een foto niet mogelijk. Publiceert de pers toch dan schenden ze de mediacode en mogen niet mee met het allerlaatste KLM vliegtuig dat gestrandde Coronaslachtoffers ophaalt en gevlogen wordt door niemand minder dan koning Willem-Alexander.

Helaas is de KLM aan Air France verkocht en nu dus Frans staatsbezit. De Vijfde Republiek en haar vriendjes in Spanje en Italie zijn niet blij met het feit dat Nederland weigert met bakken geld uit solidariteit over de brug te komen en zet een vette streep door het plan. Als teken van stil verzet zal de koning op een april niet zijn baard afscheren. Gert-Jan is zo vol bewondering dat hij per direct zijn lidmaatschap van het Republikeins Genootschap opzegt. Alleen het teruggeven van de geheime handdruk moet even wachten tot na de Coronacrisis.

Een niet-grijzende, wel grijnzende premier doet de geruchten af als haarkloverij en nepnieuws. Vervolgens wijst Rutte nogmaals op de kritieke toestand waarin ons land verkeert en belooft plechtig niet meer te lachen totdat deze crisis over is, zelfs al krijgt hij kaakkramp van het non-stop niet lachen. Om de suggestie dat een niet-grijzende premier weleens een stroman van China kan zijn, kan de minister-president niet lachen – denk ik. De in 1967 geboren politicus wijst erop dat succesvolle staatslieden of ze nou 50+ of 70+ zijn, nu eenmaal niet grijs worden. “Alwetendheid veroorzaakt nooit stress – en daarmee geen grijsheid of haaruitval.” aldus de opvolger van Jan Peter Balkenende.

Wij zijn er ook nog

Elders in het land maken de veiligheidsregio’s zich ondertussen grote zorgen over het feit dat niemand weet dat ze bestaan of waarom ze nog bestaan. Omdat ze dat zelf ook niet weten en daar verandering in moet komen, dient iedere Nederlander voor twaalf uur vanavond een opstel van twee kantjes te schrijven over het belang van de veiligheidsregio’s en aan de binnenzijde van het raam te plakken. Vanacht zullen de BOA’s van de veiligheidsregio’s via huis-aan-huis bezoek controleren of aan deze Coronamaatregel is voldaan. [1] Zij die nu al weten dat ze een onvoldoende zullen halen, worden in het landsbelang verzocht mee te werken en vanaf elf uur vanavond op de stoep naast de vuilnisbak te gaan staan voor efficiente inhechtenisneming. Vanzelfsprekend zal op hen het voorrecht van snelrecht worden toegepast. Bij eventueel cellentekort worden figuren die politieagenten bewusteloos slaan – liefst laf van achteren – en zij die naar echte agenten spugen, vervroegd in vrijheid gesteld. Dit om verdere escalatie van geweld tegen weerloze BOA’s de kop in te drukken.

Toegegeven, de timing is niet ideaal. Als noodmaatregel worden BOA’s die de afgelopen tijd minimaal 50 procent van hun bonnenquotum hebben gescoord direct gepromoveerd tot politieagent. Beleid uit urgentie geboren. Eerder deze week kwam in de Rotterdamse haven een container vol dienstwapens aan. Er hadden mondkapjes in moeten zitten. Vanzelfsprekend hebben BOA’s geen pistool, dat zou erg onverstandig zijn. Maar als je ze plotsklaps promoveert tot volwaardig agent kun je ze met een gerust hart een geladen wapen meegeven. Meer Blauw op straat is altijd beter dan minder, ook als ze er niet voor opgeleid zijn. Niemand spuugt tenslotte in de loop van een pistool. Dat kan namelijk veel harder terugspugen.

In een reactie verklaart de Politiebond: “maak ze dan meteen manager, daar heb je tenslotte ook niks aan.” De nog op te richten vakbond voor BOABOA – BeOogd Agent BOA – zegt in een persbericht dat als ze ooit bestaan, ze meteen hard terug slaan. In ruil daarvoor de bond dat BOAgenten geen patrouilles op de fiets of te voet hoeven uit te voeren en zich ten allen tijden per auto mogen verplaatsen. Enig idee wat een manager doet, beste ongeboren BOABOAbond?

