Nederland Olympisch Kampioen Belastingheffen Benzine

Nog een medaille erbij

Gelukkig exporteren onze topsporters corona naar Japan in vliegtuigen die geen accijns betalen over hun brandstof.

De NOS kopt ‘m er lekker in. “Voor het eerst is de benzineprijs bij de duurste tankstations boven de twee euro gestegen. Het gaat om de hoogste prijs die in Nederland gevonden is, niet om de gemiddelde prijs.” Net Sinterklaas, komt vanzelf. Tegen de tijd dat je het opgeeft, wordt je blij verrast. In het geval van benzineprijzen iets minder een geluksmomentje vermoed ik.

Laten we beginnen bij het begin, da’s nul. Al kost een liter benzine nul euro inkoop, toch moet je accijns betalen en niet zo’n beetje ook. De overheid rekent een vast bedrag van 82,1 cent per liter. En omdat accijnzen binnenharken (voor de overheid/maatschappij/weet-ik-veel) meerwaarde heeft, wordt er ook BTW over geheven. Gaaf hé, belasting over belasting? Je zou denken dat ze zoiets alleen in een oud-communistische heilstaat doen, maar in Rusland is verrassend genoeg de benzine het goedkoopst van heel Europa. Toch zou ik niet meteen links gaan stemmen. Voor de oudere jeugd, herinnert u zich het ‘kwartje van Kok‘ nog? Ik bedoel maar.

De trend gaat duidelijk richting twee euro per liter. En daarna? Belgen durven al geen subsidie op zonnepanelen meer te vragen, bang dat het de volgende belastingmelkkoe wordt.

Als een liter benzine twee euro kost, gaat 84 cent naar de oliemaatschappij en 1,16 euro naar de schatkist. Dat is een schappelijke 58 procent. De overheid wordt procentueel gezien pas echt hebberig – meer dan 75 procent – als de benzineprijs aan de pomp onder de 1.46 duikt. Vertel maar aan je kinderen: die tijden zijn voorbij. Net als een eigen huis.

De overheid is net Pac-man. Bij een prijs van 1.40 gaat ruim driekwart van de opbrengst naar de belastingdienst. Bij twee euro is dat een stuk minder. Niet dat zo’n effectief degressieve belastingstructuur het verschil maakt.

Pas geleden stond er een verhaal in de krant over een vrijstaande villa – met zwembed – net over de Duitse grens voor 325.000 euro. Hele normale prijzen daar. Benzine is er ook goedkoper. Wat cijfers van de ANWB erbij gepakt en ik kom op ruwweg 15 procent uit. Tot slot gaat Sylvie Meis het Duitse Love Island presenteren, dus hoog tijd om te verhuizen. Naar België. Ach kom op, wat dachten jullie dan? En niet omdat de benzine daar nog goedkoper is.

Nederland heeft de duurste benzine van gans Europa. Nee, zelfs Noorwegen is goedkoper. Nog even en het loont de moeite om daarna toe om te rijden. Tot die tijd tankt ons Pa in België, da’s drie kilometer verderop.

Kopfoto gemaakt door Hidde Schalm, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

De benzine mag in Belgie dan wel goedkoper zijn dan in Nederland, alles bij elkaar is auto rijden bij onze Zuiderburen duurder dan hier. Voorlopig blijf ik nog even Reservebelg.

Meer Buitenlandse BTW: Leiden Hogere Kleine Prijsjes Tot Meer Omzet Voor Alibaba?

Commercieel klagen kost knaken.

De coronawanhoop staat de detailhandel tot boven de hoogste stelling. [3] Waarom anders juichen over een gelijk speelveld nu over bestellingen bij het Chinese Alibaba altijd BTW berekend wordt?

Onderzoekers van de Europese Commissie schatten dat bij twee op de drie bestellingen is gerommeld met de BTW. Ons land loopt zo 150 miljoen aan belastinginkomsten mis. Gelukkig eet Nederland van twee walletjes. We zijn tevens een belastingparadijs voor buitenlandse bedrijven. Globaal gezien neemt Nederland met babyhandjes en schenkt met bulldozerkolenschoppen. Alsof de coronacrisis niets kost.

De zakelijke logica van buitenlandse webwinkels die structureel frauderen is mij niet duidelijk. Immers, ambtenaar Dorknoper wil scoren. Als Petra Piraat uit Piratistan – een notoir lage-lonenland [2] keer op keer verklaart dat die kilo goud eigenlijk niet meer dan een pak kralen is, weet de geharde douanier genoeg. Ieder piratenpakket wordt vanaf nu gecontroleerd en de vaderlandslievende koper verhuist naar Sjacher Sjakie – bijnaam Sinbad, ook uit Piratistan, een land waar de meeste mensen, vreemd genoeg, allitererende voor- en achternamen hebben. Gelukkig voor hem heeft Dorknoper Jacques’ frauduleuze gedrag nog niet ontdekt.

“Je moet goed je best doen om veel geld uit te geven op AliExpress.”
Het wordt nog ondoordachter. “Oneerlijke concurrentie” volgens Martijn Hos van Thuiswinkel.org, de brancheorganisatie van Nederlandse webshops. Niet dat ik meneer hoor over unfaire wedijver sinds bakstenen winkels dicht moeten. Hos zegt dat vooral bij Chinese webwinkels kleine bestellingen worden gedaan – nee Paul [de L.], geen foute grappen aub. “Je moet goed je best doen om veel geld uit te geven op AliExpress.” Amen. [4] Die 21 procent extra brengt geen verlossing als het zo goedkoop is. Voorheen waren buitenlandse bestellingen tot 22 euro vrijgesteld van BTW. Laten we voor de grap iets van 21 euro bestellen in het Koninkrijk van het Midden. Het mag wat kosten tenslotte. Met 21 procent BTW kost die bestelling ineens 25.41. Niet echt een prijsverschil om voor af te haken.

