Liefde Is Niet: Vanuit de Bosjes Giraffen Afschieten

Al helemaal niet op Valentijnsdag.

Mevrouw Merelize van der Merwe schiet prachtdier dood uit naam van de liefde. “Zo romantisch.”

Mijn verhalen zijn veelal kritisch, té volgens sommigen. Zit wat in. Heb dan wel geen geweer, maar na het lezen van de krant brak mijn klomp. Dit keer krijg ik vermoedelijk weinig tegenspraak. [1] Voetbal vind ik een aardige sport, maar mijn hart ligt bij de exoten. Toen ik studeerde heb ik leren schermen, fantastisch. Ook jiu jitsu heb ik lang met veel plezier beoefend. Waar ik nooit aan toegekomen ben is de biathlon. Heeft vast ook te maken met het feit dat Nederland zo plat is als een pannenkoek. De sport is een combinatie van skieen en doelschieten. Deelnemers moeten zo een parcours afleggen en tijdens het afdalen stoppen om diverse doelen proberen te raken.

Nadat je zo snel mogelijk naar het volgende doel skiet, heb je even tijd nodig om hartslag en ademhaling onder controle te brengen. Hoe sneller dat lukt, hoe groter de kans dat je in de roos schiet. Het vereist een enorme mentale en fysieke zelfcontrole. Presteren onder hoge druk en in je hoofd continue de afweging maken of je al kunt schieten of nog even moet wachten voor meer doelzekerheid. Doe je het goed, pats daar gaat weer een bloempot of wat er ook voor gebruikt wordt. Biathlon is een uitdaging voor zelfs de meest getalenteerde sporter, prachtig.

Photo by David White on Unsplash
anne-rudolf-w8bChleYydU-unsplash
piera-riva-4GS1ZWSMyLY-unsplash
julie-wolpers-0SIKW8uiI6g-unsplash
savatore-dinicola-VsZZkHjgwfo-unsplash
wolfgang-hasselmann-IFG0wUMfje8-unsplash
lisa-h-gOWuRBY7gDM-unsplash
bart-dunweg-8Y5uYiaAoM8-unsplash
wolfgang-hasselmann-v08FVc-stIs-unsplash
jackie-park-b1nCwAl9gpk-unsplash
mariola-grobelska-eQdDUdi5qLk-unsplash

 

Maar wat mensen bezielt om dieren voor de lol dood te schieten, ik snap het niet. Overcompensatie voor het feit dat je jezelf klein en minderwaardig voelt misschien? Merelize van der Merwe, een Zuid-Afrikaanse dame, is in ieder geval dolblij met het valentijnsdagcadeau van haar man. Die heeft voor omgerekend 1750 euro het ‘recht’ gekocht om een giraffe om te leggen. Leuk uitje voor zijn vrouw. Geloof mij, liefde maakt blind, maar dit gaat nergens over. Merelize van der Merwe beweert dat het dode giraffenhart waar ze triomfantelijk mee zwaait naast bij het lijk van het zoogdier [3], de liefde tussen haar en haar meneer symboliseert. Zijn er in ieder geval twee die elkaar duidelijk gevonden hebben. En nou maar hopen dat ze nooit gaan scheiden, bloedbad.

Hoor dat “War of the Roses‘ uit 1989 op Netflix is. Die ga ik maar eens kijken. Weer eens wat anders dan ‘Romancing the Stone‘.

Kleiduiven schieten – liefst zonder plat petje en ruitbroek – intrigeert. De sport is erg moeilijk. Het vereist zoveel kunde, inzicht en vaardigheid om die vers-gelanceerde aardewerk schotel door midden te knallen. Per schijf krijg je een kans. Maar om in de bosjes te gaan liggen met een groot scherpschuttersgeweer en daarmee een giraffe af te knallen? Waarom zou je? Lukt het vandaag niet, dan is er altijd nog morgen. Klassiek geval van noch prestatie noch kunde.

Dieren doodt je alleen om te eten of om jezelf te beschermen tegen gegeten worden. Een dier dat zijn leven voor jou geeft, respecteer je door niets te verspillen. Sowieso eten weggooien is een gruwel. Al smaakt het misschien minder, kliekjesdag is de beste dag. Stemt je – mocht het nodig zijn – in ieder geval tot nadenken. Maar uit naam van Cupido [2] een giraffe doodschieten en het uitgesneden hart trots op sociale media omhooghouden als symbool van jullie eeuwige liefde? hoog tijd om het woord ‘symbool’ op te zoeken, letterlijk. Vervolgens snel doorbladeren naar ‘echtscheidingsadvocaat’ omdat Cupido met onmiddelijke ingang zijn handen van jullie aftrekt.

Kopfoto: Mooi hé? Zo kan het ook. Kopfoto gemaakt door Robin Stuart, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.
Afbeeldingen in diavoorstelling: 1. David White. 2. Anne Rudolf. 3.piera riva. 4.Julie Wolpers. 5.Savatore Dinicola. 6. Wolfgang Hasselmann. 7. Lisa H. 8. Bart Dunweg. 9.Wolfgang Hasselmann. 10. Jackie Park. 11.  MARIOLA GROBELSKA. Alle foto’s gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt.

[1] Tegenspraak is altijd welkom. Altijd. Vooral als ik gelijk heb natuurlijk.

[2] Laat Cupido nou toevallig pijl en boog gebruiken. Net als de Amerikaanse tandarts Walter Palmer die in 2015 leeuw Cecil met pijl en boog neerschoot. Daarom hebben tandartsen dus zo’n slechte naam.

[3] De wereld telt meer moeders dan je denkt.

Burgerbelasting Als Moedermelk Voor Jankende Nep-Ondernemers

Viva le/la USSR! Vandaag wel, morgen niet?

Ondernemend Nederland zoogt zich maar wat graag aan de borst van Moedertje Staat wanneer het zo uitkomt. Corona en dus 100 Procent compensatie voor ondernemers, wie gaat dat betalen?

In een lang verhaal op Linkedin – welke carrieretijger doorspit het sociale platform niet drie maal daags? – maakt Udo Delfgou, directeur bij Inretail, een lobbyclub voor winkels, zich boos over de blijvende corona-sluiting van de detailhandel. Sinds de val van de Muur in 1989 weten we dat de Sovjet-Unie geen paradijs was, niemand had te eten. Toch wil Delfgou terug in de tijd [3], liefst onder communistisch bewind. Alles voor de poen, zelfs het verraden van de idealen van het ondernemerschap.