Gelukkig is iedereen eindelijk klaar met bekvechten – het is nog steeds crisis in Nederland – en wordt besloten de nieuwbakken agenten meteen in te zetten om het verbod op gezichtsbedekkende kleding keihard af te dwingen. “Er zal gehandhaafd worden!” Ambtelijke taal gaat net zo moeilijk uit de BOA als (oud)-BOA’s uit hun dienstwagen. Prioriteiten hebben er nooit ingezeten.

Ondertussen op het pluche

In Den Haag wordt de handhavingsdiscussie intensief gevolgd, ook door Geert Wilders. Niemand leeft meer voor het landsbelang dan hij. Best jammer dat de man nooit verteld is dat waterstofperoxide voor je haar is en niet om te drinken, anders had hij vast een nuttige bijdrage geleverd aan de hele discussie rondom het Coronavirus. Gebrek aan zelfreflectie weerhoudt het parlementslid er niet van aan te kondigen zo spoedig mogelijk diep-indringende vragen te willen stellen over waarom er niet op de juiste manier gehandhaafd wordt.

De juiste manier? Wilders weet wat niemand weet. Mondkapjes worden uit oude boerka’s gemaakt. [5] In stukken geknipt en gebleekt in waterstof peroxide om hun afkomst te vermommen. Hoor wie het zegt! Op die duivelse manier probeert terreurgroep Islamitische Staat in Nederland voet aan de grond te krijgen aldus Blonde Greet. [3]

“Mevrouw de Voorzitter, ik heb van mijn fouten geleerd en wil vanaf nu graag mijn superieure minderwaardigheidsgevoel gestalte geven op basis van haarkleur. Iedereen weet dat de mondkapjes een invasie van Nederland voorbereiden. Daarom stel ik voor extreem streng te handhaven bij mensen met een donkere haarkleur.” [4] Kuch, kuch, kuch. “Sorry, ik neem even een glaasje waterstofperoxide, helpt ook tegen Corona.” [6]

Terug naar de werkvloer waar de keiharde handhaving zo mogelijk nog meer gezucht oplevert. Achtergebleven opsporingsambtenaren voelen zich verraden door nieuwbakken BOAgenten. Een anonieme BOA sneert “dat gaat allemaal over onze rug. Hoe denk je dat ze minimaal 50 procent van hun bonnenquotum halen? Door het laaghangend fruit voor onze neus weg te plukken, dat zeg ik. En nou zijn ze pliesie en vergeten ze meteen waar ze vandaan komen. Makkelijk scoren is het enige waar ze aan denken. Fijne oud-collega’s, bah.”

Een oude rot met duidelijk meer ervaring onderbreekt. “Ach, rustig aan joh. Mondkapjes zijn ook gezichtbedekking, kansen genoeg. Wij BOA’s gaan keihard handhaven. Van het Coronavirus wordt de wereld snel genoeg verlost. Van ons kom je nooit meer af!”

Kopfoto gemaakt door Martin Adams, gevonden op Unsplash.