Je kent het wel, een eenzaam avondje corona, de klok slaat negen en je verveelt je. Voor je het weet heb je een kuub rommel op een of andere Aziatische website bij elkaar gescharreld: totale kosten 19.50. Helaas, gratis verzending vanaf 20 euro dus je klikt er nog een kilo diamond painting parels bij (niet vragen). Altijd leuk om op een april rond te strooien en mensen te zien uitglijden. Alles was vroeger beter, vooral een april. [1]

Ook Bol.com mengt zich in het debat. Bol heeft haar voorwaarden afgekeken van Amazon. Iedereen die daar een winkeltje begint, betaalt 30 procent over alle verkopen. Iets wat je niet aan de consument mag vertellen. Hetzelfde produkt op je eigen website verkopen voor een lagere prijs dan bij de blauwe sullen, mag ook niet. Een van de vele redenen waarom Bol belachelijk duur is. Diezelfde handelaren halen hun spullen uit China. Ik heb een aantal voorbeelden gezien en ik schat dat het minimaal twee keer zo duur is om een product via Bol te kopen dan rechtstreeks via Ali Express & Co.

De reden dat detailhandelaren zo heten, is omdat ze op de kleintjes letten, niet het grote geheel. Een paar jaar geleden moesten acht parkeerplaatsen weg bij een zijstraat van de Coolsingel. Natuurlijk schreeuwen de winkeliers moord en brand. Publiciteit hier, publiciteit daar – [al]tijd beter besteed aan het echte gevaar – goedkope winkels als Action en online bestellen.

Belangenvereniging Thuiswinkel.org is net zo naief. Die 22 euro vormen een natuurlijke bestelgrensaftopper. Iedere winkelier weet dat gratis verkoopt. Internetwinkels gaan onderdoor aan kostenloos verzenden en retourneren. Nu het onderscheid tussen wel en geen BTW betalen, vervalt, is de kans groot dat mensen voor meer dan 22 euro gaan bestellen bij Ali, Sinbad, Mo, Elsa en Anna. Voor de prijs, zelfs met BTW, hoeven ze het niet te laten. Weer een psychologische drempel minder om jezelf in te houden.

Trouwens, er is een simpele oplossing om frauderende Verwegistanshops te straffen. Bijna ieder pakketje wordt gescand, waarom dan niet buitenlandse webshops verplichten een code op het etiket te plaatsen met land en verkoper? Fraudeert de buitenlandse concurrent, hup achterhouden en een voor een controleren. Zo opgelost. Blijkbaar heeft de Nederlandse detailhandel het te druk met moord en brand schreeuwen, anders waren ze er zelf wel opgekomen. Kassa! Maar dan omgekeerd.

Komt u maar: hongerige machines wachtend op handelswaar uit verre landen. Kopfoto gemaakt door White.RainForest ∙ 易雨白林, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

[1] Nee Gert-Jan, vroeger was alles beter, behalve de jeugd van tegenwoordig. Dat vergeten de meeste mensen helaas.

[2] Piratistan is zo berucht dat het op geen enkele kaart te vinden is.

[3] Het water staat de winkels tot aan de lippen, snap ik helemaal.

[4] “Je moet goed je best doen om veel geld uit te geven op AliExpress?” Dat was voor Action dicht moest al niet zo en nu nog minder.

Gamestop: Hoe Te Ontsnappen Met Zoveel Mogelijk Beleggingsbuit?

Het spel houdt ooit op.

Wanneer heb je genoeg wraak genomen? Als je geen eeuwen wilt wachten tot de investering in een aandeel Gamestop is terugverdiend, wanneer stap je dan uit?

Gisteren in deel een: Beleggen Als Coronahobby.

Kleine beleggers hebben de waarde van het aandeel Gamestop doen ontploffen. De huidige, extreem hoge prijs kent niet echt een reden, de beste lijkt nog te zijn ‘wraak op Wallstreet’. Zoals altijd, wie het laatst lacht, lacht het best. Kleine beleggers die in het aandeel Gamestop hebben geinvesteerd moeten nadenken of en wanneer ze hun winst verzilveren.

De beroemde econoom Keynes zei eens over de aandelenmarkt dat het niet belangrijk is wat een aandeel waard is, zolang je het maar voor meer aan een ander kunt verkopen. Je hebt pas een probleem als je geen grotere gek kunt vinden.

Of je nou wel of niet gelooft in de waarde van een aandeel, je verkoopt liever niet zolang het aandeel in waarde stijgt, maar je wil ook niet te lang wachten, dan ben je een dief van je eigen portemonnee. Ondertussen zitten de vele duizenden kleine beleggers, die zich door corona thuis opgesloten voelen, met een stapel aandelen die tientallen keren meer kosten dan ze waard zijn. Overheden geven gul ons geld aan corona en dus moeten vroeger of later de belastingen omhoog. Zou toch leuk zijn als je die aandelen met vette winst verkoopt en een leuk appeltje voor de [belasting]-dorst van onze goedwillende regenten hebt. Als bonus heb je ook nog eens wraak op Wallstreet genomen, niet in geld uit te drukken.