Udo is duidelijk vrijgezel en daarmee waarschijnlijk de enige man die niet aan zijn Zoete hoeft uit te leggen dat Action geen essentiele winkel is. Beste Whatsapp-grap van deze eeuw. Trouwens, was Rutte maar getrouwd! [1]

De regering maakt er een potje van. RIVM infectiebaas Jaap van Dissel, de man die hijgerig aan de avondklok-tweede-kans-avondrechter-van-dienst uitlegt dat voorgenoemde avondklok superbelangrijk is, nog meer. Terug in de tijd, een jaar maar. Ook dat is Back To The Future. In 2020 roept de club van Van Dissel – het RIVM – nog vol overgave dat mondkapjes schijnzekerheid bieden. Vakbonden moeten vechten om af te dwingen dat “ondanks het standpunt van ons aller RIVM” zorgwerknemers een mondkapje mogen dragen. Schijn bedreigt, geleerde schone schijn nog meer, maar da’s lastiger te zien in ons non-pluriforme medialandschap. [2]

Twee keer min maakt geen plus, zoiets geldt alleen in de wiskunde. Terwijl Van Dissel probeert te redden – avondklok is goed:  [naar schatting] een daling van R met acht tot 13 procent, inclusief overige, niet nader te benoemen majeure maatregelen – wat er te redden valt van zijn verschroeide betrouwbaarheid, dendert de coronacaravaan door.

Te grote woorden die hun doel voorbijdraven, maar goed. Inretail lobbyclubdirecteur Delfgou stelt terecht dat een onsterfelijke en risicoloze maatschappij een illusie is. Zo’n opmerking trekt mijn aandacht. GJ vermoedt al decennia dat burgemeesters liefst alles verbieden met het oog op de veiligheid. Love Parade Rotterdam 2020-2029 iemand? Leven in een wereld waarin ‘s avonds TV kijken tot heilige graal verheven is, voelt als drinken van lauwe limonade zonder prik. Bah, bah en nog eens bah.

Toch kan Inretail [waardeloze naam voor een winkeliersclubhuis, weinig herkenbaar en dus omzetverlies] [10] beter een tweedehands autoverkoper inhuren als directeur communicatie. Niet omdat het verhaal te lang en te saai is, dat is het nou eenmaal. Nee hoor, Udo Delfgou dendert maar en dendert maar. Zo hard zelfs dat hij rechtstreeks de regering in kan. Of de NS als er geen blaadjes op de rails liggen. Wat een onzin als je roept dat je meer poen wil als ondernemer. Minder corona is handiger. En niet alleen vanwege de gewenste ‘maatschappelijke betrokkenheid’ die het Nederlandse winkelbedrijf zo graag ten toon spreidt.

“De steunmaatregelen zijn bij lange na niet voldoende om dit [winkelsluiting, GJ] te compenseren. Als je als overheid besluit winkels te sluiten dan dien je de schade voor 100% te vergoeden.” [7]

Wat een waanzin – met of zonder virusvijanden van dezelfde tweede halve naam. In normale tijden zijn werkgevers er als eerste bij om de rekening bij anderen te leggen. “Alles, maar dan ook echt alles is te duur. Dit maakt Nederland kapot!” Ondertussen zijn diezelfde ondernemers – figuren die te weinig profiteren van gratis vogelzaad uit de staatsruif in barre tijden – er als de kippen bij om te roepen dat de belastingen te hoog zijn. “Dit maakt Nederland echt kei-kapot!” [4] [8]. Waar denk je dat gratis geld vandaan komt? Aardgas ofzo? Zouden mijn kleinkinderen wel willen. Da’s allang op, beste appelflap.

Er zijn twee dingen die je nooit moet willen. Vraag een politicus nooit om iets intelligents te doen, doordachte lockdown bijvoorbeeld, of om geld.

“Ook juridisch gezien mag een ondernemer hier nooit en te nimmer schade van ondervinden.”

Beste meneer Udi Appelflap, gedraag je als een professional, dit is tenslotte Linkedin waar we allemaal doen alsof. Onderbouw je stelling middels relevante wetsartikelen.

Er zijn veel misvattingen in het zakenleven, de belangrijkste is “maar ik dacht dat hij/[soms] zij goed was voor het geld.” [11] Een andere misvatting is dat er een heldere definitie van ondernemersrisico bestaat. Citaat van Udi:

“het is een grote misvatting van de overheid dat dit onder ondernemersrisico valt.”

Ooit een keuken of badkamer gekocht? En daarna tranen met tuiten gehuild? Een verkoper hoeft geen logische argumenten te overleggen, wel overtuigende. Zo werken kassa’s nu eenmaal. Hoezo misvatting van de overheid over ondernemersrisico? De vergelijking met het weerbericht gaat volledig mank maar is wel vermakelijk. Hoeveel codes, geel, rood of groen ben ik al niet tegengekomen zonder dat er iets gebeurt? [5] Instituties dekken zichzelf in. Niemand herinnert zich de laatste zinloze waarschuwing, maar oh weh [?] als men een keer te weinig waarschuwt. Die risicoloze maatschappij bestaat alleen voor zij die te vaak waarschuwen. Zoiets heet asymetrisch risicoprofiel. Ondernemers horen daar niet bij. Handel is hard. En vol van risico’s. Maar da’s duidelijk.

Ondernemers die geen risico willen lopen – maar wel 100 % compensatie eisen – houden best de politieke wet van eb en vloed in de gaten. Fluctuaties in de vraag afschuiven op mensen met nul-urencontracten, wie draagt dan het ondernemersrisico?

Overigens ben ik het grotendeels eens met het betoog van Udo Delfgou. Alleen: stop met slordig schrijven. Ondanks dat het kabinet onze economie ten grave draagt voor een paar streepjes voorsprong in de volgende peilingen, is 100 procent compensatie absurd. In slechte tijden verliezen mensen hun baan en moeten ondernemers de tering naar de nering zetten. Zelfs al geloof je dat corona een duistere wapen uit een ver, vreemd land is, dan nog. Waarom moet de Nederlandse belastingbetaler bloeden? Het aardgas is tenslotte allang op. Ondertussen bloedt de belastingbetaler uit beide neusgaten. Iedereen weet dat na de landelijke verkiezingen de tarieven sterk stijgen. Ter verdediging van onze democratische rechtstaat. Ofzo.