  1. De provincies weten ook niet waarom ze bestaan en vinden het een briljant idee. Ze zullen even moeten wachten, anders wordt het vannacht te druk op straat met zoveel BOA’s.
  2. a) Op het gebruik van moeilijke woorden staat ambtshalve een boete van maximaal de eerste categorie.
    b) Potjeslatijn valt in de tweede categorie.
    c) Holle Engelse frasen gaan in tegen de core-business van de veiligheidregio’s, wat dat ook is en worden keihard bestraft met een boete van de derde categorie.
    d) Het ontbreken van voldoende deferentie ten aanzien van de veiligheidsregio in schrijfsels wordt altijd bestraft met een boete van de vierde categorie.
    e) Nu docenten nog langer vakantie hebben, worden zij verplicht ingezet om de opstellen na te kijken. Hierbij dienen zij ten allen tijden de aanwijzingen van de toezichthoudende BOA op te volgen. Indien een BOA wenst dat zijn buurman een onvoldoende krijgt omdat hij altijd op jouw parkeerplaats staat, is het enige juiste antwoord van de nakijkend docent: “hoe laag?” Bij een behulpzame suggestie als “het kan nog lager hoor” mag de leraar een halfuurtje eerder naar huis.
    Non-compliant gedrag is respectloos en wordt bestraft met een boete van de vijfde categorie. Het is tenslotte [een privé parkeer] crisis, discussieren erover doen we later dus niet.
    Opmerkingen door het nakijkend schoolpersoneel als “er zijn er altijd die misbruik maken van een goede crisis” vallen onder lid d. Ook daarop wordt streng gehandhaafd.
    f) Een onleesbaar handschrift valt in de zesde en hoogste categorie en kan bestraft worden met een geldboet van maximaal 830.000 euro. Overdreven zegt u? Met zo’n handschrift ben je duidelijk dokter dus waarom werk je niet? En daarmee is meteen bewezen dat Nederland verloren is zonder de tomeloze inzet van de veiligheidsregio’s.
  3. Nee Geert, te ingewikkeld. Een succesvolle samenzwering is eenvoudig. Het Coronavirus is ook niet gemaakt door Amerika, China, Rusland en IS samen. Nepnieuws, je weet heel goed dat Corona is uitgevonden door de drie blonde hamsters, een troika van Westerse politici met geblondeerd haar: jij, Boris Johnson en Donald Trump. Niet dat jullie weten waarom. Net als de meeste politici doen jullie maar wat. En meestal met rampzalige gevolgen.
  4. Thierry Baudet is inmiddels veroordeeld tot 14 dagen huisarrest wegens het aanvallen van een blond mede-parlementslid. Met het schuim op de mond en verwrongen boreale grijns van oor tot oor, stormde de donkerharige Baudet met een opgezette oehoe-uil in zijn linkerhand en een pianokruk in de rechter- naar het bankje waar de heer Wilders zat om vervolgens genadeloos op Blonde Greet in te meppen, brabbelend over nep-collegialiteit. Meneer De Uil maakt het goed naar omstandigheden maar laat de presentatie van de Fabeltjeskrant voorlopig even over aan…
    Overigens geldt dat huisarrest voor parlementsleden alleen tussen 00:00 en 06:00. In het belang van een goed-fuctionerende democratie in tijden van crisis heeft het volk meer dan ooit haar krachtige, alleswetende leiders nodig.
  5. Blondines, politici en terroristen. Wapens, mondkapjes en burka’s. Wat kan er mis gaan? Niet alles was vroeger beter. In ieder geval niet de samenzweringen.
  6. Voor diegenen die niet weten wat sarcasme is, waterstofperoxide drinken is levensgevaarlijk en helpt niet tegen het Coronavirus.

Naschrift

Ik heb dit artikel aan diverse kranten aangeboden. Van het geld wilde ik alle bestaande versies van het Coronalied “Zon“, gemaakt door influencers en andere TV-hoofden opkopen en vernietigen. Helaas was geen enkele krant in de waarheid geinteresseerd. “Nepnieuws verkoopt nu eenmaal beter en als journalist is je missie tenslotte entertainen.” Daar sta je dan met je goede gedrag.

Geheime Gemeentetuin: Roken in Rotterdam als Politiek Privilege

Liever een politicus die uit eigenbelang honden in het stadhuis toestaat dan een die op het stadhuis rookt. Beroepsverbod voor beiden nog beter.

Nog even over het nieuws van 2019 dat roken moet kunnen. Zonder nicotine durven Rotterdamse gemeenteraadsleden blijkbaar niet met elkaar te praten. Komt er een kleuter langs, draaien ze zich wel even om. Moet de kleine wel zijn adem inhouden.