Het einde van deze saga is nog niet geschreven, maar wordt ongetwijfeld wreder dan u denkt. Stel: aandeel gekocht voor 20 dollar en was gisteren 1.500 dollar waard. Jammer dat je het morgen verkoopt voor 1.000 maar nog steeds geen reden tot huilen. Twee dagen geleden ingestapt voor 1.400 en gister in juichstemming wakker geworden omdat het aandeel nu 1.500 waard is? Dan heb je morgen vast een zware kater.

Technisch gesproken verandert de prijs van een aandeel alleen als er nieuws is, denk aan een uitvinding die geld opbrengt of een goede manager die door een slechte wordt vervangen. Onder de streep wordt dat weerspiegeld in de toekomstige winst. Zolang er niets gebeurt, geldt dat jouw winst ten koste gaat van andermans verlies. Veel particuliere beleggers juichten toen ze hoorden dat hun koopzucht ertoe leidde dat een hedgefund die gokte op een koersdaling (short gaan) bijna failliet ging en bij een concullega moest aankloppen voor geld.

Timing is dus van groot belang bij beleggen. Wanneer stap je in, wanneer stap je uit en hoe lang kun je een gok volhouden? Je belegt om je geld te laten groeien, dat betekent dat je weet dat het aandeel Gamestop niet 1.500 maar 20 dollar waard is. Wanneer verkoop je? De prijsstijging is veroorzaakt door een groep kleine beleggers op sociale media die vermoedden dat de vraag naar het aandeel binnenkort wel eens sterk kon stijgen omdat veel professionele investeerders gokken op een koersdaling. Ironisch genoeg is de beste keuze voor de particulier die op dit moment geld wil verdienen, niet het kopen, maar verkopen van het aandeel van Gamestock.

Een particulier kan geen aandeel verkopen wat hij niet heeft, maar er zijn financiele instrumenten die dat nabootsen zoals opties waarbij je gokt op een prijsdaling. Wat als iemand mij belooft over drie maanden mijn aandeel Gamestock te kopen voor 1.500 euro? Tegen die tijd is het vermoedelijk veel minder waard. In het echt zul je niemand vinden of alleen tegen een prijs waardoor het je meer kost dan het ooit kan opleveren, maar het kan.

Een andere reden waarom de prijs van het aandeel Gamestop ontploft is, is het gebruik van opties, standaard onder de lezers van Reddit’s WallStreetBets. Veel particuliere beleggers kochten geen aandelen maar call-opties, het recht om binnen bepaalde tijd tegen een vooraf vastgestelde prijs een aandeel te kopen. Is het aandeel meer waard dan de prijs waarvoor je het kunt kopen, verdien je. Is het minder waard dan is je optie waardeloos en ben je het geld daaraan kwijt. Opties zijn overigens vrij duur.

Doordat zowel call-opties als short gaan, het lenen van aandelen om op een koersdaling te speculeren, een uiterste houdbaarheidsdatum hebben, kan het spel nog wel even duren. Een institutionele belegger leent voor bijvoorbeeld drie maanden aandelen van een investeerder. Daar betaalt hij een vergoeding voor. Is na drie maanden de koers van de prooi niet gedaald, zal hij voor een nieuwe gok weer aandelen moeten lenen en daarvoor betalen.

Juist omdat je constant moet bijbetalen om te blijven meedoen, verwacht ik dat over een tijdje het aandeel Gamestop weer naar z’n oude koers terugkeert. Natuurlijk zijn er altijd mensen die zeggen, ik verkoop niet, voor mij is het aandeel meer waard, maar dat zullen er maar weinig zijn. De waarde van je effectenbezit wordt uiteindelijk bepaald door wat er op dag dat je verkoopt, voor gegeven wordt.

Voor veel lezers van WallStreetBets is het hartstikke leuk dat ze het grootgeld kunnen dwarszitten, zelf geld verdienen is nog veel beter. In dat laatste geval is het goed te realiseren dat timing op de beurs alles is. Het aandeel kan vast nog een stukje hoger klimmen, maar de weg omlaag gaat veel sneller dan die omhoog. Is het risico alles te verliezen die paar extra dollar waard? Teveel mensen hebben hun spaarcentjes ingestoken die ze eigenlijk niet kunnen missen. En als de echte weg omlaag eenmaal inzet, tuimelen de lemmingen over elkaar tijdens de uitverkoop om te redden wat er nog te redden valt. Alleen voor mensen die andermans geld investeren – hedgefunds bijvoorbeeld – is echt geld tenslotte monopolygeld.

NB: dit is een achtergrondverhaal, geen beleggingsadvies. Ik ga je niet vertellen wat je wel en niet moet doen. GJ is tenslotte maar een simpele boer uit Brabant.

Kopfoto gemaakt door Annie Spratt, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

Gamestop: Beleggen Als Coronahobby

Corona nog beter! Nu met 360 Jaar nawerking.

Reddit-lezers van r/wallstreetbets jagen het aandeel Gamestop de hoogte in. Grote beleggers balen en kleintjes juichen. Voor even.

Voor de meeste mensen is corona vooral vervelend omdat ze zich vervelen. School en werk zijn uiteindelijk zo gek nog niet. Rellen? Da’s minder, zelfs mét snelrecht. En nu je geen nep-foto’s van je vakantie op de maan meer op Instagram kunt zetten – nogal ongeloofwaardig tijdens een lockdown, ja toch? – storten mensen zich massaal op het online beleggen. Een hobby mag tenslotte wat kosten.

