Nederland Loopt Achter (Als Het Om Vrouwen Gaat)

Kom maar op met dat quotum (voor vrouwen in de politiek)!

De SER ziet maar een soort ongelijkheid en adviseert om het percentage vrouwen in topbanen wettelijk op minimaal 30 procent vast te leggen. Haar elitaire status maakt het adviesorgaan blind voor echte problemen en oplossingen. Snel bestaat niet en goed kost veel tijd. De enige korte-termijn oplossing is een vrouwelijke minister-president.

Geen politicus haalt het in zijn hoofd om de vrouwenemancipatie “te bevorderen” door ziekenhuizen te verplichten vanaf volgend jaar minimaal 40 procent vrouwelijke hersenchirurgen te hebben. Dat is meer dan dodelijk voor je toekomst, politiek of persoonlijk.

Het is in de hoofden van diezelfde politici nooit opgekomen dat een essentieel onderdeel van leiderschap, het goede voorbeeld geven is. Voordat je de buren terecht wijst dat ze de tuin moeten onderhouden, eerst even zelf schoffelen en de tuinkabouters oppoetsen. Dan wordt het pijnlijk stil. Politici vertellen Nederland graag waar “we” in falen, maar een quotum voor vrouwen in de politiek, ho maar.

Het Verenigd Koninkrijk heeft inmiddels haar tweede vrouwelijke premier verloren. Duitsland strevent af op 16 jaar vrouwelijke kanselier. Tussen 2010 en 2014 is Dilma Rousseff (Engels) president van Brazilie. Indira Gandhi is de derde minister-president van het post-koloniale India. Eerst van 1966 tot 1977 en vervolgens van 1980 tot 1984 als ze wordt vermoord door een van haar lijfwachten.

Natuurlijk heeft en had heel Scandinavie vrouwelijke premiers. Heel Scandinavie? Nee het land van de veilige Volvo en enige echte Turkse gehaktballetjes heeft nog nooit een vrouwelijke premier gehad. IJsland wel, maar dat is niet belangrijk, het eiland wordt binnenkort toch door de Amerikaanse president Trump gekocht nu Groenland niet te koop blijkt.

Mocht je er toch een lijstje van willen maken, Ellen Johnson Sirleaf (Engels) staat erg hoog. Sirleaf is president van Liberia tussen 2006 en 2018, Nobelprijswinnaar, Harvard-econoom en een van de meeste gerespecteerde leiders ter wereld.

Maar de dokter eet zelf geen groente

Ondertussen heeft de SER, een adviesclub voor de regering, een plan geprutteld waarvan het verwacht dat kabinet Rutte III ze overneemt. Over voorrecht gesproken. Is de wens nou de moeder of vader van de gedachte? De regering moet [nog meer] regels maken en die aan anderen opleggen. Daar wordt de wereld beter van. En nee, ik heb het niet over het versneld van het aardgas af maar over het vrouwenquotum bij beursgenoteerde bedrijven. Weet je waar de wereld echt beter van wordt trouwens? Nadenken.

De SER bestaat uit drie takken. Kroonleden zijn onafhankelijke bollebozen die door het kabinet benoemd worden. Daarnaast zijn werkgevers en werknemers in de raad vertegenwoordigd. Van iedere smaak heb je er 11, in totaal 33. Om het extra ambtelijk te maken heb je nog eens 33 designated survivors, mochten vijandige mogendheden onze nationale denktank willen platleggen. Je kunt hersenchirurgen ook overal de schuld van geven.

Zonder spoortje ironie staat er onder het kopje diversiteit op de website van de SER het volgende:

“Hoe is het gesteld met diversiteit bij de Sociaal-Economische Raad? In de Raad zitten 21 kroonleden, bestaande uit 9 vrouwen en 12 mannen. Daarnaast zijn er 22 ondernemersleden, waarvan er 3 vrouw zijn. Van de 21 werknemersleden zijn er ook 3 vrouw.”

“Hoe is het gesteld met diversiteit bij de Sociaal-Economische Raad? In de Raad zitten 21 kroonleden, bestaande uit 9 vrouwen en 12 mannen. Daarnaast zijn er 22 ondernemersleden, waarvan er 3 vrouw zijn. Van de 21 werknemersleden zijn er ook 3 vrouw.”

Diversiteit is meer dan jongetje of meisje, maar daar zwijgt de SER over. Veel makkelijker tellen als de verschillen zwart-wit zijn. Oeps. (Bron: website SER, bewerkt).

Voor een club met minimaal 30 procent professoren is dat flauw en oneerlijk. Van de 11 kroonleden zijn er drie vrouw, nog geen drie op de tien dus. De vrouwelijke kroonleden die designated survivor zijn, doen het een stuk beter met zes uit 11. “We hebben drie mannelijke ministers en vier vrouwelijke staatssecretarissen dus zijn in totaal vier van de zeven ministers vrouw.” Is de waarheid een tikje oncomfortabel, tel je toch gewoon de boel op. Nogal misleidend dus van een breinclub die zegt dat het beter moet.

Het wordt nog gekker. Nieuwsgierig wat zo’n baan oplevert klik ik op de link “vergoedingen voorzitter”. Advies geven betekent serieus poen, het salaris van een minister – plus auto met chauffeur. Enige wat er niet bijstaat is of die chauffeur verplicht vrouw moet zijn. Lijkt me logisch. Wat niet logisch is, is dat in de tekst over “hij” en “zijn” wordt gesproken als het over de arbeidsvoorwaarden van de voorzitter gaat. De voorzitter is momenteel een vrouw, Mariëtte Hamer en een van de oprichters van studentenvakbond LSVB in 1984. Na een korte tijd als ambtenaar stort zij zich vol op de politiek. Daar gaat de wetenschap, zal wel een politieke benoeming zijn, verzucht ik.

Wettelijk Streefcijfer (Vrouwelijke Hersenchirurgen)

Het Algemeen Dagblad schrijft: “Sinds 2013 geldt in Nederland een wettelijk streefcijfer voor grote vennootschappen dat hun raden van bestuur en raden van commissarissen voor minimaal 30 procent bestaan uit vrouwen.” Een wettelijk streefcijfer, ongelooflijk. Vrij vertaald gebakken lucht omdat politici niet staan voor wat ze verkondingen. En we weten allemaal waar dat toe leidt sinds de stikstofnormen niet gehaald worden, kuch.

“Beursgenoteerde bedrijven die nog niet aan de 30 procent voldoen, moeten bij een vrijkomende plaats een vrouw aanwijzen. Benoemen zij toch een man, dan moet het via een nieuwe wet mogelijk worden gemaakt om die benoeming terug te draaien.”

Even terug naar dat quotum aan vrouwelijke hersenchirurgen. Iets kunnen is wel iets anders dan zielloze adviezen uitbrengen. Iedereen weet dat de communistische Soviet Unie het rijkste en machtigste land ter wereld is. De werkers mogen allemaal gratis naar de tandarts, zijn gelukkig, gruwelijk gelijk en lopen rond met dikke, goedgevulde buiken. Oh, wacht, de Soviet Unie bestaat niet meer, arbeiders komen decennia geleden in opstand omdat ze geen eten voor hun kinderen hebben. Van die vijfjarenplannen om meer en meer graan te verbouwen is nog nooit iemand niet niet afgevallen.

Als de overheid een gecompliceerde wet introduceert, worstelt het bedrijfsleven. De gouden regel is dat je nooit fout zit als je evenveel moeite doet als andere bedrijven. Duurbetaalde externe consultants bieden hun diensten aan en kopieren het beste idee van het ene naar het andere bedrijf en vice versa. Tikje socialistisch maar daarmee zorgen ze ervoor dat alle bedrijven ongeveer even succesvol zijn in het behalen van de wettelijke doelstellingen. Of die doelen gehaald worden is niet meer belangrijk. Bedrijven dekken zich in middels de wet van de grote getallen. Kost wat, maar dan heb je ook geen gezeur.

Verordening vergoeding voorzitter SER 2012 De voorzitter kan voor de vervulling van zijn functie beroep doen op een auto met chauffeur. Indien de voorzitter niet deelneemt aan de in het eerste lid bedoelde regeling, kan hem een compenserend bedrag ter beschikking worden gesteld.

Zonder woorden. (Bron: website SER, vergoeding-voorzitter-2012.pdf, bewerkt.)