Een echte ondernemer vecht, zoekt en vindt kansen. Daarom is het vak zo moeilijk. Oneens met het kabinetsbeleid Inretail? Ontleedt de televisie-argumenten en je komt vanzelf uit bij de excuustruus van dienst. Zijn naam is Jaap van Dissel en hij werkt voor het RIVM. Laat nou net die meneer en zijn instituut zich vorig jaar nog lang uitvoerig tegen mondkapjes hebben uitgesproken. Daar was menig ondernemer maar wat blij mee.  Tegen een betere nationale gezondheid in zelfs. Je oogst tenslotte wat je zaait. Van Dissel is hoofd infectieziekten bij het RIVM en daarmee de dresseur van circus Rutte III. Dat is een keuze, vooral van de politiek. Denk daar eens over na, onderzoek het en kom met tegenargumenten, maar ga niet zeuren over 100 procent compensatie. Als je daar echt in gelooft beste ondernemer, kom op de koffie. Gratis. Ik heb nog een stapeltje blanco Communistische paspoorten liggen. Jij weg, wij wuiven. Iedereen blij. Maar vooral: vaarwel. Tot die tijd, gedraag je als ondernemer en grijp je kansen, hoe moeilijk ook.

PS, dit verhaal is niet geschreven terwijl ik naar Sting luister. Maar ik snap dat je onder het lezen denkt aan ‘Russians‘.

Kopfoto gemaakt door Nick Fewings, gevonden op Unsplash.

[1] Trouwens, heb je het al gehoord? Er is ingebroken bij de Action, de politie schat de buit tussen 7.42 en 11.16. Zeg het voort.

[2] In een non-pluriform medialandschap slaat zelfs Arjen Lubach geen deuk in een pakje [uitzend]-boter.

[3] Wees gerust, er zullen nog veel toekomstige Back To The Future grapjes volgen.

[4] De Europese Unie is zo gek nog niet voor een echte ondernemer. Noord-Europa of Zuid-Europa?

[5] Naar analogie van het weerbericht, ondernemers die de overheid bedelen om geld komen net zo bedrogen uit.

[6] Lelijke zin trouwens. Vast geen geld voor een communicatieprofessional. Twee keer ‘sluiten’. In de herhaling klinkt ‘keihard op slot gooien’ veel dramabetischer. [7]

[7] Graag gedaan, altijd bereid te helpen. Wel even 10.000 euro overmaken aan Warchild. Binnen 24 uur.

[8] De woordvoerder is blijkbaar vervangen. Kei-kapot, vast een Brabo die dat zegt. [9]

[9] Mea Culpa, Mea Maxima Culpa. Is getekend: GJ.

[10] Heel Holland Handelt is vele malen beter dan Inretail. Ben tegen onnodig Engels. In dit geval klinkt een naam als Inretail als een geestesinrichting voor zij die geloven in Marsmensjes. Sommige clubs willen gewoon geen geld verdienen.

[11] Goed voor het geld? Een ervaren manager weet dat sommige teamleden die hun bonus na de zomer nog niet binnen hebben, iedereen laten tekenen, ongeacht het risico.

Gemene Oude Coronamensen

Zeg maar iedereen boven de 18. Kan ook 16 zijn hoor. Niet dat de jonkies er een stem in hebben.

Vandaag in “vroeger was alles beter – behalve de jeugd van tegenwoordig” krijgt GJ de laffe bijsmaak van het boodschappen doen maar niet weg nadat een klein meisje van vier enthousiast de ijsjes in die hele grote tas propt.

Traditiegetrouw doe ik boodschappen als Rutte op TV balkt – nee, goed lezen, Mark balkenendet niet, ‘onze’ premier balkt als in geblaat – over hoe onze rechtsstaat door de coronacrisis te laveren. De eerste keer, ergens rond maart 2020 is die traditie er nog niet. Een gezellige zondagmiddag op de bank bij de buuv met teveel wijn en bier kijken we om zes uur naar het nieuws. Alles moet op slot, nu! Onze democratie is in gevaar, daarom is er geen tijd te verliezen. Behalve het eindeloze gezwam van, door en tussen politici natuurlijk. [2]

De volgende keer ga ik maar boodschappen doen als Rutte weer het angstalarm laat afgaan op TV [1]. Ik blijf me erover verbazen, waarom tot zeven uur ‘s avonds wachten als Nederland in brand staat? Treffend dat onlangs de ochtendrechter van dienst er hetzelfde over denkt en gehakt maakt van de avondklok. Blijkbaar zijn sommige mensen slimmer dan anderen, want de middagrechter draait de avondklokgehaktmolen terug. Jojo-effect! Iedere 50-plusser – behalve Henk wat-er-ook-gebeurd-ik-ben-onschuldig Krol natuurlijk – weet dat Back To The Future een hindernisrace is. Het geonthakte resultaat is weinig fraai, moeilijk verteerbaar en ligt zwaar op de maag.

Sinds een paar jaar ben ik vrijwilliger bij de verkiezingen. Omdat ik een sleutel van de voordeur heb. De wekker gaat om half vier. Ik sta op, douch doe de schooldeur open. Het zeil in de gymzaal heb ik natuurlijk al de vorige avond geplakt. Een half uur later komt de bezorgdienst twee verzegelde afvalcontainers [haha] brengen gevuld met geurloze, propere stembiljetten en -lijsten. Vervolgens doe ik mijn ogen dicht tot zeven uur wanneer de eerste ouders hun kinderen bij de vroege vogelopvang dumpen (indien niet vitaal beroep, lees pre-corona). Dan ga ik naar huis. Ondanks dat ik mezelf voorneem nog een uurtje te pitten, stap ik wéér onder de douche en de echte dag begint. Ondertussen draag ik wel mijn steentje bij aan ‘onze’ democratie maar niet aan het milieu [5]. Het is eigenlijk meer een vriendendienst. Ze schijnen me te vertrouwen. Vast omdat ik geen politicus ben ofzo.