Gamestop is een Amerikaanse, beursgenoteerde winkelketen die alles rondom gaming verkoopt. De afgelopen twee weken is de prijs van het aandeel met zo’n 1500 procent gestegen, grotendeels na een actie van Reddit-gebruikers. Lezers van het onderwerp r/wallstreetbets, zeg maar wedden op Wallstreet, hebben de prijs van het aandeel omhooggejaagd tot een piek van 483 dollar [2], zonder dat er een aanwijsbare reden is waarom het bedrijf ineens veel meer waard zou zijn.

Een aantal professionele investeerders – hedgefunds in dit geval – gokken al een tijd op een lagere koers van Gamestop – short [kort] gaan – door het aandeel eerst te verkopen en later als de prijs daalt, terug te kopen. Dat mag en kan als je de aandelen van iemand kunt lenen en er zijn genoeg bedrijven die dat tegen een vergoeding doen. Uiteindelijk is alles geld.

Gokken op een koersdaling doe als je denkt dat een bedrijf overgewaardeerd is. Je vermoed dan iets wat anderen niet weten en door dat aan het licht te brengen, daalt de prijs en maak je winst. Soms proberen grote beleggers ook winst te maken door te speculeren dat het nieuws dat zij gokken op een prijsdaling, dat ook zal veroorzaken.

Gokken op een prijsdaling is riskant, heb je het mis, kan het aardig in de papieren lopen. Een aandeel van 20 dollar dat daalt tot 10 dollar levert je een winst op van 10 dollar, snel verdiend en zeker als je een miljoen aandelen hebt verkocht voor je ze had. Maar als de koers van 20 dollar stijgt tot 1.500 dollar, kost het bergen geld. Om precies te zijn: 1.490 dollar. Vermenigvuldig dat met een miljoen aandelen en je hebt 1.5 miljard dollar verloren.

Niemand heeft medelijden met professionele investeerders die grof geld verliezen, hadden ze maar beter moeten weten. En meestal weten ze het ook beter. Ze hebben ervoor geleerd, hebben meer informatie en krijgen verse info bijna altijd eerder. Als het fout gaat, komt dat meestal omdat de aandelenmarkt niet meer logisch reageren. Er zijn veel manieren om de waarde van een aandeel te bepalen. Een bekende is de verhouding tussen koopprijs en winst per aandeel. Het is een grove maatstaf om bedrijfsresultaten te vergelijken. Voor Amerikaanse bedrijven ligt dat getal historisch veelal tussen de 12 en 15, maar het verschilt nogal per sector. Vergeet even inflatie en die 12 zegt dat je na 12 jaar het aandeel terugverdiend hebt middels de winst. Let wel, dat is de winst in het verleden, de toekomst kan niemand voorspellen.

Het aandeel Gamestop is 1.500 procent in waarde gestegen zonder dat er een reden voor is. Stel dat Gamestop eerst een fictieve P/E waarde van 12 had (je verdient je investering in 12 jaar terug) en het bedrijf keert alle winst uit. Dat is hetzelfde als een jaarlijks dividend van 1,33 [1] per aandeel. Deel nou 483 dollar door 1.33 en het duurt 360 jaar voordat je diezelfde investering terugverdient. Als daar geen tranen van komen…

NB: dit is een achtergrondverhaal, geen beleggingsadvies. Ik ga je niet vertellen wat je wel en niet moet doen. GJ is tenslotte maar een simpele boer uit Brabant.

Morgen in deel twee: Kleine beleggers die in het aandeel Gamestop hebben geinvesteerd moeten nadenken of en wanneer ze hun winst verzilveren.

Kopfoto gemaakt door Joshua Hoehne, gevonden op Unsplash.

[1] In 2019 keerde Gamestop 38 dollarcent dividend uit per kwartaal. In het rekenvoorbeeld heb ik voor het gemak het dividend gelijkgesteld aan de winst per aandeel. Dat is niet zo, maar anders wordt het erg ingewikkeld. Zie Investopedia [Engels] voor een uitleg.

[2] De hoogste koers van $483 is ergens overdag bereikt, die zie je dus niet terug in de slotkoersen, zie The Street [Engels].

Verkooppraatjes Maken Of Breken Een Krant

Keer op keer verbaas ik me als ik een ‘gave’ link volg. Hoe heb ik dat kunnen missen? Dat is het lot van de online krantenlezer. Er is een groot verschil tussen de dingen waar je vooraf blij van wordt en dat wat je na afloop bevrediging schenkt. Dat laatste is overigens de weg naar meer geluk.

De manieren waarop Nederlandse kranten hun reputatie te grabbel gooien, zijn eindeloos. Een digitaal abonnement kost bij niks omdat je er weinig voor terugkrijgt. Puzzels, spelletjes en hapklaar nieuws van maximaal 200 woorden. Dat getal is de tijd in seconden, nodig om je eerste kop te brouwen en de krant te pakken. Dan weet je nog steeds niks. Gelukkig is het wel supergoedkoop.

Chinese muren noemen ze het bij banken. Afdeling A leent een beursgenoteerd bedrijf geld. Afdeling B overweegt ondertussen of ze er wel of niet in moeten investeren. Officieel praten A en B niet met elkaar. Droom door! In het echt zijn die Chinese muren van suikerspin. Als het om geld gaat, werkt alleen de gevangenis – meestal achteraf – maar nooit de dreiging daarmee. Als het zover al komt.

Kranten roepen standaard dat ze de beste en betrouwbaarste zijn. Proef op de som: is de advertentieafdeling onafhankelijk? Het antwoord is een ondubbelzinnig ja – en da’s slecht maar dan anders. Natuurlijk vertrouwt niemand banken, terecht overigens. Kranten zou je wel moeten kunnen vertrouwen, dat wil zeggen: de taal in de artikelen is net zo helder als die in de advertenties voor ledenwerving. Nou, vergeet het maar.