Advies kun je delen, hé SER. Soort van wonderbaarlijke vermeningvuldiging. Knippen, plakken en kopieren, niet vergeten om hij door zij te vervangen, en alweer een advies klaar. Zijn er te weinig vrouwen voor de desbetreffende functie beschikbaar, doe je hetzelfde. Waarom zou een vrouw geen lid van 200 Raden van Toezicht kunnen zijn? Bedrijven voldoen wederom aan de regels, de kranten schrijven mooie verhaaltjes en onze zoveelste minister-president in onafgebroken mannelijke lijn slaat zich op de borst dat hij het maar mooi gefixt heeft. Probleem opgelost en wat op het Binnenhof werkt, werkt overal dus waarom geen ondergrens van 40 procent voor vrouwelijke hersenchirurgen? Als ze er niet zijn, school je toch gewoon wat vrouwelijke doctorandussen om. Kopietje van Hersenchirurgie Voor Dommies is zo gemaakt en voor een tientje heb je een handzaag bij Gamma. Wat kan er fout gaan?

Mocht je denken dat GJ gek is, helaas. Ik ben nog niet gek genoeg om lid te worden van de SER. Niet dat ik onderdeel wil zijn van een club die haar eigen advies niet serieus neemt. Bij vrijkomende plaatsen moeten bedrijven een vrouw aanwijzen. Doen ze dat niet moet er een wet komen om de beslissing ongedaan te maken. En dan? Waar denk je dat het ministerssalaris van de voorzitter (V) van de SER van betaald wordt? Juist, belastingopbrengsten van bedrijven die geld verdienen en hun personeel dat over hun salaris inkomstenbelasting betaalt. Over onder professoren gesproken.

Voor je denkt dat mijn langlopende project om mijn huis vrouwvriendelijk te maken, mislukt is, moet ik je nog wat vertellen. Als ik een hersenoperatie nodig heb – pre SER prulpraat, dat is – heb ik liever een vrouwelijke chirurg die officieel als zesje beoordeeld wordt dan een man met een klinkende negen. Reken even mee, de vrouwelijke arts heeft harder moeten leren, vechten en werken om zelfs maar als mager zesje beschouwd te worden, dan de man met de negen ooit kan bevatten. Haar zesje is in werkelijkheid een acht of negen, terwijl die negen van hem eerder een zeven is. Ben je ziek, ga naar een vrouwelijke arts!

Het advies van de SER is raarder dan raar en legt een andere tweespalt bloot, mensen die de top bereikt hebben versus de rest van Nederland. Positieve discriminatie als het zinloos is. Wat is het nut om vrouwen die tegen alle weerstand in succesvol zijn, het gemakkelijk te maken? Statistieken zijn niet het echte leven. Nederland bestaat uit meer dan topadviseurs, hoge politici en CEO’s. Het advies is net zo krankzinnig als een oekaze afkondigen dat iedereen minimaal wis- en natuurkunde moet begrijpen op Havo niveau. Kun of wil [sic] je dat niet, geen huur- en zorgtoeslag meer. Krankzinnig idee he? Succes oma 88.

Overigens lijkt het er vaak wel op dat je raketgeleerde moet zijn als je contact hebt met de overheid. Niet omdat jij zo slim bent maar vanwege de rampzalige gevolgen van het voorkeursbeleid bij het aannemen van personeel. Ben je getalenteerd als vrouw – en 50 procent bezit meer kwaliteiten dan de gemiddelde vrouw – moet je tegen die geconcentreerde negatieve ervaring opboksen. Overigens denkt 101 procent van de mannen dat zij beter kunnen autorijden dan gemiddeld. Denkt.

Veranderingen zijn als ijsbergen. Wil je Nederland eerlijker maken dan lukt dat niet van vandaag op morgen en zeker niet door stompzinnige bevelen van bovenaf. Voordat je topmanager bent, doorloop je een carriere die je daarop voorbereidt. Dat je in de politiek moet flyeren om op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen te komen, is niet hetzelfde als opleiding en ervaring in het bedrijfsleven. Zoiets heet jaar in, jaar uit, keihard werken, met of zonder kinderopvang.

Begin bij de basis

Voor kinderen geboren worden liggen hun kansen al grotendeels vast, kom ik zo op. Absurder dan je denkt, die zie je niet aankomen. Die oneerlijkheid verandert niet zo maar. Politiek draait om je handen wassen in onschuld en verwijzen naar “daar is een regeling voor.” Voor het leven is gelukkig geen regeling mogelijk. Ongelijkheid opheffen vraagt om beleid dat tijd kost en meerdere generaties omspant.

Er zijn veel dingen die we kunnen veranderen – statiegeld iemand? – zodat meisjes en jongens van de volgende generatie – sommigen noemen zulke figuren onze kinderen – gelijke kansen hebben. De meest logische oplossing nù is natuurlijk dat de volgende minister-president van Nederland een vrouw is. Desnoods bij wet. Een echte leider – staatsman zo u wilt – geeft het goede voorbeeld. En voor je zegt, maar er zijn (momenteel toevallig) geen geschikte vrouwelijke kandidaten, denk eens terug aan de formatie van kabinet Rutte I. In 2010 slikt Rutte zijn uitspraak in om Neelie Smit Kroes naar voren te schuiven als premier. De rest is geschiedenis maar vooral een gemiste kans.

Nederland is achterlijk als het om vrouwen gaat. Een vrouwelijke premier in ons eerste-wereld land is waarschijnlijk te hoog gegrepen voor de nabije toekomst, mede gegeven de institutionele vooringenomenheid van de SER en de kans op ontwrichting van de politieke baantjesmachine. Die verandering gaat veel tijd kosten. Toch is er hier en nu een simpele, gratis oplossing. In Den Haag spitsen ze de oren al. Eenvoudig en kosteloos zijn favoriet, daarmee vermijd je 99 procent van de moeilijke keuzes die echte staatslieden maken tot wie ze zijn. Enkelvoud als ombudsman, ombudsvrouw, daar trap ik lekker niet in.

Iedere bedrijvendokter begint met de presentatie “basis op orde.” Alleen dan kunnen realistische en eventueel minder realistische ambities ontkiemen. Vruchtbare bodem enzo. Even met het A-team gebeld en we hebben een plan. Natuurlijk hebben we een plan. Ta-ta-da-da! Het simpelste plan ooit, er hoeft niets gebouwd te worden, geen tank geen bulldozer. Wat als we iedereen wiens moeder of vader Nederlander is eens Nederlander maken? Kom maar Linda, Roos en Jessica met die ademnood.

 Nederlander door geboorte of erkenning U kunt van rechtswege Nederlander worden door geboorte of erkenning. Van rechtswege betekent dat u automatisch de Nederlandse nationaliteit krijgt. ​Bent u geboren vóór 1 januari 1985? U bent van rechtswege Nederlander als uw vader Nederlander was op het moment van uw geboorte. Het maakt niet uit of u in Nederland of in het buitenland bent geboren. Als u uit een Nederlandse moeder en een niet-Nederlandse vader bent geboren dan bent u niet van rechtswege Nederlander. U kunt Nederlander worden via de optieprocedure.

Dat 1984 verhaal ligt niet aan George Orwell maar aan die gouwe ouwe VOC tijd. U weet wel mannelijke kolonisator en vrouwelijk schoon. (Bron website IND, afbeelding is bewerkt.)

Nee, kroonleden van de SER, dat is geen overbodig advies. Het begint zoveel eerder. Als je voor 1985 geboren bent en je moeder is Nederlandse maar je vader niet, ben je niet automatisch Nederlander. Niet matrilinear, wel krankzinnig, ik weet het.

“Sinds 1 oktober 2010 kunnen ook vreemdelingen die zijn geboren voor 1 januari 1985 en ten tijde van hun geboorte een Nederlandse moeder en een niet-Nederlandse vader hebben, door optieverklaring Nederlander worden.”

Vreemdelingen? Terug naar af, beste hoog-van-de-toren SER, zorg eerst eens dat de basis op orde is. Had je maar een vak moeten leren.

Koekoek

“Een dag niet geboord is een dag niet geleefd.” Een inmiddels gevleugelde uitspraak van Gert-Jan de klusjesman op de basisschool waar ik vrijwilliger ben. Toch hang ik subiet mijn boor aan de wilgen. Vandaag is mijn laatste dag. Hoe kan ik met droge ogen prediken dat grote mensen voor kleine mensen zorgen, als ik zo rolbevestigend bezig ben?

Het komt eigenlijk wel goed uit, het is tijd om op reis te gaan. Terug naar Iran waar vrouwen vijf jaar geleden de macht dreigen te grijpen. Meer dan 70 procent van alle studenten medicijnen is vrouw (Engels). Volgens een Engelstalig artikel in Radio Vrij Europa zijn er inmiddels quotas ingesteld om een “betere balans” (Engels) te bewerkstelligen tussen het aantal vrouwelijke en mannelijke studenten geneeskunde. Waar heb ik dat eerder gehoord? Ik snap er niks meer van en ben hoog toe aan die hersenoperatie. Als ik geluk heb, is mijn chirurg een vrouw. Koekoek.