Dit rondje regentenrampen begint in april 2018 in de Hofstad. “500.000 Hagenaars zijn fout. Ik ben de [ongekozen] burgemeester en dus de baas. Vanaf nu mogen honden wel naar binnen. Dit is mijn stadhuis. Mijn! Kom Harley.” Gek hé, dat burgemeester Krikke nooit een band smeedt met haar bevolking, ook al is dat hondenasiel op het stadhuis maar een “proef.” Misschien dat ze niet het innerlijke vuur bezat, wie weet?

Keer op keer verbaas ik me over politici die het voorbeeld moeten geven maar zo ongeschikt zijn dat ze de regels meteen veranderen als het even niet uitkomt. Ooit van voorbeeldfunctie gehoord? Leiderschap iemand?

Pauline Krikke wordt na 2.5 jaar afgevoerd als burgemeester van Den Haag. Krikke is eerder burgemeester van Arnhem. Nooit begrepen waarom je eerste burgers kunt verplaatsen als damstenen.

Onbegrijpelijk maar waar. Vreugdevuren zijn leuk, zelfs als ze levensgevaarlijk zijn. Vuurwerk moet ondertussen zo snel mogelijk verboden worden. Hakkelen dat er een verschil is tussen toestemming en vergunning en je dus juridisch correct handelt, is triest. Zeker als de onderliggende reden voor de 31-december fikkies angst voor relletjes is. Een klassiek geval van bestuurlijk en politiek risico’s afschuiven op de buurt. Zou je zo’n vreugdevuur ook “gedogen” als jouw kinderen ernaast slapen? Zoiets heet een elitaire loterij zonder nieten. Alle burgers hebben evenveel recht op veiligheid. Alleen al om die reden had Krikke veel eerder moeten vertrekken.

Bij haar tijdelijke opvolger, Johan Remkes, zullen de regels wel gehandhaafd worden. Hij mag niet roken op zijn werkkamer, geen uitzonderingen. Logisch, want dan overtreed je de wet.

Terug naar Rotterdam. Op dierendag schrijft het Algemeen Dagblad over rokende politici op het stadhuis. “Peukie in de stadhuistuin is de smeerolie in het politieke raderwerk, maar binnenkort misschien verleden tijd.” Het artikel geeft een kristalheldere inkijk hoe het algemeen belang omslaat naar eigen belang als het politici zo uitkomt.

Ondertussen vuurt Rotterdam ronkende nieuwsberichten af en maakt plek op de website. Rotterdam wordt rookvrij.

“Veel mensen die roken worden daar uiteindelijk ziek van. [Wedden dat er meer mensen doodziek zijn van oneerlijke politici?] In Nederland sterven jaarlijks 20.000 mensen aan de gevolgen van roken en meeroken. In Rotterdam wordt meer gerookt dan het landelijk gemiddelde.” [Maar onder het gemiddelde als we de politiek afschaffen?]

Vervolgens reutelt de website nog wat over meeroken, da’s niet goed en rookvrije generatie, wel goed. Scholen en ziekenhuizen worden rookvrij, maar niet de binnentuin van het stadhuis. De kranten staan ondertussen bol van berichten over hoe gevaarlijk vapen is, maar onder het raam van je collega mag je nog roken, het is tenslotte een kantoortuin.

Robert Simons is nestor van de gemeenteraad – hij vertegenwoordigt daar, ironie, oh ironie leefbaar Rotterdam – en is senior nicotine-terrorist. Hij spuugt op de niet-roken-in-de-binnentuin-van-het-stadhuis motie. Het woord spugen komt niet van mij, maar uit de krant. Dat geeft nog maar eens aan hoe sterk de minachting is voor een bestuurder die prut praat omdat het hem persoonlijk voordeel oplevert, chapeau Algemeen Dagblad.

“Onzin. Nergens voor nodig.’’ Als er kinderen voorbij komen banjeren, dan draait hij zich wel even om. ,,Als mijn eigen kinderen van een schoolreisje thuiskomen heb ik ze echt nog nooit horen zeggen ‘ik zag iemand roken’, die letten op heel andere dingen zo’n dag.’’”