Van klein naar groot misschien? (afbeelding: website AD)

We nemen een abonnement op een reguliere Rotterdamse publicatie en laten ons verleiden tot een puur digitale editie. Slechte keuze, maar dat is voor een volgende keer. Voor we klikken, even nadenken wat we precies krijgen. Korting! Jaaaa!, daar zijn wij Hollanders dol op. Gemiddeld eenderde op het reguliere abonnementstarief. Zegt niks als je niet weet hoe lang die korting duurt. [4]

De krant verschijnt in twee vormen, papier en digitaal. Statistiek les een legt uit dat er drie combinaties mogelijk zijn. [1] Klassiek papier, uitsluitend digitaal of papier plus digitaal. Mocht je een dinosaurus zijn en een papieren abonnement willen, helaas. Ach van het geld dat je uitspaart kun je in ieder geval een dinodoodskist bestellen. Handig, want die zijn groot [meer Gb opslagruimte] en dus duur.

Een beetje papieren krant is als een beetje zwanger. Ook op maandag wil ik de papieren krant lezen of helemaal niet en we kiezen daarom voor totaal digitaal. Nog steeds een lastige keuze. Ook op zondag eis ik mijn recht op toegang tot de actuele digitale kennisbron. Het Algemeen Dagblad is niet bijzonder religieus maar zes dagen per week de digitale krant plus onbeperkt premium artikelen, zeg maar exclusief voor abonnees, wordt ‘m niet. Onbeperkt basis is beter. Het geeft je in ieder geval toegang tot de krant op zondag. Verkopen is moeilijker dan je denkt.

Dat je ‘m niet in pdf kunt lezen? [3] Ooit geprobeerd de digitale folder van de supermarkt of drogisterij door te bladeren? Dom, dom en dommer – en dat is nog afgezien van het feit dat Google je pdf-kansknalklapper-aanbieding nauwelijks indexeert. Zoals altijd: sommige toko’s willen gewoon geen geld verdienen. [2]

Ik zou sowieso het abbo-aanbod van laag naar hoog rangschikken, maar ja die wanhoop hé? Misschien is er wel een verdwaalde aardbei die het duurste abonnement afsluit. Denk eens mee: de digitale krant zonder opsmuk [lees pdf] voor maar een euro per week. Actietarief, nu of nooit, bijna uitverblablakocht! Wil je de krant toch van a tot z lezen, vergeet basis en ga voor full digitaal. Ondanks mijn aversie tegen Engelse kreten klinkt full digi [5] beter dan digitaal. Zeker als je digitaal basis vergelijkt met [kaal] digitaal. Denk trouwens dat de meeste geinteresseerden niet eens weten wat pdf is. En wat de boer niet kent, leest ie niet. Gaaf hoor die nipt-net-niet millennials met hun mooie woorden en hun tijdelijk contract. Krijg je ervan als jonger boven ervarener stelt. Verder verjongen is mijn advies.

Ik ben toch geen raketgeleerde? Teveel keuze is dodelijk. Als de ijscoman met 100 smaken nog bestond, kon je het hem vragen. Trouwens, kosten spaties extra? Lang weekend gehad ofzo? (afbeelding: website AD)

PDF [6] kom ik nog wel overheen, maar als getallengek moet mijn huishoudboekje wel kloppen. In Nederland rekenen we in maanden. Iedere maand de hypotheek, gas en licht en natuurlijk de zorgverzekering. Kost allemaal genoeg en van wat er overblijft doen we iets leuks. Dan wil ik wel per maand betalen. De irritatie dat per vier weken de krant geld afschrijft en dus de volgende keer nog eerder zal voor veel mensen genoeg zijn om het abonnement op te zeggen. Hebberigheid komt met een prijs. Een krant die commercieel misleidt, zal door niemand inhoudelijk vertrouwd worden. Vers-bekeerden haken af als bakstenen die aan het plafond plakken met kauwgum. En terecht.

Vroeger, toen GJ nog een jonge god was, orakelde mijn docent marketing over het falen van omroepbladen. Begin jaren negentig was er nog geen internet en lazen brave burger de TV-gids. Een halve, fijn-gefileerde boom in vrolijke kleuren die wekelijks werd thuisgestuurd tegen betaling van lidmaatschapsgeld ener omroepvereniging. Krankzinnig maar waar, ik weet het. Hoe meer leden, hoe meer zendtijd op de publieke omroep. Algemeen belang enzo. Dus buitelen de zendgemachtigden over elkaar met nog lagere aanbiedingen. Mensen die daarop ingaan, stappen onvermijdelijk over na de voordelige introductieperiode. Onze hoogleraar herhaalde keer op keer: eigen schuld, dikke bult. Houden is hebben. De werkelijke winst zit ‘m in het behouden van abonnees. Maak ze gelukkig, geef de trouwe klant wat ze willen, daar wordt je rijk van.

Hij leerde ons nog wat anders, korting werkt alleen als het minimaal tien tot 15 procent is. Korting en bijbetalen zijn geen communicerende vaten als in geven en nemen. De meeste mensen lezen vier weken als een maand, totdat de betaaldag keer op keer naar voren schuift. Irritant voor je huishoudboekje, je voelt je genept. Acht procent meer is weliswaar minder dan tien, maar nog steeds teveel als je je genept voelt. Een extra reden om de moderne krant meteen op te zeggen.