Kopfoto gemaakt door Roya Ann Miller, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

Openbaar Ministerie Herontdekt de Aflaat

Meer pegels voor minder straf. Vernieuwd. wast [zonden] nu nog beter. OM doe je werk!

Als iemand een verborgen ruimte in zijn auto heeft, is hij/zij geen crimineel megabrein. Het haasje is een betere omschrijving. Denk je. Gooi er wat geld [van een ander] tegenaan en je bent zo vrij als een vogel. Met vriendelijke groeten: “de club van overheidsjuristen die snelrecht als een straf en geen voorrecht zien.” Zou de OM-CAO ook een bepaling hebben voor een ruime brillenvergoeding als je juridisch scheel kijkt?

Zondes hebben nare consequenties. Gelukkig kwam de katholieke kerk al in de middeleeuwen met een handig systeem om je reeds bij leven en welzijn van de vervelende gevolgen te redden. Tenminste, als je een dikke portemonnaie hebt. Dan kun je de onvermijdelijke napijn afkopen. Niet helemaal logisch, maar dat is mijn persoonlijke mening. Natuurlijk loopt het uit de hand en worden aflaten een bron van inkomsten voor de katholieke kerk. Het Engelse woord voor aflaat is treffend: “indulgence.” [1] De Sint-Pietersbasiliek in Rome is er letterlijk op gebouwd.

Met criminelen, zelfs (en vooral) niet de witte-boordenvariant, tref je geen schikking. Doe je het wel, wordt er geen recht gesproken. Au contraire, een toekomst met meer misdaad is door de 21e eeuwse aflaat gegarandeerd. Minder criminaliteit is vanaf nu een lachertje. Het enige resultaat van schikkingen is dat het misdaad minder risicovol en goedkoper maakt. Vanzelfsprekend gezien vanuit het perspectief van de “schaduwclient” van het Openbaar Ministerie.

Boeven horen achter tralies. Dat is het werk van het OM. Daar krijgen de meisjes en jongens van Openbaar Ministerie voor betaald. Punt. De enig acceptabele schikking is een beetje strafvermindering als slechterikken helpen grotere slechterikken achter onknaagbare titanium tralies te krijgen. Helaas, leg dat maar eens uit aan het OM.

Een vriend

Het gebeurt gelukkig maar zo’n 6,66 keer per jaar. Vriend heeft akkefiet. Of ik even mijn matras wil opensnijden en zeven ton – cash graag – kan langsbrengen. Derde politiecel linksaf.

Toon H., welbekend in culturele kringen verwoordde het ooit zo:

je hebt iemand nodig
stil en oprecht
die als het erop aan komt
voor je bidt of voor je dokt.

Ongeveer dan.

Ik dus, zei de sarcastische zot. Blijkbaar belde mijn zeer betrouwbare boezemvriend een ander. Niet doen, ik ben de beste [vriend die er is]. De jonge hond van amper 25 jaar had een verborgen ruimte in zijn auto met daarin 7.000 honderd-euro biljetten. Dus worden er vragen gesteld. Waarom hij niet voor minder opvallende 50 euro biljetten heeft gekozen enzo. Denk je.

Mijn nul-bul als jurist heb ik verdiend aan de universiteit van Nieuw-Rottumerplaat i.o., dank je wel klimaatverandering én Saul. We bellen nog. Ondanks dat Verwegistan tegenwoordig dichterbij is dan je denkt, krijg ik geen telefoontje. Nadat de gebeurtenissen [minder] rampzalig [dan gedacht] verlopen, lees ik de uitkomst in de krant.

“Omdat er in de zaak geen nader onderzoek mogelijk was, heeft de officier van justitie de man een transactie aangeboden.”

Blijkbaar hebben juristen spijt van hun studiekeuze en waren ze liever bankier geworden. Rechercheur is sowieso te hoog gegrepen.

Vanaf nu ben ik niet alleen voor de gekozen burgemeester, maar ook voor de gekozen hoofdofficier van justitie – zonder over te willen gaan op het Amerikaanse model.

Toen ik het las, schreeuwde ik: jurist blijf bij je jeest. Geen idee wat het is maar dat boeit niet. Kunnen ze in ieder geval geen schade aanrichten. Doe je werk en stop met proberen te scoren door grote bedragen te noemen. Nederland wordt er alleen maar onveiliger van. Het enige wat je doet is een prijskaartje aan je eigen falen hangen. Niemand trapt erin, dat niet-falen dus.

Een paar jaar geleden probeerde het Openbaar Ministerie haar eigen minkukeligheid te verbergen door in een actualiteitenprogramma grote bedragen te roepen rond diverse schikkingen die zijn getroffen. Mijn bul van de universiteit van Nieuw-Rottumerplaat i.o. is serieus zinloos. Toch ben ik daar maar wat trots op als het Openbaar Ministerie – deeltijdvervolging iemand? – zulke veiligheidsondermijnende onzin uitkraamt.

Misdaad mag niet lonen is een concept dat rampzalig uitpakt. Als ik voor 10.000 euro plezier beleef aan jou van je fiets meppen, hoef ik de “winst” niet terug te betalen. Maar als ik twee meier frauduleus in mijn zak steek, hoor je de deeltijd-vrijheidsridders ineens roepen dat misdaad niet mag lonen. Over laaghangende fruit plukken gesproken. De econoom heeft gelijk en de jurist “wint” terwijl Nederland verliest. Het is overigens niet dat die 200 euro teruggaan naar het slachtoffer.

“De officier van justitie bij het Landelijk Parket heeft de koerier de transactie aangeboden, omdat er in de zaak geen nader onderzoek mogelijk is.” Tuurlijk kan dat wel. Als je zegt van niet moet je ook niet roepen dat met de inbeslagneming van de grote som contant geld het OM het witwassen van crimineel verkregen vermogen tegengaat. Misschien gaat het geld wel vanuit Antwerpen per zeepost [goedkoper] naar Amerika, waar je schoonmoeder voor haar leven vecht en de artsen de behandeling staken, tenzij…

Het enige wat het OM doet is afwachten tot de helden (ja, dat zijn ze!) in de frontlinie – politieagenten – het gevaarlijke werk opknappen. Om het vervolgens niet af te maken door de boeven achter tralies te zetten. Ondertussen roepen ze wel luidkeels dat het OM succesvol is en reutelen daarbij over grote bedragen die het Openbaar Ministerie voor de samenleving “verdiend” heeft. Wie heeft ook alweer de boef gevangen? Als de vervolgende macht beter hun werk doet, bestaat dat geld niet. Ooit van de afschrikwekkende werking van de wet gehoord? Ik ook niet.

Wat het OM doet, lijkt meer op witwassen of het verkopen van 21e-eeuwse aflaten. Luther zou er weinig goeds over schrijven op zijn Instagram als hij nu leefde. Terecht.

Das echte Haaschen

Jaren geleden vertelde een maat het werkelijke verhaal over wie de pineut is. En ja, mijn leven is spannender dan dat van jou. Lees nou maar.

Er waren eens vier bolletjesslikkers in Zuid Amerika die gezellig naar het vliegveld gingen. Een werd vooraf verraden, de rest had vrije doorgang. Nu ik er over nadenk, mijn maat en ik hebben allebei datzelfde tegeltje van Toon [H] op de WC hangen. Echte vrienden weten wanneer de klok nu-niet-bellen slaat. Wat het OM doet, slaat ondertussen nergens op, zeker niet een veiliger Nederland. Maar ach, de hypotheek in een veilige buurt [nog wel] moet ook betaald worden.

Opmerkingen

  1. Binnen de context vind ik “pleziertje” de beste vertaling voor “indulgence.” Niet de meest verantwoorde, maar dat is ook niet waarom ik schrijf.
  2. Mocht je door mijn sarcasme heenprikken, kijk eens naar het plaatje hieronder. Hoe Freudiaans wil je het hebben? Nederland duurder maken kan iedereen, Nederland veiliger maken alleen de echte politie [met gevaar voor lijf en leden!]