Eerder vandaag kopt Trouw dat er licht gloort aan de horizon, gegarandeerd goed nieuws tijdens de persconferentie van vanavond. Best handig, als je de officiele overheidswebsite keer op keer herlaadt heb je geen tijd om je te verwonderen over vermeende politieke inmenging een dag eerder bij Herstel-NL. Hoogopgeleide – niet dat het iets zegt – en vooral vooraanstaande leden zwaaien zonder opgaaf van reden plots af. Niet onder druk van de overheid. Mistig. Blijkbaar komt er vanavond een goed-nieuwsverhaal van onze premier en Minister van Volksgezondheid. Oh nee, ik heb al boodschappen gedaan. Zondag zou ons Mam – mis je, hou van je – 79 zijn geworden. Mam zei altijd “als je hoofd er niet opzat…” Niet alleen bij mij hoor, maar ze heeft nog steeds gelijk, dus ik om zeven uur naar de winkel voor paprika & co. [11]

Eerst stream ik live een foto van mijn blote benen in een tennisbroek naast wat bleke, rode februaripaprikaatjes. Vervolgens vraag ik wat er is gebeurd op TV om daarna een bonusplaatje te schieten, eveneens in korte broek maar dit keer bij de paasbokkenpootjes. Je verzint het niet, ze bestaan echt die paasbokkenpootjes. En lekker! De bijdehandjes zijn duidelijk in de aanbieding want een “zogenaamde vriend van vroeger” kaatst de bal terug door me gerust te stellen dat ik me niet hoef te schamen voor mijn bokkenpoten. Touché en superscherp. Ik schiet in de lach. Fout! Zo krijgen oudjes een slechte naam. GJ is alweer de enige boven de dertig in de supermarkt. Terwijl ik in de rij sta om mijn paprika en mosterd (het is februari, hartje winter, zeg maar maaltijd stamppot peen en ui) af te rekenen, staat er voor me een klein, lief, guitig meisje. [7]

Als een week voor de kerstvakantie het onderwijs plotsklaps weer op slot gaat – scholen krijgen een volle dag meer [de volgende] [6] dan vlaaienbakkers [nul] om zich voor te bereiden – hangt er die laatste schoolmiddag van het jaar een klein meisje van een kilo of 15 kilo aan mijn been. Zich veilig vastklampend aan mij [10], vraagt het kleine engeltje de juf of ze morgen niet met de helft van de klas mogen terugkomen. En dat is slechts het gedeelte van de ijsberg boven water die de volgende generaties voor ‘onze’ corona moeten afbetalen [3]. Ongewild en ongehoord. Als grote mensen praten, houden kinderen hun mond. Zo achterhaald. Toch hoor ik niemand over inkomensafhankelijke AOW.NU of directe afschaffing van de hypotheekrente terwijl die NU toch echt nul is. [4] Nee, 50-Plus waar zelfs GJ op mag stemmen, wil graag een procentje meer. Zinloos, als je het goed hebt maar nooit tevreden zult zijn met wat je hebt, helpt een beetje meer ook niet. Behalve natuurlijk 50-plus mensen zonder kwaliteiten aan een pluche baan te helpen.

“Mama, mag ik de ijsjes in de tas doen?”

[Hé, als GJ in korte broek loopt mag het misschien wel februari zijn, maar is het dus ook lekker weer. En daarmee ijsweer].

“Tuurlijk lieverd.”

Pas als de ijsjes smelten vormen ze de druppel die de boodschappentas doet overlopen. IJsjes in de tas is niet de eerste keer dat het jonge poepie wil helpen en na die kipkiloknaller en zes brede blikken sperziebonen wordt die tas wel erg zwaar.

“Mama de tas is zwaar.”

Dezelfde moeder die vanmiddag nog het haar van haar kleintje in een paardenstaart vlecht is nu onverbiddelijk want “jij wil het allemaal dragen.” Erger nog, de cassiere geeft Mama gelijk. En ik, zegt de man zonder kinderen, zeg niets. Natuurlijk komt het goed. Mama’s zijn Mama’s omdat ze Mama’s zijn. Mama pakt met de ene hand de zware tas en met de ander haar kleintje. Het poepie krijgt van de cassiere nog een aai over haar bol en lacht van oor tot oor. Als je vier jaar oud bent weet je prima dat corona slecht is. Hoe gruwelijk vals ontdek je pas als ik dood ben en Mama hopelijk [Rijke] Oma heet.

Raar maar waar, tijdens de duo-toespraak van ‘onze’ premier en Minister van Volksgezondheid valt ongetwijfeld het woord solidariteit. Wat een holle frase. Bestaat aardgassolidariteit bijvoorbeeld. Hoezo? U weet wel, bodemschatten die van alle generaties zijn maar door een enkele generatie [de onze] verbrast worden voor consumptieve doeleinden omdat het leven zo zwaar is. Op zo’n moment prijs je jezelf, licht laf, gelukkig dat je er niet meer bent als de eerste tranen van je kleinkinderen vloeien omdat ze niet voor hun kroost kunnen zorgen, gedwongen de negatieve erfenis van oma en opa af te betalen. Welkom kleintjes in onze fantastische, democratische rechtsstaat. Veel plezier [gewenst]. Weinig keuze.

Dat kleine meisje in de winkel heeft net haar eerste lesje gehad over hoe gemeen grote mensen zijn. Haar moeder had het kunnen weten, maar kan er ook niets aan doen. Zij besteed liever haar tijd met haar dochtertje. Uitstekende keus. Samen ijsjes eten op een warme februaridag bijvoorbeeld. Gelukkig is klimaatverandering niet echt en neemt niemand statiegeld serieus. Sorry lieverd. Eén geluk, tegen die tijd is de techniek voor levensechte hologrammen zover gevorderd dat René Froger niet onder de zoden te stampen is en blijft zeuren over dat “eigen huis, een vers kopje thee”. Zoete dromen allemaal en geniet van je verse vrijheid. Tot verkiezingsdag. [8] Daarna luistert de politiek weer 48 maanden alleen naar zichzelf. Happy avondklok – nieuw en verbeterd! – iedereen.

Ben ik nog iets vergeten? Nee hoor, de dag erna krijgen mijn buren een sorry-appje dat ik om half vier onder de douche sta. Voor ‘onze’ democratie. Niet dat ze iets durven zeggen met dat drumstel in de woonkamer [echt waar].

Kopfoto gemaakt door Jon Tyson, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

[1] Soms doe ik ook boodschappen als er geen staatspersconferentie is. Niet dat het toeval is dat ik de coronapersconferenties altijd net mis. Knorrende maag enzo [luxe-probleem].

[2] En zo is de coronacommunicatiecrisis geboren.