Kopfoto gemaakt door Austin Distel, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

[1] Technisch gesproken vier: AA, AB, BA en BB. Aangezien hier AB = BA geldt, zijn het er drie. Een worst en een lollie is tenslotte hetzelfde als een lollie en een worst.

[2] Nee, niet de overheid. Die geeft [terug] met een hand en neemt met twee [kruiwagens].

[3] PDF alleen voor een groot scherm, tablet en telefoon hebben hun eigen ideen over de moderne integrale krant van vandaag.

[4] Hoe lang duurt het voordeeltarief. Kleine lettertjes zijn altijd moeilijk maar in dit geval nog steeds niet verhelderend. Als in:

“Overlijden er meer mensen doordat het kabinet de corona-vaccinatiestrategie niet op orde heeft? Dat verschilt per abonnement…”

En nu terug naar het werkelijke antwoord [waarom mensen geen abonnement op de krant meer nemen]: “Dat verschilt per abonnement. Bij ‘Digitaal’, ‘Weekend’ en ‘Compleet’ heeft u de keuze uit één, twee of drie jaar. Bij drie jaar krijgt u de hoogste korting én profiteert u het langst van het introductietarief. Bij ‘Digitaal Basis’ heeft u de keuze uit maandelijks opzegbaar, één of twee jaar. Bij twee jaar krijgt u de hoogste korting. Na het introductietarief gaan de abonnementen over in het reguliere tarief en zijn per maand opzegbaar.”

Oftewel: verkoopt u ook worteltjestaart? Ja? Vies hé?

[5] Totaal digitaal klinkt altijd nog beter als full digi. Ach, wat weet een boer uit Brabant ook van de grote wereld?

[6] Uitleggen is ook een vak.
Wat is het verschil tussen een digitaal en een digitaal basis abonnement?
Met het abonnement ‘Digitaal Basis’ krijgt u volledige toegang tot alle artikelen op ad.nl en in de app. U hebt daarnaast toegang tot de online service Topics. Hiermee heeft u niet alleen toegang tot alle artikelen uit uw eigen krant, maar ook tot alle verhalen uit de Volkskrant, Trouw, Het Parool en een groot aantal andere regionale kranten.

Het abonnement ‘Digitaal’ biedt alles van het Digitaal Basis-abonnement met een aantrekkelijke extra: de pdf-krant (digitale versie van de papieren krant).

Gratis Is Goed – Als Je Arm Wilt Blijven

Op internet is data het nieuwe geld, zo erg zelfs dat de meeste bedrijven vergeten oud geld te verdienen. Dat was voor corona al een slecht idee.

Tegen gratis is niet hetzelfde als voor het recht van artiesten om van hun muziek te kunnen leven. Je zult maar net hét vaccin uitgevonden hebben dat tegen alle toekomstige varianten van het coronavirus beschermt. Het is al raar genoeg dat musici en fotografen meer rechten op hun werk hebben dan programmeurs of architekten.

Als een muzikant zijn nieuwe gitaar kan betalen in ‘likes‘, waar gaat het naartoe met de moderne wereld? Ach, aan de andere kant zijn artiesten vaak wereldvreemd. Onlangs stond er een mooi verhaal in de Financial Times [Engels, €]. Een artiest vertelt over de onvermijdelijke opkomst van de MP3 en hoe dat muziek ‘gratis’ maakte. Gelukkig is er een oplossing. Als iedereen een zeer redelijke 30 tot 50 euro per maand betaalt voor online muziek kan de muzikale auteur van zijn percentage leven. Behalve het feit dat het een boel geld is en de meeste mensen [gezin van vier iemand?] niet zoveel aan muziek uitgeven, wringt de schoen ergens anders. Digitaal is huren tot de toko sluit. Koop je een zilverschijf, is die voor eeuwig van jou en wellicht ooit van je kleinkinderen. Had je nou maar in jaren-80 muziek geinvesteerd, ja toch?

Digitaal is niet alleen dood, maar ook een dode pier. Om de luisterrechten aan je kinderen door te geven moet je zelfs een stichting oprichten. Gelukkig komt vinyl terug. Dat is tenslotte wat elke zelfrespecterende krant jaarlijks schrijft.

Terug in de tijd. Toen GJ beginnend DJ was, kon hij ook niet rondkomen van tien eurogulden per uur. Zelfs niet als hij op vrijdag en zaterdag van tien tot twee plaatjes draaide. Was ook niet de bedoeling maar het liep anders. Aan de andere kant, toen had je ook nog geen social media die je “zogenaamd gratis aandacht” boden in ruil voor je harde, vernieuwende, creatieve werk. Tegelijkertijd vulde ik vakken bij de lokale supermarkt en nooit bood avondploegbaas mij de kans om gratis een pallet vol koffie weg te stouwen in ruil voor persoonlijke reclame als vakkenvuller. Slechtste baas ooit? Nee, natuurlijk niet. Maar ach dat was ook 1986, het decennium waar mensen nog over werk spraken als een manier om inkomen te vergaren en over gelukkige hobbyisten die hun kosten terugverdienden.

Niet eerlijk zegt u? Ooit gekeken hoe aanstaande studenten geneeskunde ingeloot worden? Er zijn veel meer mensen die medicijnen willen studeren dan er ruimte voor is. Moet de rest dan maar gratis gaan werken – en klagen op internet – of moeten ze accepteren dat Nederland maar zoveel artsen nodig heeft? Daarnaast wie gaat er naar een ‘zelfopgeleide’ dokter voor medisch advies?