Dat rijtje leren onze kinderen. Wat prijkt bovenaan? Als je verder leest zie je dat de politie als laatste komt. Misschien is Freud’s gebazel over het onderbewuste toch nuttiger dan ik dacht. En laat JenV alstublief achterwege, het OM verkoopt geen ijs. Dan maak ik geen grapjes over de prijs van rechtvaardigheid. Bron: https://www.parlement.com/id/vkipglrdhetw/ministerie_van_justitie_en_veiligheid

Kopfoto: Een katholieke bisschop vergeeft gelovigen, ca. 1524. Foto van een schilderij van Lorenzo Lotto – The Yorck Project (2002) 10.000 Meisterwerke der Malerei (DVD-ROM), distributed by DIRECTMEDIA Publishing GmbH. ISBN: 3936122202., Public Domain, Link. Foto is bewerkt.

Warm hé? Hoeveel Faalsmoesjes Heeft de NS Eigenlijk?

Vroeger waren mensen bang dat koeien van schrik geen melk meer gaven als er een trein langskwam. Tegenwoordig weten we beter. Om dorst te voorkomen wonen boeren op spuugafstand van hun werk. Als ze met de trein naar de boerderij moeten, was de reclamekreet “melk, de witte motor” nooit geboren. Die Europese melk- en boterberg trouwens ook niet. En nee NS-bazen, ik heb het verzonnen dus jullie krijgen geen vette bonus. Jullie melken de burger al genoeg uit.

Als ik eindelijk minister van Verkeer en Waterstaat ben, eis ik als eerste ambtsdaad – en nee dat is niet een crimineel iets – dat de Nederlandse Spoorwegen hun beste smoezen in een boek bundelen en op de markt brengen. Met dat soort handel verdien je goud. Iedereen wil tenslotte wel eens lachen, zeker NS-reizigers die al zoveel lijden. Copyright valt overigens automatisch toe aan de Staat. Is het in veilige, vertrouwde handen.

Terug uit Japan (2013), neem ik de trein naar huis. Op het ondergrondse perron galmt een duistere stem – ik lieg het niet – dat de trein naar Rotterdam een nog onbekende vertraging heeft. En ik maar denken dat Amsterdam – Rotterdam een hoofdader vol voorrang is. Je zult maar naar “Ons/Het Dorp” moeten. Succes!

In Nederland weigeren de gefrustreerde grappen over het Fyra-falen te verstommen. Dat mag ook wel voor duizend euro per persoon. Een bijzonder in zijn wiek geschoten reiziger tekent een Suske & Wiske kaft met als titel “De Falende Fyra.” Ondertussen bieden Japanse spoorwegmaatschappijen regelmatig excuses aan omdat de Shinkansen hogesnelheidstrein wel 12 seconden van de dienstregeling afwijkt. Oh wee de conducteur die geen passagiers meer ziet en moet kiezen tussen 25 seconden te vroeg of drie te laat. Ga met zo’n kansloze job nooit naar het casino.

Bij de ene baan rij ik met de auto naar het werk, een andere werkgever betaalt alleen voor de trein en soms heb je geluk en kun je onbetaald op de fiets. Mij hoor je niet klagen. Maar wat heb ik een smoesjes gehoord al die keren wachtend op het perron.

Als je de faalexcuses analyseert is het belangrijkste argument “niks met meer dus prijs je gelukkig met iets”. Die logica heeft de NS door de jaren uitgebouwd tot “je moet ons dankbaar zijn dat je je kinderen vanavond (laat) nog ziet.” Want zonder ons… Snurk snurk. Dat kun je op meer dan een manier uitleggen.

In de winter vriezen de wissels vast dus voor de zekerheid maar minder treinen. Waarschijnlijk runt het management van onze nationale spoorwegen liever een slagerij, genaamd J. van der Ven (daar is ie eindelijk) want ook in de herfst wordt een fors aantal treinbewegingen geslacht vanwege potentiele, maatschappijontwrichtende blaadjes op het spoor.

Eerder vandaag las ik een artikel over vliegtuigstoelen die steeds kleiner worden (Engels). Dat is blijkbaar gouden handel, zelfs als de reiziger keuze heeft. In oververhit Nederland is keuze een fata morgana voor de treinreiziger. Buiten is het tropisch warmer dan normaal, binnen heeft het NS-management een hittesteek. Kan ook een gevalletje gegarandeerde bonus(angst) zijn. Immers, schrijven is schrappen. Sorry Godfried B., blijven is schrappen, bedoel ik natuurlijk. Vraag me niet naar de logica waarom NS-bestuurders roepen dat ze het goed doen, door als het warm is treinen te verbieden te rijden – en daarvoor nog betaald krijgen ook.

En het werd zomer
GeelBlaawe Rails & Co schat bijvoorbeeld in dat er tijdens de vakantie 10 procent minder reizigers zijn. Een gek, een getal, kan elk nummer zijn zeg ik altijd maar. Eens het krankzinnige communique hardop voorgelezen is, blijkt die wensdroom de onderbouwing te zijn om de helft van de Nederlandse treinen te schrappen. Niet alleen aanstaande basisschoolleraren kunnen niet meer hoofdrekenen. Het resultaat heet overigens zomerdienstregeling. En dan wordt het echt zomer, zelfs in Alaska is het 30 graden.

“Gisteren zijn treinen urenlang blootgesteld aan de hitte, waardoor er meer onderhoud nodig is. Daarom hebben we uit voorzorg een aantal treinen geschrapt.” Help, de marsmannetjes komen! Je kunt natuurlijk ook in de winter als het koud is en de wissels toch bevroren zijn, treinen op het roodgloeiende, kokende inferno voorbereiden. Kom je tijd tekort, begin je eerder, bijvoorbeeld wanneer de blaadjes nostalgisch naar beneden dwarrelen om de spoorstaven te liefkozen. Iemand die langer dan 666 dagen woordvoerder is bij de NS, heeft een fantastische toekomst als sprookjesboekenschrijver in het vooruitzicht. Harry Potter is er niks bij.

De NS is een “voormalig” overheidsbedrijf dat 100 procent eigendom is van de Staat der Nederlanden. Mocht u de logica, om, wanneer maar mogelijk, vooral minder treinen te laten rijden, nog kunnen volgen, is het nu tijd om te sneuvelen – eervol dat wel.

Bepaalde mensen die voor de overheid werken mogen niet meer verdienen dan de minister-president. Best arrogant van de politiek om te pretenderen dat niemand belangrijker is dan onze volksvertegenwoordigers. Een open-hartoperatie uitvoeren is immers lastiger dan zeggen “gaat u maar rustig slapen.” Trouwens, misschien niet zo’n goed idee, die cruciale operatie in een trein. Voor je het weet staat het ding stil. Bevroren wissels in juli of blaadjes op de rails in maart, klimaatverandering is een te gemakkelijk excuus voor onze pluche broodheren. De NS is een zelfstandig bedrijf, waar, in tegenstelling tot de gemiddelde Islamitische school op afstand, nooit ingegrepen wordt. Die alleszins redelijke logica maakt het mogelijk om topbestuurders, bij afwezigheid van politieke “begeleiding” een “schadevergoeding”, normale mensen zeggen salaris, van plusminus drie keer (als in zes ton euro) dat van een minister uit te keren.

Maar goed het is warm, dus rijden er minder treinen. Gisteren zag ik een leuke dame in de supermarkt, dus morgen rijden er weer minder treinen. Suffies, ik kan jullie ook alles wijsmaken. Laten we eerlijk zijn, GJ met sterrebeeld rebel – mijn Chinese bonusconstellatie is aap – betekent een hoger risico dat dingen fout gaan dan dat het morgen in Nederland 42 graden is. Zou het “top”-management van de NS daarover nadenken of bladeren ze vooral driftig in de 42,5-delige Smoeskepedia©®™?

Terug naar de realiteit. Tussen ons gezegd en gezwegen, wordt je nou nooit moe van die belachelijke verzinsels van de staatsspoorwegen waarom er alleen maar minder treinen kunnen rijden en nooit meer? Als controller heb ik een aangeboren afwijking die zegt dat – ceteris paribus – extra klanten extra omzet betekent. Heeft te maken met marginale meeropbrengsten en het verdelen van vaste kosten. Ook naief zijn kun je duidelijk leren. Gekker nog, ondanks dat NS het spoorwegnet periodiek ruimt als een gekke koe – zonder effect overigens – is het resultaat vooral dat minder treinen tot meer vertraging leiden. En ja, ik twijfelde zojuist tussen lange en korte ij. Lijkt me terecht in dit geval. Op zoek naar de waarheid raakt zelfs de Dikke Vandale oververhit. Ach, die hoeven gelukkig nooit met de trein.

Deugt er dan niets aan de NS? Natuurlijk wel, de mensen. Helaas betalen die de zwaarste prijs bij een specifiek soort vertraging. Geen idee wie het verzonnen heeft, maar als je zo zot bent om een fatale gebeurtenis te omschrijven als “aanrijding tussen persoon en trein” kun je maar beter het ballastbed van de rails met een tandestoker gaan poetsen.