[3] Jouw middelbare schooldiploma is uit 2021? Dan nemen we liever een jonger iemand [zonder corona].

[4] Hypotheekrente nul voor iedereen? Misleidende redenering, een politicus waardig.

[5] Twee keer achter elkaar douchen? 50-Plussers geven duidelijk niks om het milieu.

[6] Hoezo coronacommunicatiecrisis?

[7] Dat kleine meisje mag vast met Mama mee omdat door corona het uitzenden van de Berenboot/Sesamstraat ‘financieel niet langer verantwoord is”.

[8] Of denk je dat de aangekondigde versoepeling geen verkiezingsstunt is. Na de verkiezingen iedereen weer terug naar het nieuwe normaal. [9]

[9] Zou dan ook het deelnemen aan een talkshow [die informeren zo goed, vooral als Paul de Leeuw niet presenteert] van het lijstje wat mag na negen uur avondkloktijd worden geschrapt?

[10] Beloofd is beloofd. Punt.

[11] Paprika & Co., niet chips enzo.

Politici: Hoe Kom Je Er Vanaf?

Pluche plakt prima, ja toch PvdA’er Lodewijk Asscher?

Je pleegt een keer een bankoverval – OK afgezien van die keren dat ik niet betrapt ben – en ineens is er is geen bancaire instelling meer die je aanneemt. Hoezo? Bitcoins zijn digitaal, die kun je niet stelen. Was ik maar de politiek ingegaan.

Hét kenmerk van de moderne democratie: iedereen die anders is, valt buiten de boot. Een definitie van anders wordt helaas niet verstrekt. Ze varieert al naar gelang het algemeen [ambtelijk] belang. Je zult maar anders zijn en kleur moeten bekennen. Kip, ik heb je. Daar weet de Belastingdienst wel raad mee. In het kader van de nationale veiligheid wordt je preventief als fraudeur aangemerkt. Dat je kinderen niet meer te eten hebben, is een kleine prijs. Het gaat om het grote plaatje, niet zeuren. Ondertussen krijgen ambtenaren wel ongevraagd – en als eerste – 360 euro per jaar om thuis te werken. Als mijn blog echt anoniem was, had ik daar een grap over gemaakt.

Links van het politieke spectrum zijn ze tegen profiteurs, rechts net zo goed. Het enige verschil is de definitie. Nee, niet wie profiteert het meest. Politieke profiteurs worden namelijk nooit bestraft. Toen ik bij de bank solliciteerde die ik beroofd had, was mijn argument dat ik de beste, meest aangewezen persoon was om de rommel op te ruimen. Heb het tenslotte zelf gemaakt. Ze trapten er niet in, gelukkig maar.

Stel je eens voor dat president Trump had gezegd: onder mijn leiding is het een rommeltje geworden in Amerika, daarom ben ik de aangewezen persoon om de boel weer recht te trekken. Een tyfoon aan hoongelach zou hem ten deel zijn gevallen. Nu Lodewijk Asscher hetzelfde heeft geprobeerd, hij wil blijven plakken voor een “rechtvaardiger” samenleving, is het doodstil. Erger nog is het bericht in de NRC dat “de gehele Kamerfractie en partijprominenten als Ahmed Aboutaleb en oud-voorzitter Hans Spekman schaarden zich achter Asscher.” Vroeger had je Kinderen Voor Kinderen, nu Pluche Voor Pluche (Voor Altijd). Zelf zegt Asscher in zoveel woorden dat het of niet zijn schuld is of hij er niks aan kon doen, wat de noodzaak om hem te ruimen nog dringender maakt.

„In mijn analyse is die affaire een voortvloeisel van tientallen jaren aan gestapeld wantrouwen.”
– Lodewijk Asscher

Iemand die niet flink genoeg is om echt de verantwoordelijkheid te nemen is al helemaal niet geschikt om mee te bouwen aan een “rechtvaardiger samenleving.”

Als politicus ben je gewend van twee walletjes te eten. Gaat het goed, komt het door jouw briljante leiderschap. Gaat het slecht – laten we zeggen een gevalletje racistisch profileren omdat het kan – zijn het verdwaalde schapen die tot aan het hoogst echelon zelfstandig gehandeld hebben. Ondanks het feit dat jouw alomstralend leiderschap altijd tegen was. Dwarsliggers, dat zeg ik. Een simpeler iemand zou denken: waar doen ze het voor?

Je wist het niet. Je wilde het niet. Kies maar. Een van de twee, maakt niet uit. Toch gebeurt het. Heeft niks met jouw leiderschapskwaliteiten te maken. Politiek is nou eenmaal onvoorspelbaar, vooral als je ineens een grote-mensenbaan hebt. Hoe dan ook, de – onze – belastingdienst terroriseert jarenlang burgers door ze alvast te verdenken en te straffen. Hoe het zit, zoeken we later wel uit. Omdat de rechterlijke macht erin meegaat is niemand schuldig. Hun uitspraken bevestigden dat laaggeplaatste, individuele ambtenaren niets te verwijten valt. Die logica stijgt PVDA-leider Lodewijk Asscher naar het hoofd. Onder mijn leiding hebben ambtenaren hoog en laag er een dictatuurwaardig rommeltje van gemaakt. Vrees niet. Mijn ervaring met het verantwoordelijk zijn voor ellende-creatie bij belastingbetalers, maken mij de beste persoon – ook in democratisch opzicht – om puin te ruimen. Daarom stel ik mij herverkiesbaar. Stem op mij. Voor een rechtvaardiger Nederland.

,,Ik hoop vurig dat op 17 maart een sterkere PvdA wordt gekozen, omdat ik denk dat dat essentieel is voor een eerlijke toekomst.’’
– Lodewijk Asscher

Je moet maar durven. Geldt trouwens ook voor de krant die het zonder blikken of blozen afdrukt.

Pluche kent geen schaamte, alleen het grote graaien, meer graaien en ikke, ikke, ikke. Samengevat: Asscher wist van niks. Het is niet zijn schuld. Hij was dan wel de baas maar kon er niks aan doen. Hij kan best doorgaan. De geloofwaardigheid van de democratie is niet in het geding – hé gelukkig, ik maakte me al zorgen. Asscher voelt zich niet beschadigd (genoeg). Ambtenarij laat de politiek weer in de steek. Als. Dan. Maar ja. Samengevat: er is altijd wel een reden om geen verantwoordelijkheid (en inkomensachteruitgang) te nemen.