Oneerlijk blijf je zeggen? En je creativiteit wordt niet op waarde geschat? Ga eens kijken in een ziekenhuis. Ja nu. Zie hoe het er aan toegaat. Hard werken, veel persoonlijk risico – ook voor mensen die iedere dag een huis vol geliefden achterlaten – en met niet meer dan een gemiddeld loon.

“Maar mijn creativiteit dan?” Als je nog steeds gelooft dat corona jouw zing-dans-dwangborrelingen respecteert en je dus niet ziek kunt worden, is het hoog tijd voor een ander soort dokter, een hoofddokter, zeg maar psychiater.

GJ wilde ook filmster worden. Helaas, ik moet het doen met woest-aantrekkelijk. Dat is ook niet alles, maar mij hoor je niet klagen, geen tijd en zo. Het is wat het is.

Vroeger was kunst heilig maar leverde niks op. Tegenwoordig is alles kunst en wat de gek ervoor geeft, zeg maar handel. Het resultaat wordt liefst opgeslagen in zogenaamde freeports [Engels], grote loodsen vol dure, soms spuuglelijke schilderijen, waarover geen importbelasting betaald hoeft te worden tot je ze in je kasteel hangt. Wat dus nooit gebeurt.

Ondanks mijn verhaal in redelijk fatsoenlijk Nederlands over waarom zangeres Taylor Swift een commercieel kreng eersteklas is, wil de wereld maar niet luisteren. Ex-Beatle Paul McCartney hoest geen slijm maar geld op als hij corona krijgt. Toch is het nooit genoeg en is meneer – a la een politicus eersteklas – dodelijk verontwaardigd waarom er geen extra geld zijn kant opkomt als zelf maar iemand op de fiets een van zijn liedjes neuriet. Hoezo, heb je honger dan? Dokken is zijn geriatrische boodschap.

Dat geeft te denken. Nee, niet of de jaren zestig ooit wel echt bestonden, maar waar je het voor doet. Meerdere wetenschappelijke onderzoeken hebben uitgewezen dat rijke mensen die alleen maar meer willen, het als een spel zien. Wie heeft het meeste bemachtigd, de dag voor je de laatste adem uitblaast? Geen idee waarom en zeker als het over muziek gaat, voelt het als vloeken in de kerk, maar toch. Waarom?

Kopfoto gemaakt door Oleg Sergeichik, gevonden op Unsplash. Afbeelding is bewerkt.

Coronacoma

Ongezond gewoon

Drank wordt opvallend hard en agressief in de supermarkt verkocht nu mensen verplicht ‘s avonds thuisblijven vanwege Covid-19.

Corona en ontspanning, wat een combinatie hé? Daarom dit verslag maar op zondag. Gelukkig zijn dan wel alle winkels open. Het verhaal begint op zaterdag, net als de meeste zondagen. Een vriend trekt een flesje [whiskey] open om te proosten op de verkiezing van Biden als 46e president van de Verenigde Staten. De andere haakt erbij in en zegt proost middels een speciaalbiertje. De dames lusten eigenlijk ook wel een wijntje, maar ja die nieuwe coronaregels hé. Na acht uur ‘s avonds mag er geen alcohol verkocht worden en onder de 50 mag je niet meer drinken. Nog twee jaar, even volhouden, jullie kunnen het.

Afbeelding: Geen alcoholverkoop na 20:00 uur i.v.m. coronamaatregelen.

Niet na acht uur of als je onder de 50 bent (hebben de bejaarden een uitje als ze drank moeten halen voor hun kinderen.)

WC-papier hamsteren is zo voorjaar 2020, dat doet niemand meer. Je zult maar een jaar in de gevangenis zitten vanwege dat gevecht over het laatste pak wc-papier. Van de week was ik bij de Blauwe Smurfensupermarkt en merkte twee dingen. Mondkapjes beginnen net zo zeldzaam te worden in de winkel als toiletpapier zes maanden geleden en alcohol wordt in grote getalen gehamsterd. De berg bierblikjes ligt er afgegraven bij, geplunderd bijna. Wat had je anders verwacht? Er brak bijna een revolutie uit toen de coffeeshops zes maanden geleden dicht moesten. Nederlanders staan voor het eerst van hun leven netjes in de rij, het lijkt wel een omgekeerde Brexit.

Na mijn gebruikelijk gemor, vooral omdat eigenlijk Kanye West [1] de verkiezingen heeft gewonnen, besluit ik ook maar aan de alcohol te gaan. Snel naar de winkel voor het acht uur is en BOA’s met tasers en gummiknuppels de straten afschuimen. Mijn aluminium hoedje doe ik maar even af zodat de BOA’s mij niet zien.

Om de een of andere redenen kunnen de meeste mensen alleen op zondag samenzweringen goed begrijpen vandaar dat ik mijn beste waarheden voor de zevende dag bewaar. Dit gebeurt er ongeveer een week geleden in het torentje van de minister-president.

“Nederland is in gevaar. De nationale gezondheid staat op het spel” Grote Smurf, als vertegenwoordiger van de Nederlandse supermarkten, jullie moeten ons helpen.”

“Nou meneer de minister-president, daar vraagt u wat. De horeca zo maar sluiten en dan moeten wij maar even paraat staan om het land te voeden, da’s een forse taak. En alweer komt de rekening bij de detailhandel te liggen, maar misschien is er een oplossing. Als we nou eens winkels verbieden na acht uur ‘s avonds alcohol te verkopen. Nationale veilig enzo? Dat zou veel betekenen voor onze leden.”

“Hoezo, zoveel kost een BOA die bijbeunt als nachtwaker toch niet?”