Wie weet waarom de NS zulk soort mallotige taal gebruikt? De enige keer dat reizigers begrijpen dat er een onvermijdelijke, verdrietige vertraging is, bellen ze naar huis. “Ben wat later Zoete. Geef de kinderen alvast een dikke zoen als je ze instopt.” Honderd op de honderd bellers eindigt met “ik hou van je.” GJ is duidelijk nooit naar de Pabo geweest want hij kan tellen.

En als ik dan eindelijk – tegen wil en dank – minister van Rails (RVS enof gietijzer), Asfalt, Afsluitdijken en Files ben, kondig ik duister donderend mijn eerste oekaze af. Vanaf nu moeten bij wisselbeurt de tien belangrijkste NS-bobo’s bij iedere “aanrijding” 24/7 op lokatie gaan en “hullie” mensen troosten. Als minister van RAAF ben ik natuurlijk onderdeel van de poule en ga als eerste. Als mensen hun vertrouwen in je uitspreken, kun je nooit hard genoeg vechten om ze gelijk te geven. Toch?

Doen we drie maanden, daarna suggereer ik voorzichtig dat ik nog wel wat equivalent-efficiente ideeen (politiek draait om moeilijke woorden) heb om de vertragingen op het spoor definitief op te lossen.

Wedden dat gisteren de laatste dag is dat er een trein in Nederland te laat komt? Helaas zat in de achterste wagon een olifant met een grote slurf die het verhaaltje uitblies. Dombo! Terug naar Theo of Thea, de persexcuustheo van dienst die een volgende faalsmoes uitkraamt. Iets met “bijna, mogelijk, wellichte smeltende zomerrails.”

Kopfoto gemaakt door Bettina Wilke, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

Politieke “Elite” Doet Polderdemocratie in de Uitverkoop

Kozdah? 15.000 Euries. Max Ouwe Jongen.

Je mag 4.500 euro anoniem schenken aan een politieke partij, geen idee waarom. Dagblad De Telegraaf (niet hun echte undercovernaam) had nog een stapel spekkies ter waarde van 15.000 euro voor de clubkas liggen. Met drie keer de max altijd een lastig bedrag. Toch weten VVD, PvdA, CDA, D66, GroenLinks, ChristenUnie en SGP daar wel raad mee. Stout, heel stout.

Een dag niet gegraaid is een dag niet geleefd. Mijn naam is 50Plus en ik wil meer. Meer, meer, meer. Gek hé dat oude, grijze [en vooral blanke] mannetjes ondanks generaties vol gratis Gronings gasgeld en oplopende staatsschuld nog steeds de grootste graaiers zijn, terwijl 95 procent van onze generatie kinderen heeft. Houden wij babyboomers wel echt van ons kroost?

Een paar jaar geleden werkte finance-ik in een ziekenhuis. Op een dag merk ik op dat je goede werken in stilte doet. Een diepreligieugelovige collega, type “STIL jullie, IK ga bidden” roept: hé, je kent de bijbel. Hoef me niet eens af te vragen hoe daarop te reageren want een collega schiet uit de startblokken als door een adder gebeten. “Misschien hebben zijn ouders hem dat hebben geleerd?” Inderdaad. Ik ben bevoorrecht.

Ons Pa en Ma hebben mijn broer en mij nog veel meer meegegeven. Niks mis met hard werken bijvoorbeeld. En af en toe wat ontspanning. Begin van de vakantie, Rotterdam geniet van de zomer en ik heb geen zin om te koken. Tot het avondeten klaar is om mee te nemen lees ik de krant. De Telegraaf heeft een prachtig integriteitsonderzoek gedaan naar politieke partijen in Nederland. De uitkomst is faal, faal, faal en fouter dan fout!

Tijdens de Amerikaanse presidentsverkiezingen werd aan de Republikeinse campagne compromiterend materiaal over tegenstander Hillary Clinton aangeboden door “een” “Russische bron.” Normale mensen bellen dan de politie, niet team Trump. Al kwijlend namen ze het belastende materiaal in ontvangst, te dom of waarschijnlijker bewust negerend dat een vijandige mogendheid door hun hebzucht pivotale invloed op de Amerikaanse presidentsverkiezingen krijgt. En Putin maar lachen.

Als je manager bent, komen aan het einde van het jaar de relatiegeschenken. In datzelfde ziekenhuis organiseerde mijn baas altijd een kerstborrel, mét loterij. Iedereen kreeg zo’n nummertje waar je vroeger je jas mee kon ophalen. Dit keer was het beter geregeld en viel op ieder lot gegarandeerd een prijs of twee. Onze baas hield al die flessen wijn en andere ongein niet voor zichzelf – nou misschien een paar dan – hij verlootte de winst onder zijn mensen en dan praat ik over een stuk of 100.

Toen ik zelf geleerd had dat manager zijn niet alles is – maar het ondertussen wel was, bleek mijn eigen team een stuk kleiner. Tegelijkertijd stroomde de relatiebubbels binnen. De buit was “slechts” 15 geschenken. Als oud-studentpakketbezorger kon ik een glimlach niet onderdrukken. Express nonchalant in een hoek gegooid en de dames maar kijken. Toen er een houten kistje met wel drie [3] flessen wijn binnenkwam ontplofte de boel zowat en moest ik mijn plannetje een beetje vervroegen.

“Houden jullie van wijn? Zit er misschien iets tussen wat jullie smaak is? Kijk maar even. Natuurlijk snap ik dat de kratjes open moeten.” Mijn opvolger wacht een verrassing. Moet er nog steeds om gieren.

Blijkbaar is er geen edeler ambt dan minister-president want niemand mag voor meer uit de staatsruif eten dan de po-bobo, zeg maar politieke bovenbaas. Je had ook slim kunnen zijn en tien procent op het salaris van onze minister-president gooien en zeggen dat dat de aftoppingsgrens is.

Politieke partijen verkeren in crisis. Het vertrouwen is weg terwijl het ledenaantal daalt. Niet vragen waarom, staat zeven dagen per week in de krant.

Nederlandse socialisten zijn tegen uitbuiting, toch gedraagt de SP zich als klassieke koppelbaas. Hoe anders kun je de verplichte afdracht aan de partijkas door parlementariers noemen? Pluche peschikbaar voor pegelpoen? Aan de andere kant van het spectrum werd meewarig gelachen bij monde van de VVD. Totdat niemand meer lid wilde worden van de [rode broeken] club en de zelfbenoemde bobo’s in financiele problemen kwamen. Ineens werd er een “vrijwillig verplichte” bijdrage die na twee jaar verzekerd verplicht was “gesuggereerd.” Heel democratisch enzo.

Kun je dan niemand meer vertrouwen? Helaas. Een halve dubbele ontkenning is altijd lastig dus vrij vertaald: politici zijn extreem onbetrouwbaar. De meeste mensen weten dat al maar voor de zekerheid.

De Telegraaf is niet mijn krant maar ik heb wel respect voor het geintje dat ze uithaalden met de hoge heren. VVD, PvdA, CDA, D66, GroenLinks, ChristenUnie en SGP, de laatste twee duidelijk even van God los, stellen stiekum voor om de gift van 15.000 euro op te knippen en te verspreiden over meerdere jaren. Aan de overigen is democratie ook niet echt besteed. Zeker voor D66 is dat geen verrassing. Het wordt nog spannender als blijkt dat VVD, D66, ChristenUnie en Denk bereid zijn om verder te gaan. Voor degene met plannen plus pegels onder mijn lezers, democratie is betaalbaarder dan u denkt! Discretie wordt aan gewerkt.

SP, Forum voor Democratie en de Partij voor de Dieren leggen wel de regels uit. Zo blijft er weinig over van dat cordon sanitaire om de uil van Baudet buiten de Haagse kooi te houden. Oehoe! Overigens, de PVV reageerde niet.

De echte les een van de grondwet is dat de politiek eerst en vooral (en meestal uitsluitend) voor zichzelf zorgt. Hoe anders kun je verklaren dat bijna twee decennia na elf september het nog steeds toegestaan is om anoniem giften tot 4500 euro (zeg 10.000 gulden) aan politieke partijen te doen? Moet je eens voor de grap het woord “anti-democratisch” in een e-mail schrijven. Hallo AIVD-afluisteraars, hebben jullie ook weer je salaris deze maand verdiend. Graag gedaan.

Op de eerste dag van juli berichtte de kranten dat contante betalingen boven de 3000 euro worden verboden. Iedereen had gefaald in “de strijd.” Behalve de politiek natuurlijk. Het enige wat de politiek-onbenullen in de wereldwijsheid bereiken is dat witwassen een tikkie meer kost. Net alsof de centrale onderwereldbank de rekenrente iets verhoogd.