Overigens extra pijnlijk dat het gebeurt onder toezicht van iemand van het linkerkant van het politieke spectrum. Als afgeserveerd conservatief politicus kun je altijd nog het bedrijfsleven in. Gelukkig heeft Links daar een antwoord op: het Peter Rehwinkelmodel. Welk duurbetaald baantje wint Lodewijk Asscher – een toptalent dat niet voor het algemeen bestuur verloren mag gaan? Het kost wat, maar dan heb je ook wat. Misschien moet ik toch nog maar een keer bij die bank solliciteren.

Kopfoto gemaakt door Henley Design Studio, gevonden op Unsplash en Mockaroon, gevonden op Unsplash. Afbeeldingen zijn bewerkt en gecombineerd.

Marion Koopmans: Goedgelovige Viroloog als Kuifje in China

Hoe kan Nederland er zeker van zijn dat professor Koopmans geen “foute theorieën” verkondigt na terugkeer uit China?

In december roept viroloog Koopmans tijdens een TV optreden dat mensen die foute theorieën verkondigen een beetje ondermijnend bezig zijn. Niet handig als je het vertrouwen van mensen moet winnen in het gevecht tegen corona.

Er zijn teveel landen waar de officiele waarheid de enige juiste waarheid is. In december 2019 slaat de Chinese arts Li Wenliang alarm over het toen nog onbekende coronavirus. De lokale politie maant hem te stoppen met het verspreiden van onjuiste informatie. Vervolgens wordt er een onderzoek gestart naar de “geruchten” die de medicus verspreidt. Twee maanden later overlijdt [Engels] de jonge dokter aan de gevolgen van corona. Zijn vrouw is dan vijf maanden zwanger. De weduwe bevalt [Engels] in juni van hun zoon. De overleden arts en vader is door de Chinese overheid ondertussen posthuum gerehabiliteerd onder immense druk van de bevolking, boos over hoe de overheid de pandemie [niet] te lijf gaat.

Vanaf het moment dat het dan nog nauwelijks bekende coronavirus de kop opsteekt in Wuhan drukt de Chinese overheid de berichtgeving hardhandig de kop in. Op een zondagavond in maart wordt aangekondigd dat Nederland voor de eerste keer dicht gaat. De volgende dag schrijft de Engelstalige tak van de Duitse publieke omroep Deutsche Welle op haar website een van de eerste verhalen over hoe China het coronavirus tot propagandaoorlog [Engels] bombardeert. Er zullen er nog velen {Engels] volgen.

In november 2020 schrijft The New York Times hoe dramatisch het officiele verhaal veranderd is. De stad Wuhan waar het virus het eerst gevonden werd, is de ster geworden van televisieshows [Engels] die het verhaal vertellen van heldhaftige bewoners maar de fouten van de overheid verzwijgen. Die censuur is niet nieuw, een half jaar eerder schrijft diezelfde New York Times over hoe door censuur wel wantoestanden in het buitenland belicht worden, maar niet thuis. Woorden als apocalypse en vagevuur worden gebruikt als het over het buitenland gaat. Staatsmedia drukken foto’s af van zorgmedewerkers die vuilniszakken moeten gebruiken ter bescherming bij gebrek aan echte bescherming. Datzelfde gebeurt vanzelfsprekend ook in China maar dan zijn het ineens geruchten die gecensureerd worden [Engels].

Een Amerikaanse blogger die bericht over een veldhospitaal in New York wordt 50 minuten lang geinterviewd op de Chinese staatstelevisie. Zijn drie (三, Mandarijn is soms best makkelijk) Chinese evenknieen die thuis hetzelfde probeerden te doen, verdwijnen. Een moeder die haar dochter aan corona verliest en online haar verdriet uit en zich afvraagt hoe het kan, wordt digitaal onder de haat bedolven.

Het Nederlandse perslandschap is monochromatisch en soms problematisch. Geen idee of het hier ook in de krant stond. Vlak voor de jaarwisseling is de Chinese journalist en advocaat Zhang Zhan tot vier jaar gevangenis [Engels] veroordeeld wegens opruiing, het veroorzaken van problemen en het verspreiden van valse informatie. Het proces duurde slechts een paar uur.

Zocht Kuifje en de Blauwe Lotus in mijn boekenkast op toen mijn oog viel op een souvenir. Een boek over de onzichtbare, Grote Muur van China

Waar gaat de reis naartoe?
De opmerking van professor Koopman over ondermijnend bezig zijn als je niet in haar versie van de waarheid gelooft, steekt omdat ze binnenkort naar China afreist om de oorsprong van het coronavirus te onderzoeken. Het Koninkrijk van het Midden is geen vrij land. In 2018 deelde het de 129e plaats (van 162), samen met Qatar als het op vrijheid aankomt.

Aangekomen in Wuhan, de vermoedelijke oorsprong van het virus – en na 14 dagen quarantaine – gaan de wetenschappers van de Wereldgezondheidsorganisatie [WHO] het spoor van het virus terugvolgen van de markten en mogelijk laboratoria naar de bron. Succes!

Obligaat mompelt het publieke omroep-presentatieteam tijdens een uitzending van Op 1 op dat het lastig is om in China openheid van zaken te krijgen. Even suf is het antwoord van de professor. “Daarom gaan we ernaar toe.” Vervolgens slaat ze alle prik uit de limonade met dooddoeners als “er is al een explosie aan onderzoek gaande in China” en “het is ook in China’s belang.” Inenten is ook in ieders belang, maar dat betekent niet dat iedereen – zelfs zij die beter moeten weten zoals het zorgpersoneel – dat ook laten doen.

China heeft wel degelijk een belang bij het onderzoek – maar niet op de manier de Koopmans zich voorstelt. Dat blijkt wel uit het feit dat de WHO met China moet onderhandelen voor toegang. Eind november schrijft de NRC: “Volgens de WHO is de uiteindelijke samenstelling van het team in samenspraak met China bepaald. China heeft paralel een eigen onderzoeksteam gevormd, waarmee het WHO-team zal samenwerken en informatie zal uitwisselen.” En ik maar denken dat echte wetenschap geen grenzen kent.