“Mark, hoe lang doe je dit nou? Denk eens na. Als er te weinig mondkapjes zijn, hou je dat stil, anders creeer je paniek. Je zegt bijvoorbeeld iets als personeel in verpleeghuizen hoeft geen mondkapjes op. Echt niet hoor.”

“Maar draai het eens om en zeg dat niemand meer na acht uur ‘s avonds mondkapjes mag kopen, dan gaan mensen hamsteren. Bij alcohol is dat nog veel erger. Daar bovenop, na zes maanden samen met je lief thuiswerken, kun je alleen nog met elkaar praten na een liter wijn.”

“Verkleed jij of ik je morgenochtend als sociaal zwakkere oude om om zeven uur als de winkel opent, de drankvoorraad aan te vullen?”

“Ga jij maar, mijn nepsnor is aan mijn mondkapje blijven plakken en ligt nu ook in de vuilnisbak.”

“Interessant, ga verder Grote Smurf.”

“Dat is niet alleen goed voor de winkeliers die [ahum] toch al een zware periode achter de rug hebben, ook voor de overheid. Een fles jonge jenever van 12 euro zit bijna acht euro accijns op.”

“Maar Grote Smurf, wie drinkt er nou jonge klare van 12 euro, dat is toch bocht?”

“Precies minister president, dat is het mooie van ons plan, de meeste flessen zijn veel duurder, pikken wij ook nog een graantje mee.”

“OK, vanaf morgen geen alcohol na achten, maar op een voorwaarde.”

“Uh?”

“Dat jullie als supermarkten ook je verantwoordelijkheid nemen en het product extra promoten.”

“Dat moet te doen zijn, blij dat de Vaderlandse Supermarkten [sic!] hun steentje mogen bijdragen. Trouwens, is mijn auto al klaar?”

“Ferdi?”

“FERD!”

“Ja meneer de minister-president, ik kom al.”

“Heb je auto van Meneer Grote Smurf netjes gewassen en gepoetst zoals ik gezegd had?”

“Ja meneer de minister-president, blinkend schoon. En ik heb een mondkapje gedragen.”

“Nou Mark, je had gelijk toen je zei dat Grapperhaus mocht blijven omdat het knuffelkonijn nog nut had. Ha ha ha. Mooi gepoetst hoor ouwe jongen!”

“Dank u wel Meneer de Grote Menerensmurf.”

Het is natuurlijk geen toeval dat Nederland thuis opgesloten zit en de winkels extra volstaan met bier-, wijn- en andere alcoholpromoties. Dit weekend tel ik er vijf bij mijn lokale oranje supermarkt om de hoek. Vijf-en-een-half als je opbouw van het wijnschap meetelt. Het is een kleine zaak, maximaal 70 klanten in coronatijd, maar ze hebben genoeg drank voor de hele stad om zich in coma te drinken.

“Heeft u ook smurfenbier? Zit in een blauwe verpakking.”

Het begint met de speciale bieren, drie halen twee betalen. De actie is een groot succes ondanks dat ik bij drie halen, twee betalen eerder denk aan shampoo of macaronisaus. Blijkbaar moet ik eerst indrinken voor ik boodschappen ga doen.

“Nee, geen muur. Natuur. Bier is een natuurproduct, dat benadrukken wij graag door gifgroene kratten hoog op te stapelen.”

Kratten Heineken in de aanbieding. Om de subtiele boodschap kracht bij te zetten dat Heinekendrinkers betere mensen zijn dan president Trump, hebben ze er in de winkel maar meteen een muurtje van gebouwd.

Geen prijs ingevuld, is het bier dan nog wel te drinken?

Ernaast een display met blikjes Amstel. De prijs staat er niet bij. Dat is normaal al slordig, maar kijk eens wat er boven het geheel staat. “Zo’n prijsje, hoe lekker is dat?” Geen idee, want die is niet vermeld.

Gratis bij drie flesjes: cursus echte mannen niet huilen over een gemist bbq-seizoen.

Achter in de winkel, waar voor corona het barbequevlees lag, nog een display voor een speciaalbier. Ziet er een beetje verdwaald uit, maar ach ze hadden nog een pilaar over.

OP = OP? Voorlopig hebben ze nog genoeg ondanks de opvallende kleuren.

Niet mijn favoriet luxe biermerk en teleurgesteld draai ik om en loop tegen een pyramide van Heineken op, dit keer in blikvorm. Op is op waarschuwt de presentatie. Weet je waar alles op is? De bouwmarkt, daar doen die geel-rode strepen eerder aan denken.

Over vrouwen die gemengde signalen afgeven, gesproken.

Op de kop van het laatste pad staat normaal een koffieautomaat, nu flesjes Solbier. Na mijn opmerking over bijbeunende BOA’s ga ik niet zitten om er eentje open te maken. Leuk hoor dat die mevrouw op de poster naar me kniptoogt en vraagt of ik een gratis kopje koffie wil. Voor je het weet wordt je getaserd voor winkeldrinkdiefstal.

Overigens is Sol de concurrent van Coronabier. Het is van Heineken, die hopen al een halfjaar dat de wereld geen Corona meer durft de drinken vanwege de gelijknamige gezondheidsepidemie. De verkoop van Corona is niet ingestort. Misschien zijn ze bij Heineken toch dommer dan hun klanten.

[1] Keek vanmorgen Saturday Night Live terug. Zegt de nieuwslezer dat Kanye West zijn verlies al heeft toegegeven en president Trump nog niet. Oftewel Kanye is als eerste terug in de realiteit. Wie had dat ooit voor mogelijk gehouden?