Een beter idee is om alle anonieme giften aan politieke partijen te verbieden. Normale mensen komen tenslotte niet als een dief in de nacht met een zak euro’s aanzettten. Geleerd van Netflix’ Narco’s, verfromfraaide biljetten zijn letterlijk witgewassen – lees kunstmatig verouderd – in een wasmasjien.

Rijke mensen stemmen rechts, armelui links. Een duidelijke indicatie van wie meer geld heeft om de toekomst van Nederland te beinvloeden. Dat ze ook nog eens anoniem mogen schenken – met of zonder meerjarige [nej meerderjarige] vrienden en familie om niet boven het jaarlijkse 4.500 euro-maaiveld uit te steken – is al ondemocratisch genoeg. Bah!

De medewerker van 50Plus die creatieve suggesties zocht om het niet-hapklare bedrag van 15.000 euro te verzwelgen, is ontslagen. Ach, heeft die in ieder geval tijd om seizoen drie van La Casa de Papel (huis van de geldpers) te bekijken. De politiek gaat ondertussen verder op de oude voet: als het kalf verdronken is, dempt men de put.

Kopfoto gemaakt door Michael Fousert, gevonden op Unsplash.

Is De Aarde Dan Toch Zo Plat Als Een Pannekoek?

Alleen als je niets beters te doen hebt

Documentaires zijn helemaal mijn ding. Een paar jaar geleden eentje over de sarcofaag – de tweede al – die over de ontplofte kerncentrale in Tsjernobyl is gebouwd, gekeken. Dat is spannender dan de meeste films. Helaas.

Vorig weekend tijdens een whisky-proeverij [7] bij een maat, het kan ook de Occulus Rift virtual reality helm vooraf zijn, kwam het gesprek op de documentaire “Behind the Curve” (Voorbij de Kromming). Een groeiende groep mensen gelooft dat de aarde plat is.

De meeste lezers weten inmiddels wel dat schrijvers van science fiction boeken tijdreizigers zijn die terug in de tijd reizen om ons te waarschuwen. Omdat zij uit een toekomst van π + 1 dimensies komen en wij in 3 +1 dimensie leven, gaat het nog wel eens fout. Vandaar dat sommige science fiction verhalen zo raar zijn. Het verklaart bijvoorbeeld waarom de Terminator ons niet waarschuwt voor de machines uit de Matrix maar tegen het fictieve Skynet dat nooit zal bestaan. Wat een verschil van 0,14 al niet uitmaakt.

Diezelfde machines uit de Matrix probeerden hun ideeen voor mensen als trekpoppen eerst uit in de film The Truman Show. Jim Carey is, zonder het te weten, de ster van zijn eigen reality show. Wanneer hij doorkrijgt dat zijn leven niet echt is, vlucht hij in een bootje. Na een minuut of vijf bereikt hij het einde van de wereld als hij botst op de rand van de hemel. Blijkt het universum gewoon een schildering op de binnenkant van de koepel te zijn. Truman is stiekum opgesloten in de grootste TV studio op aarde.

Ook de gelovers in een platte aarde denken dat de hemel niet meer dan een koepel is boven het schaakbord dat wij aarde noemen. Pak een meloen, teken er de continenten op en sla ‘m twee dimensionaal. Op miraculeuze wijze verschijnt dan de “waarheid” in de vorm van een platte aarde. De Noordpool is het centrum en Antarctica wordt een magische ijsmuur van wel 45 meter hoog, die ervoor zorgt dat niemand van de schijf kan afvallen. Laat die ijsmuur volgens sommige platte aarde-ingewijden nou precies lijken op wat ze in Game of Thrones zien. Wie zegt dat toeval niet bestaat? De echte verklaring is natuurlijk dat fantasy-schrijvers een beetje science fiction zijn.

De schaalmodellen die pannekoek-gaia fans maken zijn prachtig. Ik zou er graag een willen. Toch is esthetiek nog geen bewijs. Zelfs niet in de liefde. Nou is de gemiddelde wetenschapper minstens net zo vooringenomen als de piepeltjes van de platte pannekoek. “Mijn model deugt omdat de uitkomsten kloppen.” Tsja, tegen de verwachting in is er sinds een week (geintje) leven mogelijk (Engels) in een twee-dimensionale wereld. Het is net zo moeilijk voor een 2D wetenschapper om zich een 3D-wereld voor te stellen als een wetenschapper van hier om zich drie-en-een-beetje (π) dimensies voor te stellen. “Als het al kan moet het wel een heel getal zijn!” Geen zorgen, ik ga niet vragen of het ook een negatief aantal dimensies mag zijn. Onze wereld is tegelijk onze beperking.

Als Gaia-is-gelijk-een-pannekoek voorstander blijf je met het probleem van het bewijs zitten. Laurel en Hardy zijn inmiddels dood en gelukkig is er niemand blind geworden tijdens het experiment, maar de pannekoeken hadden een idee. Als de aarde niet rond is, en je zet drie palen op een kilometer afstand van elkaar, zal de laser op dezelfde hoogte de tweede paal én de derde paal raken. Dat deden ze over water omdat water vlak is – en nee de waterpas werkt weer volgens een ander principe.

Sjonnie, Sjakie, Truus en Toos ofzo staan gezellig megawetenschap te bedrijven. “Bijna, vlak naast mijn hoofd geschoten, ik kan de laser al zien. Iets naar links.” Gelukkig geen doden of blinden, maar het scheelt niet veel. Het experiment zelf is net zo gammel. Ondanks dat, kwam eruit dat de aarde niet plat is. [2] Wat een teleurstelling. Het idee dat het experiment misschien niet deugt, kunnen de platgeslagen Einsteins niet bevatten.

Terwijl ik het zie gebeuren, vraag ik me af hoe het zit met de relatie tussen licht en zwaartekracht. Immers, alles dat energie heeft, wordt beinvloed door de zwaartekracht. Alweer neergesabeld door mijn overkritische geest. En nee, niet met een lichtzwaard. Ook niet met die waterpas.

Het unieke aan de pannekoeken is dat zij – in tegenstelling tot de meeste andere complotdenkers – geen strippenkaart hebben die per samenzwering wordt afgestempeld. Meer is niet beter. Er is maar een samenzwering en die is echt. Wanneer vraagt iemand aan premier Rutte waarom hij geheim houdt dat de aarde eigenlijk plat is? Gegarandeerd het beste TV-moment ooit op de Nederlandse buis.

Als je theorie niet helemaal werkt, sluit je toch gewoon je ogen. Als boer uit Brabant zijn er veel dingen die ik niet snap, de waarde van kunst bijvoorbeeld. [4] Andy Warhol heeft allang bewezen dat een kopie (Engels) niet onder hoeft te doen voor het orgineel. Waarom is een Mondriaan dan zoveel geld waard? Met vier tubes verf en wat plakband kan iedereen het. E=MC2 is het tegenovergestelde, dat snap ik in geen enkele constellatie van dimensies. De pannekoeken van de platte aarde wel, zelfs al wonen ze in de kelder van Mama’s huis, jarenlang nadat ze Vader Abraham en de Smurfen vier dozijn en twee dubbeltjes keer de hand hebben geschud.

De zwaartekracht bijvoorbeeld, is zo’n stekelige vraag. Het antwoord op het raadsel waarom die kosmische kracht onze planeet pannekoek niet in een bitterbal verandert, heeft iets te maken een universele versneller, etherische wind, zo u wilt. Dat “of” kan ook “en” zijn, krijg je van theorieen die afgeleid zijn van klappende molenwieken.

Die universele versneller gaat overigens harder en harder. Geen idee of ie al voorbij de snelheid van het licht is, maar anders gebeurt dat ooit. Zonder echte consequenties overigens. Denken ze.

In de ogen van de pannekoeken was Einstein waarschijnlijk net zo dom als ik. Nou… Nog steeds niet de slimste thuis, maar Einstein is – en blijft – een genie, zoveel weet ik wel. Anders had Tsjernobyl nooit atomski boem gedaan.