In november viel professor Koopmans mij op door een verhelderende uitspraak.  “Zodra je die lockdown loslaat, krijg je weer circulatie.” Meer contacten betekent meer besmette mensen en dus vollere ziekenhuizen. Strenge maatregelen zijn hoogstens een noodrem om de epidemie enigszins beheersbaar te maken. In datzelfde artikel antwoordt de viroloog op de vraag of het niet te snel gaat – onduidelijk wat de auteur bedoelt met “het” – repliceert de viroloog met een klacht over China.

“De druk is groot. China en Rusland zijn vol aan het vaccineren, zonder iets van de informatie te delen. Dat zou in Europa niet kunnen. En dat zou ook niet moeten kunnen.”

Vinden Wat Gevonden Mag Worden
Onderzoek doen is natuurlijk van groot belang, maar het heeft alleen waarde als je dat vrij en ongehinderd kunt. Op het moment dat het land dat een paspoort in je stempel moet zetten voor je binnenkomt, een stem heeft in welke deskundigen wel en niet welkom zijn, is er van onafhankelijke en objectieve wetenschap weinig of geen sprake meer.

De humor staat in je boekenkast. Een oud studieboek Mandarijn van DeFrancis. Onder ‘wetenschappelijk onderzoek doen’ [34] staat het bij het volgende lemma het woord ‘soms’ [35]. In hetzelfde rijtje staat ook de term ‘geredigeerd worden’ [38], wat je zou kunnen ombuigen naar een omfloerste benadering van censuur.

China heeft al onderzoek gedaan en nu doet China paralel aan de WHO een eigen onderzoek. Al maanden schrijven buitenlandse kranten over hoe China het verhaal over de oorsprong van het virus probeert te veranderen en het buiten China te leggen. China heeft invloed gehad op de samenstelling van het team internationale wetenschappers, de WHO heeft daarvoor lang moeten onderhandelen. De NRC gaat nog verder en schrijft in dezelfde week dat bekend wordt dat Marion Koopmans onderzoek in China gaat doen, dat er sprake was van een doofpot toen corona ontdekt werd en het land door de rest van de wereld met een breekijzer opengebroken moest worden.

Bij een eerdere poging om onderzoek ter plaatste uit te voeren, sloot het land de grenzen voor de WHO. Ondertussen is Koopmans zelf ook kritisch op China in het interview in de Correspondent. Journalisten Zonder Grenzen plaatsen China onder aan de lijst van landen met persvrijheid [Engels], 177 van 180. China zelf beweert dat buitenlandse journalisten wel degelijk welkom zijn. En u gaat een jaar na dato onderzoek doen in China. Het beste waar u op kunt hopen is niks vinden. Mocht u wel wat vinden, weet u dan zeker dat het de waarheid is en niet een nepfeit dat daar is geplaatst om u een lokaal welgevallige – maar volstrekt onjuiste en mogelijk levensgevaarlijke – conclusie te laten trekken.

Hoe kan Nederland er zeker van zijn dat viroloog Koopmans geen “foute theorieën” verkondigt na terugkeer uit China? Hoop maar niet op de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid Pieter-Jaap Aalbersberg (weer zo’n onbetrouwbaar figuur met een dubbele voornaam) die complotdenkers in de gaten houdt in tijden van corona. Het afgelopen jaar had hij er zijn handen vol aan. Dan observeert hij Gert-Jan vast ook als ik buitenlandse [sic!] kranten nablaat dat er in China een complot op het hoogste niveau gaande is om de schuld voor corona buiten de landsgrenzen te plaatsen. Viroloog Koopmans daarentegen gegarandeerd niet. Zij is een officieel goedgekeurde expert en kan dus geen foute theorieën verkondigen, zelfs niet nadat ze terugkomt uit China. Dat is het mooie van het geloven in een enkele waarheid. Er is alleen nog een klein lastig puntje. In de zoveelste vlaag van faalangst heeft de overheid de hele wereld tot code oranje uitgeroepen en er meteen een regel aan vastgeknoopt dat je alleen je eigen land binnen mag met een negatieve coronatest. Britten in Spanje kopieren er lustig op los, per ongeluk met de verkeerde foto. Ik durf te wedden dat Koopmans ongetest een briefje krijgt met daarop een verklaring dat ze geen corona heeft als ze in Wuhan op het vliegtuig terug stapt.

Professor Koopmans als u uw tijd optimaal wilt besteden, ga niet naar China maar begin een website waarin u in korte verhaaltjes, zeg een kwart van dit artikel, in gewoon Nederlands de belangrijkste vragen bespreekt die mensen hebben. Ik zie u veel op Twitter dus de tijd heeft u. En wilt u echt een stapje verdergaan, gun mensen de mogelijkheid om vragen te stellen. Dat betekent niet dat u op iedere aantijging hoeft te antwoorden. Weghalen van kritische vragen zou ik trouwens niet doen, zie hierboven.

Pssst…
Beste complotdenkers, professor Koopmans is een uitstekende wetenschapper die zoekt naar verklaringen. Soms is het moeilijk voor te stellen dat niet iedereen die wens deelt. Dus als jullie geloven dat ik het met jullie eens ben: fout. En nee, dat Koopmans in november een bijgewerkte belangenverklaring heeft ingediend, betekent niet dat ze iets geheim wil houden. Jullie zijn totaal onbelangrijk en iedereen weet dat er maar een echte samenzwering is. Waarom houdt de overheid voor ons geheim dat de aarde plat is?

Belangverklaring Marion Koopmans waarin ze aangeeft dat ze drie jaar (2008-heden) wetenschappelijk advies heeft gegeven aan de lokale CDC in Guangdong, China.

Nov. 2020: toegevoegd t.o.v. belangenverklaring januari: wetenschappelijk adviseur lokale CDC Guangdong, China. 2008 – heden is geen drie jaar of samenzwering. Vast een typfout, da’s alles.

Kopfoto gemaakt door Martin Sanchez, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

 

Update
The Financial Times bericht vanmorgen (06 januari) dat China de onderzoekers van de WHO de toegang heeft ontzegd [Engels, €].

Bedreiging Is Nog Geen Vrije Meningsuiting En Vrije Meningsuiting Is Nog Geen Ondermijning

Prof. Marion Koopmans: mijn coronawaarheid is de echtste. Niet handig als je mensen wilt overtuigen.

Een verse aflevering waarom corona ook [en vooral] een communicatiecrisis is.

Interne consistentie is helemaal mijn dingen, maar ik ben het niet gedetailleerd. De hoofdlijn bewaak ik echter met hart en ziel: GJ is tegen. Geen idee wat, ik ben tegen. Da’s nog eens consequent.