Laten we even vergeten dat je met zo’n halfgaar argument het politieke debat niet wint en naar het huis van vader Rob fietsen. Je kunt ‘s avonds ook een paar sigaretten minder roken in de tuin en wat meer naar je kinderen luisteren, papa. Je rookt thuis toch wel buiten hé?

Ga je op schoolreisje naar het stadhuis om onze democratie van dichtbij in actie te zien, krijg je een gratis les in de beperkingen van de democratie. Gek hé, dat scholen worstelen met de invulling van de burgerschapslessen. Oh wacht, daar wordt ook met twee maten gemeten. Die bladzijde waarop staat “heb uw naaste lief” scheurt minister Slob (Christenunie) vast uit zijn bijbel voor hij zijn hetze tegen het islamitische Haga college begint.

Zoals gewoonlijk zoeken politici de definitie op het scherpst van de snede. Kan ik ook. Een kantoor is een kantoor, zelfs als het een tuin is. Vandaar kantoortuin. Daarnaast met het broeikaseffect werken we over vijf jaar allemaal buiten. Ontken het maar niet.

Waar is burgemeester Aboutaleb als je hem nodig hebt? De man die letterlijk alles verbiedt, honden, haloween en demonstraties,  is ineens wel erg stil. Tijd voor de gekozen burgemeester.

Na-ijlend

De vreugdevuren in Scheveningen werden gedoogd. Nu wil iemand een gedooghoekje voor rokers in de de binnentuin van het Rotterdamse gemeentehuis. Als de overheid iets moet gedogen is het wel 14-jarige kinderen ‘s avonds op een schommel te laten zitten. Waarschijnlijk werken politici als BOA (bijzonder opsporingambtenaar en dus geen echte agent) voor ze in de politiek terecht komen. Daarom dus de terreur van holle bolle staatsgijs die zich volvreet.

Kopfoto gemaakt door Mathew MacQuarrie, gevonden on Unsplash en Micheile Henderson @micheile010 // Visual Stories [nl], gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt en gecombineerd.

Deze Postzegel Vernietigt Zichzelf Over 5 Seconden

Nogmaals: verkoop Sandd aan de Belgische Post.

Post.NL wil niet overgenomen worden door BPost. Post.NL wil wel ons belastinggeld zodat bedrijven ons goedkoop post kunnen sturen. De concurrentiewaakhond verbiedt Post.NL Sandd over te nemen maar de staatssecretaris keurt het toch goed. Het fusiebedrijf wordt monopolist op de Nederlandse markt. Het is economisch gezien een onverstandig politiek besluit.

Vervolg op deel een: De Wet van Vraag & Aanbod Past op een Postzegel

Het is de meest trieste politieke daad sinds tijden. De minister beslist dat hij geen verblijfsvergunning meer aan asielzoekers in schrijnende gevallen mag toekennen. Die verantwoordelijkheid wordt naar beneden geschopt naar de directeur van de IND. Als jij degene bent die beslist aan wie je de radiactieve aardappel toeschuift, kun je nooit je handen in onschuld wassen. Politiek comfortabel is het wel.

Volgt de politiek die logica ook maar als het oordeel van de experts niet bevalt. De Autoriteit Consument en Markt (ACM) zorgt voor gezonde concurrentie en laat de markt zijn werk doen, zodat consumenten en bedrijven waar voor hun geld krijg. Om die reden heeft de ACM de fusie tussen Post.NL en Sandd verboden. Een logische en verstandige keuze die de politiek niet bevalt en dus gebruikt staatssecretaris Mona Keijzer (CDA, Economische Zaken en Klimaat) haar discretionaire bevoegdheid om de fusie toch goed te keuren. Die vrijheid heeft de politiek wel voor zichzelf behouden.

Het aantal mitsen en maren is een goede indicatie van hoe slecht een politiek besluit is. Mitsen en maren van slapstick-kwaliteit gelden daarbij als winstverdubbelaar.