Terug naar de echte, onfeilbare wetenschap. Hoever staat de zon dan van de aarde? Als simpele ziel die Einstein niet begrijpt is het zonde van mijn tijd om daarover na te denken. Het echte antwoord volgens de pannekoeken is een paar duizend kilometer. Maar is de zon dan echt of is het een grote lamp aan de sterkste staalkabel ooit die aan de onzichtbare koepel hangt? En hoeveel Oempa Loempa’s [3] zijn er eigenlijk nodig om het licht aan te houden? [6]

Foto gemaakt door David Menidrey, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

In het beste bewijs aller tijden dat vroeger alles beter was, terug naar de oude Grieken. Zij wisten al dat de aarde rond was. In de derde eeuw voor Christus berekende Eratosthenes de omtrek van onze planeet tot op 99 procent nauwkeurig. Zijn hulpmiddelen waren een kromme toren en een stok in een waterput. Hiermee is de stelling dat vroeger echt alles beter was, wetenschappelijk en overtuigend bewezen.

Ook ondernemer Elon Musk veegt de vloer aan met de platte aarde-samenzweerders door naar Mars te wijzen en te vragen waarom die planeet wel een bitterbal is en de aarde niet. Als ik pannekoek-persvoorlichter was zou ik zeggen linker Twix en rechter Twix. Als je de reclame gelooft dat daar verschil tussen zit, geloof je echt alles. Zelfs dat de ene suikerreep beter is voor de lijn dan de andere.

Hoog vanuit de lucht kun je de kromming van de aarde zien. Een punt voor de pannekoeken, één maar. Behalve als de pannekoeken niet kunnen verklaren waarom die platte schijf er iedere keer anders uitziet als je verder vliegt bij gelijkblijvende curvatuur.

Volgens de pannekoeken vliegen piloten onbewust in cirkels omdat de aarde plat is. Niet over nadenken. Amelia Earheart was de eerste vrouw die alleen over de Atlantische oceaan vloog in 1932. Vijf jaar later probeerde zij rond (nadruk) de aarde te vliegen en verdween. Het raadsel houdt mensen tot op de dag van vandaag bezig. Wedden dat de pannekoeken zeggen dat Amelia tegen de Game of Thrones ijsmuur is gevlogen [5] die we de Zuidpool noemen? Iets met eigen schuld enzo. De pannekoeken zijn gek genoeg, de meeste dan. Fijne club, hé?

Samenzweringen zijn niet alleen een nuttig tijdsverdrijf – je zult maar gelijk hebben, daar kan geen chique Apple titanium creditcard tegenop – maar vooral serieuze handel. Zelf ben ik de eerste om te roepen dat tegenpolen elkaar meestal niet aantrekken. Supermodellen rennen hard weg als ik hallo zeg [1]. Toch is het idee van een dating service voor mensen die in een platte aarde geloven ver gezocht. Maar goed, handel is handel. Een paar uur de wereld afkraken en jezelf superieur voelen omdat alles een grote samenzwering is? Onbetaalbaar.

De meeste mensen brengen hun schaarse vrije tijd door op Facebook. Urenlang wordt er geklikt op links van hun beste vrienden met namen als Coca Cola en (Te) Dure Lening. Ook gouwe handel trouwens. Zij die niet in het sleepnet van Mark Zuckerberg verstrikt raken, houden zich veelal bezig met complottheorieen. Het klein grut wat dan nog rest, perst al kakelend zinloze, sarcastische stukjes uit hun toetsenbord. Ondertussen bezoeken echte pannekoeken congressen waar ze gelijkgestemden vinden. Zo’n kaartje kost wat, maar dan kun je ook lekker wauwelen over hoe onze enige echte samenzwering tevens de beste is!

Nog beter als je een bekend figuur bent, bijvoorbeeld door je eigen planeet pannekoek-videos op internet. Nodigen ze je uit en betalen ze niet alleen koek en zopie maar ook je vliegticket. Ben je eindelijk een paar dagen weg uit de kelder van je ouderlijk huis. Mama, met tranen in haar ogen, denkt “de dag is eindelijk gekomen.” Helaas in de echte wereld wordt je uitgelachen dus ga je na terugkomst weer vrolijk verder met het maken van platvloerse samenzweringsfilmpjes, compleet losgerukt van planeet hier en nu.

Het is zelfs zo erg dat meneer de hoofdpersoon achteraf wauwelt over onmogelijke romantiek en het grotere belang van planeet pannekoek. De aantrekkingskracht tussen haar en hem spat ondertussen van het scherm. Iedereen, inclusief ongelovigen, begrijpt dat het niets te maken heeft met de pannekoekenplaneet. Ook niet met de Fabeltjeskrant trouwens. Het zijn gewoon twee mensen en een overdosis magnetisme – iets waar de pannekoeken overigens ook geen zinnige verklaring voor hebben. Als man had ik last van plaatsvervangende schaamte toen ik ze op de bank zag. En ik ben zeker niet de slimste of subtielste als het op meisjes aankomt, Q.E.D. Pijnlijk om te zien is het wel. Een man die liever een samenzwering omarmt dan het meisje waar hij van houdt. Vroeger was alles beter. Bijna dan.

In 1972 werd een bootreis voor beroemdheden (Engels) georganiseerd om het einde van de maanlandingen te vieren. Tijdens de lancering van Apollo 17 dobberde de oceaanstomer een paar kilometer uit de kust van Cape Canaveral. Tot op vandaag weet niemand of de passagiers aan boord van de SS Statendam voor of tegen waren. Was het pleziertochtje bedoeld om te laten zien hoe stom maanreizen zijn, ging het glorieus mis. Terwijl de raket zich losworstelde van de zwaartekracht (hallo pannekoeken, daar is ie weer) citeerde een dichter al schreeuwend uit eigen werk. De passagiers maakte onmiddelijk korte metten met zijn krijskunst. Voor of tegen, ze wilden het magische ogenblik in stilte beleven.

Volgend jaar, een halve eeuw na dato, organiseert de Vereniging Platte Aarde een unieke cruise (Engels) naar het einde van de wereld. Gewone mensen als jij en ik noemen het de Zuidpool, Antarctica wanneer je als man in het weekend een rode broek draagt. Misschien is er nog hoop voor meneer en mevrouw Pannekoek. Gewoon samen met je meisje een leuk boottochtje met als bonus genezing. De steun die jullie voor elkaar betekenen tijdens het ontdekken van de werkelijkheid is de Genesis van jullie lange, liefdevolle, gelukkige toekomst samen. Tenzij…

Laat ik nogmaals het evangelie verkondigen: ook anime is vaak science fiction. Ben ik duidelijk, neon letters iemand? Wedden dat de pannekoekenboot een verrassing wacht op de Zuidpool? Zal niet de eerste keer zijn. Twee woorden: “Second Coming.” (Nu op Netflix trouwens.)

Naschrift:
Men in Black bestaan echt en dat is maar goed ook. Niet dat ze momenteel erg succesvol zijn. Planet of the Apes is eveneens geen toekomstmuziek, maar nu al realiteit. Wist je trouwens dat de aarde hol is? Toen het onlangs 33 graden was heb ik mijn aluminium hoedje opgedaan en lekker in de zon rondgelopen, zo krijg je de beste ontvangst.

Notities:

  1. Geen zorgen, roomblanke asperge is nooit mijn favoriete type geweest.
  2. “Plat met afwijking” in samenzweerdersvakjargon.
  3. Geloof je echt dat die Oempa Loempa’s blij zijn de hele dag hard te werken voor Willy Wonka? Wat is het verschil met the Matrix of de Truman Show? Niets zeg ik!
  4. Lees eens een boek over de zakelijke kant van moderne kunst, bijvoorbeeld Boom: Mad Money, Mega Dealers, and the Rise of Contemporary Art uit 2019, geschreven door Michael Shnayerson.
  5. Hoe hoog is die ijsmuur dan en wat gebeurt er als je er toch overheen vliegt? Misschien wonen daar Stephen King’s Langoliers wel.
  6. Dus waarom is de oceaan dan wel keidiep? Zonk de Titanic echt of is regisseur James Cameron een liegebeest die het eerste nepnieuws van de twintigste eeuw opwarmde? Zoveel onzekerheden.
  7. Nogmaals bedankt jongens voor die heerlijke fles Glendronach 18 jaar oud!

 

Kopfoto gemaakt door Jacob Campbell, gevonden op Unsplash.

Conservatief Kamerlid Martin Wörsdörfer Kronkelt voor Kaartje

“Ich will dass ihr mir vertraut
Ich will dass ihr mir glaubt

Ich will eure Stimmen hören”

Mijn leraar Duits zei altijd: “stop mit Duitse Brotchen Backen.”
Nou snapfch ich Sie Ihnen auch ofzo. Moeder!