Er flitst op TV een arts voorbij die even snel 60 procent van alle medewerkers in de zorg belachelijk maakt. Op de vraag waarom maar 40 procent van alle zorgmedewerkers zich wil laten inenten begint de medische persoonlijkheid met het verhaal over inentingen en autisme. Daar is geen relatie tussen en de arts die het schreef is ontslagen! Conclusie voor de kijker: 60 procent van de zorgmedewerkers begrijpt het niet, het pratende TV hoofd wel. Heel erg dom. Als mensen angst hebben voor het onbekende, zet je ze niet als domme kleuters in de hoek, maar ga je een volwassen gesprek met ze aan. We willen tenslotte niet dat straks 70 procent van de zorgmedewerkers een inenting weigert.

Ik kan het fragment niet terugvinden. Tijdens de speurtocht viel mijn blik op dr. Marion Koopmans, viroloog bij het EMC en weer stuiterde ik van mijn stoel. Koopman is hoogleraar en lid van het OMT, de groep van medische experts die het kabinet adviseert. Als deskundige krijgt ze tijdens de coronacrisis allerlei bedreigingen naar haar hoofd geslingerd. Stop daarmee stelletje zielepoten! Ze kan er zelf echter ook wat van.

Bedreiging is niet hetzelfde als vrije meningsuiting en vrije meningsuiting is nog geen ondermijning. Toch komt het volgens de hoogleraar wel gevaarlijk dicht in de buurt. “Echt theorieën verkondigen die niet kloppen ben je een beetje ondermijnend bezig.”

Interessante vraag voor professor Koopmans: wanneer weet je dat iets niet klopt? En wat is uw mening over Galileo? Als u terugkijkt over het afgelopen jaar zijn er vast momenten geweest dat u het volledig bij het verkeerde corona-eind had. Geeft niks, wetenschap is het onderzoeken van stellingen. Voortschrijdend inzicht komt altijd met vallen en opstaan. Maakt uw opmerking dat het poneren van stellingen die niet juist zijn, gevaarlijk dicht bij ondergraving van de ware werkelijkheid komt, wel een beetje ongemakkelijk. Op die manier komt de mensheid nooit verder en is de aarde nog steeds het centrum van het heelal. Klinkt als een stukje onprettige retoriek uit een een-partijstaat.

Laat ik het voor de helderheid eens omdraaien. Wat als Trump zo’n opmerking maakt of misschien een van zijn meer plooibare medische adviseurs nadat hij dr. Fauci aan de kant heeft geschoven? Professor Koopmans staat niet alleen door de bedreigingen onder enorme druk – nogmaals, kappen en nu meteen! – maar ook omdat zij een van de knappe koppen is die ons van corona moeten verlossen. Ga er maar aanstaan. Ondertussen is corona ook vooral een communicatiecrisis. Koopmans heeft niks fout gedaan maar als wetenschapper zou het haar sieren om of haar woorden terug te trekken of ze te verduidelijken. En nogmaals, de persoonlijk tol die zij betaalt voor de vele bedreigingen en het delen van haar wetenschappelijke kennis op TV is te hoog.

Kopfoto gemaakt door Macau Photo Agency, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

Corona Is Ook Een Communicatieziekte

Pijnlijk dat nou precies bij een verhaal over geen uitzonderingen, iedereen een mondmasker op zo weinig foto’s van mensen met maskers te zien zijn.

Covid-19 is echt. Arrogantie nog veel echter. We kiezen allemaal onze eigen realiteit. Politici leven in een “ik ben woest / verbijsterd / verontwaardigd type wereld. Nee ze zijn niet boos omdat zij zelf niet goed nadenken over wat ze doen. Met hun salaris – excuus vergoeding – kom je natuurlijk nooit bij de Hema of Action. Wisten ze voor de lockdown eigenlijk wel dat zulke plebswinkels bestaan?

Schiphol, ja dat kennen ze wel. Van door de belastingbetaler gefinancierde, plezierige dienstreizen. En sinds het plebs niet meer bij Action naar binnen mag, verdringen ze zich op Schiphol. Woest zijn de Kamerleden, da’s altijd nog makkelijker dan toegeven dat je ongeschikt bent. Gelukkig drukken kranten alles wat het gezag zegt braaf af. Of niet dan? Toen ik de foto’s zag bij een artikel over longartsen die geen uitzonderingen meer willen bij het dragen van mondkapjes, moest ik ineens aan Asterix denken. Een klein dorpje dat moedig weerstand biedt tegen vreemde overheersing met de fotoredactie als strijdlustige Galliers.

Er zijn patiënten die vanwege een uitzonderingsregel geen mondkapje hoeven dragen. Leon van den Toorn, voorzitter van de longartsenvereniging, waarschuwt dat dit extra levens kan kosten: niet alleen onder deze kwetsbare patiënten, maar ook in hun omgeving.” Filmpjes in de krant kijk ik niet. Gelukkig is het verhaal ook rijk geillustreerd. Longarts Van den Toorn is blijkbaar erg belangrijk want er staan drie foto’s van hem in het artikel, allemaal genomen in het Erasmus MC en in geen van allen draagt hij een mondkapje. Ooit van voorbeeldfunctie gehoord dokter? Heeft Grapperhaus wel, maar die dacht dat hij niet betrapt zou worden.

Gelukkig staat er aan het begin van het verhaal nog wel een algemeen plaatje van een mondmasker. Op een andere foto is te zien hoe zorgpersoneel met mondkapje een coronapatient verpleegt. En tenslotte een foto uit het Elisabeth Twee Steden Ziekenhuis, waar iemand van het medisch personeel een kamer uitkomt die afgeschermd is met een plastic sluis. Ze heeft haar handen omhoog en draagt geen mondkapje. Haar twee collega’s op de gang wel.

Twee pijnlijke voorbeelden van geen beschermingsmiddelen in een artikel over mondkapjes zonder uitzondering. Niet boos worden, laat dat maar aan de politici over. Maar het geeft wel aan hoe zwaar de mensen in de zorg het hebben als je te moe bent om te realiseren dat het laaghangend fruit rijp is voor de pluk als je maar aan je voorbeeldfunctie denkt. Sterkte allemaal.

Kopfoto “geen uitzonderingen” gemaakt door Evgeni Tcherkasski, gevonden op Unsplash.