De ACM verbiedt de fusie omdat daarmee de concurrentie op de postmarkt verdwijnt en de postzegel nog duurder wordt. Daar heeft staatssecretaris Tom Poes een list voor bedacht. “De postzegelprijs mag niet harder stijgen dan de daadwerkelijke hiervoor gemaakte kosten.” Kosten zijn kosten, vanaf nu komt de postbode die drie brieven ook in uw stad met zijn lease-Ferrari brengen. Ferrari’s zijn tenslotte ook rood. Omdat de kosten exploderen moet de prijs van een postzegel wel omhoog.

Mochten er dan nog teveel mensen zijn die post versturen en de winst van Post.NL maar opkrikken en opkrikken, nog een staats-oekaze die alle problemen oplost: “een rendementsplafond van 9 procent op de Nederlandse postdienstverlening.” Als dat zo goed voor de klanten is, waarom stijgt het aandeel Post.NL dan ineens op de beurs?

Laten we voor het gemak stellen dat Ferrari leverproblemen heeft – er zijn alleen oranje bolides beschikbaar – en de postbezorging voorlopig nog op de fiets gaat, zelfs dan zegt maximaal negen procent winst niets. Als succesvol bedrijfsadviseur (bel nu 0900-DLBRT) is mijn eerste advies, schaf een Chinese drakenstoeterij aan. Zijn die uitverkocht, dan koop je een verlieslijdende buitenlandse spoorwegmaatschappij. Je collega subsidiestuurder bij de NS heeft nog wel een paar tips. Vervolgens ga je met geldstromen schuiven tot niemand het meer begrijpt. Even rekenen en slechts vier procent rendement op de binnenlandse activiteiten, dus de prijs van de postzegel moet echt omhoog. En natuurlijk het salaris van de CEO want de markt is dermate uitdagend en dynamisch dat we haar/hem anders niet behouden.

Het enige wat je niet moet doen, is zelf nadenken, anders gebeuren er ongelukken. Bel altijd 0900-DLBRT! Ik zie het al gebeuren dat je denkt slimmer te zijn dan 0900-DLBRT en zegt dat de problemen bij je buitenlandse avonturen zo groot zijn (0900-DLBRT adviseert de term “uitdagingen”) dat je geen tijd hebt om ook naar de Nederlandse tak van je multinational te kijken en dus meer salaris wil. Je kunt ook te hebberig zijn. Niet doen, je draait oorzaak en smoes om. Bel eerst 0900-DLBRT, niet zelf nadenken, daar zijn wij voor.

Goed, de strenge voorwaarden van de overheid zijn dus dat alle gemaakte kosten aan de consument doorgerekend mogen worden én dat Post.NL maximaal meer winst mag maken dan de meeste bedrijven. Alles zodat “de postbezorging betaalbaar, beschikbaar en betrouwbaar blijft in een sterk krimpende markt.”

Betaalbaar en krimpende markt, dat bijt elkaar. Heeft iets met vaste kosten te maken en die liggen Post.NL nogal zwaar op de maag. Betaalbaar en geen concurrentie trouwens ook, maar die term laat de staatssecretaris wijselijk weg uit het persbericht.

Over dat betrouwbaar moet je trouwens nog iets weten. De wet werkt noodzakelijk met fabeltjes, genaamd ficties. Een brief verstuurd met Post.NL wordt geacht te zijn bezorgd, die fictie geldt niet voor andere postbezorgers. Misschien moeten we het fictieve postrecht jaarlijks aan de hoogste bieder verkopen. Oh wacht er is geen concurrentie voor Post.NL meer.

Je kunt je trouwens afvragen of die brief echt aankomt als een bedrijf zo de weg kwijt is als Post.NL. Nieuwsgierig naar de getallen, sla ik het jaarverslag 2018 open. Het lijkt wel een kleurplaat en niet de verstandigste. Misschien is het beter om Post.NL failliet te laten gaan. Daarover meer in deel drie.

Nog drie cent en dan is een internationale (liefdes)brief vanuit Duitsland net zo duur als een binnenlandse postzegel in Nederland. – Kopfoto gemaakt door Markus Spiske, gevonden op Unsplash.