Twee jaar geleden kopte het Algemeen Dagblad nog dat “bijna één op de vijf kinderen in Rotterdam leeft in armoede.” Inmiddels is het 2019 en worden kaartjes voor het optreden van Rammstein in de “originele” Kuip door de havenstad weggegeven aan geselecteerde kamerleden. Mijn vraag is natuurlijk niet “waar doen ze het van?”, maar hoe Rotterdam aan die onmogelijke kaartjes komt en hoeveel overwerk er aan de desbetreffende ambtenaar is betaald voor het -met of zonder slaapzak- in de rij liggen. Of heeft de gemeenteraad gedreigd met degradatie van het concert naar het Sparta stadion? Sappig pre-schandaal, mogelijk, misschien. Toen het concert gepland werd, was de herrijzenis van de neo-Griekse voetbalclub nog geen feit.

Over die zielige kindjes hoef je je geen zorgen te maken. Stichting Verre Bergen pompt 24 miljoen in het nieuwe Feyenoord stadion onder voorwaarde dat het buurtkroost af en toe mag meekijken. Voor iedere oplossing is er een passend probleem. Ook weer geregeld.

GroenLinks-Tweede Kamerlid Lisa Westerveld en fan van de 65+ rockband, zou graag willen maar gaat niet omdat een “inhoudelijke reden” ontbreekt. Misschien had mevrouw moeten zeggen “omdat het niks met mijn werk te maken heeft” en Rotterdam om opheldering moeten vragen waarom mijn stad die kaartjes ueberhaupt (de rockers komen uit Duitsland) aanbiedt. Soit.

In ons appartementencomplex hebben we een duivenplaag. Een van de buren heeft haar overleden moeder beloofd goed voor vliegende ratten te zorgen. Twee broden en een kilo vogelvoer, drie maal daags, is nogal overdreven. Vandaar dat mijn liefde voor dieren op dit moment nogal mager is. Behalve die verdwaalde ijsbeer (Engels) in Rusland dan.

Toch wil ik een lans breken voor de Partij voor de Dieren. Een kaartje is een geschenk en je bent als politicus de pineut als je het wel aanneemt maar niet vertelt of andersom. Dat snap ik Algemeen Dagblad. Wat ik niet begrijp is dat volgens het artikel “daarom” Esther Ouwehand niet gaat. Zelf formuleert ze het anders. “Mijn stelregel is: als ik ergens heen ga, betaal ik mijn eigen kaartje. Ik vond de uitnodiging hartstikke lief, maar ik ga niet.” Er staan geen aanhalingstekens om het woord “daarom”, dus het is geen letterlijk citaat, wel misleidend.

Schijt aan alles

Die accentverschuiving had beter gepast bij de reactie van VVD-Tweede Kamerlid Martin Wörsdörfer. Het lukte de liberaal niet om een kaartje te kopen. Dankzij de stad waar altijd gewerkt wordt, gaat hij toch. Kan hij genieten van de muziek die zo lekker pompt. En – voor en na – netwerken met Maasstedenaren die én zijn muzieksmaak delen én een kaartje hebben gescoord én hier en nu “toevallig” worstelen met de MKB-problematiek waar het VVD kamerlid zich “gelukkig” mee bezig houdt. En er nog over willen praten ook. Hard kunnen schreeuwen is ook wel handig.

Een citaat uit het Algemeen Dagblad. “We moeten niet denken dat het alleen maar lol is. Worsdörffer appt nog: ,,Ik kan daar netwerken en met de gemeente spreken over MKB en winkelleegstand. Maar voor en ná het concert ga ik netwerken, niet tijdens!’’” We? Majesteitsmeervoud? Ach gut.

“Een keer per jaar, niet meer maar ook niet minder[!], neem ik een uitnodiging aan die niets met mijn werk te maken heeft. Je wil mensen helpen en er wordt aan alle kanten aan je getrokken. Iedereen probeert je te beinvloeden en ik zeg altijd nee, behalve die ene keer. Dit jaar is het Rammstein. Heeft niets met mijn werk te maken en ik begrijp de keuze van de gemeente Rotterdam niet, maar ik ben superfan dus ik ga. Pak en stropdas laat ik thuis. Ik zing de hele avond uit volle borst mee. Erg vals trouwens. Paar biertjes, LOL, en gewoon met iedereen kletsen. Ik heb al een hotelletje geregeld en de dag erna wandel ik brak en anononiem door de havenstad. U hoeft het niet met mij eens te zijn, maar een keer per jaar gun ik mijzelf dat pleziertje, zeker als het AD wel kritisch is op de dieren- maar niet op de ondernemerspartij. Twee buitenkansjes in een klap.”

Kijk, daar zou ik respect voor hebben. Heiligen bestaan niet. Een man in de politiek die zich soms een trekpop voelt en een keer per jaar losgaat, is net een echt mens. Als je verder zuiver op de graat en eerlijk bent, zal niemand jou dat pleziertje ontzeggen. Wauwelen dat je om middernacht met een piep in je oren de parkeerplaatsenproblematiek, eerste straat rechts van de Coolsingel bespreekt met bezoekers die je toevallig aanklampt? Verkopen is ook een vak. Waarom stemmen ondernemers eigenlijk VVD?

Kopfoto gemaakt door Yvette de Wit, gevonden op Unsplash.

In Holland Staat een Huis te Weinig (x 300.000)

Lokale politiek in de Hofstad: Minimaal inkomen voor huuruitbuiting middenklasse is nu 57.000 euro.

Ze hebben in Den Haag weer een bizar plan bedacht. Voor de verandering is het dit keer de gemeentelijke overheid, met instemming van de VVD. Dat is de partij die, sinds ze krap bij kas zit, haar kamerleden 1.000 euro wil rekenen om namens de volkspartij voor vrijheid en democratie in de Kamer te zitten. Het is dat het zo’n puinhoop is bij de SP, anders had het gepeupel, u en ik dus, allang bulderend gelach horen opstijgen uit het Brabantse plaatsje Oss.

Iedereen wil meer geld voor de brandweer als de halve stad is afgebrand. Het is de taak van politici om ervoor te zorgen dat er geen brand ontstaat. In Den Haag sputtert VVD’er Revis dat het hem “als liberaal” zwaar valt, maar dat het een tijdelijke maatregel is tot het woningtekort is opgelost. Weer iemand die ik een woordenboek cadeau moet doen. Mag hij inruilen voor een basisboek over economie als hij het woord “liberaal” kan spellen.

De enige oplossing is meer woningen. Maar dat kost niet alleen tijd, het roept ook veel weerstand op. Natuurlijk denkt u meteen aan de zeldzame gevleugde marmeren vliegende huismarmot die zijn habitat verliest, maar ik ben iets praktischer. Hoe meer woningen er gebouwd worden, hoe minder jouw huis waard is. En we weten allemaal dat als er een ding is waarin Generatie Graai uitblinkt, het wel hun geboortevoorrecht omzetten in keiharde pegels is. “Kinderen, kleinkinderen, allemaal leuk en aardig zolang mijn huis maar minimaal vijf procent per jaar in waarde stijgt.” Oftewel nul nieuwe huizen. Hoeveel woningen denkt u dat er de komende 20 jaar – tot het probleem opgelost is – gebouwd worden?

Het is een klassiek geval van mensen met rechten, dus meestal oud en voor geen goud te porren voor een verhuizing. Doet een beetje denken aan de nieuwe Hema CAO waar jarenlang zitvlees beloond wordt en de jonge, hardwerkende collega het met een appel en een ei moet doen.

De Haagse VVD-wethouder Revis probeert zich nog een beetje liberaal voor te doen. ‘”Anders dan wat Amsterdam en Utrecht nastreven, stellen we niet de maximale huurprijs vast. We bepalen alleen wie toegang heeft tot de huizen.” Met andere woorden: Als de gemeentelijke puntentelling beslist dat een huis tot het middensegment behoort, mag het alleen verhuurd worden aan mensen met een inkomen tot 57.000 euro. Welke prijs een huisbaas in de praktijk vraagt, is aan hem.’

Samengevat: de volgende huurder mag niet meer dan 57.000 euro per jaar verdienen, maar de verhuurder (hem is mij een beetje te #ikook) kan een huur van bijvoorbeeld 60.000 euro per jaar eisen. Wedden dat de verhuurder alleen kandidaten accepteert die tussen de 56.999 en 57.000 euro per jaar verdienen en vervolgens toch de huur omhoog jaagt. Daar sta je dan met je 1,0 politie en 0.6 verpleegkundige salaris. Vergeef me mijn tweede #ikook vergissing. Nog meer symboolwetgeving die het echte leven alleen maar zwaarder maakt. En politici zich maar afvragen wat er met het draagvlak voor de democratie aan de hand is. Geen wanhopiger gek dan een falende overheid op de huizenmarkt. Daarom misschien?

Kopfoto gemaakt door Ján Jakub Naništa, gevonden op Unsplash.