Terug naar de Schiedamseweg

Aan het einde van de Nieuwe Binnenweg steek je de Lage Erfbrug over – vroeger waren er twee bruggen – en wandel je Delftshaven binnen via de Schiedamseweg, de levensader van de Rotterdamse wijk. Links op nummer 36A boven Jamin, is mijn vader geboren. Vandaag zijn we een kijkje gaan nemen.

rotterdam, schiedamseweg

Na vijftig jaar terug in de straat waar je geboren bent: de Schiedamseweg in Rotterdam

Continue reading

Heelhuids in Holland (7/7)

Mazar-i-Sharif – Salang – Kaboel – Dubai – Rotterdam (11 – 17 augustus)

Waarin GJ kabaal in Kaboel maakt, heelhuids in Holland terugkomt (en zijn nichtje bijna lukt wat de Taliban niet is gelukt), maar vooral Mam mist.

Mam

Vandaag is een waardeloze dag. Het is 11 augustus 2014. Het is het precies een jaar geleden dat mam overleed. Op zo’n moment besef je hoeveel je iemand mist en hoeveel ze voor je betekent. Ik herinner me Moederdag nog in mei. Ik heb me de hele dag bezig gehouden met de schuur opruimen, ik was zo onaanspreekbaar dat ik iedereen het liefst uit de weg ging.

Gelukkig heb ik gisteravond een berichtje naar Nederland kunnen mailen dat mijn telefoon nog in Kaboel ligt en ik niet weet of ik kan mailen, dat lukt inderdaad niet. Wel heb ik een kettinkje met een Maria medaillon meegenomen en de hele dag gedragen, jaren geleden van Mam gekregen. Haar voornaam is ook Maria. Geen idee wat de Afghanen er van denken, maar eerlijk gezegd vind ik dat voor een keer absoluut niet belangrijk.

header_afg_07

Continue reading

Nieuwe badkamer, zware bevalling

Onlangs ben ik verhuisd. Als student ging ik op kamers en mijn eerste honk was ook in Rotterdam Alexanderpolder, op een steenworp afstand aan de Zocherstraat. Niet alleen heb ik daar geweldige herinneringen, maar ook vrienden voor het leven aan overgehouden.

Mijn nieuwe appartement is net zo groot als mijn eerste complete studenthuis. Dat is wel wennen, maar een mens verzamelt zoveel spullen, ik ga nog schrikken bij de volgende verhuizing.

Een paar dagen nadat ik de sleutels heb ontvangen, bel ik met de verhuurder, zij beheren de flats namens de eigenaar en vertel dat de badkamer toch wel in erg slechte staat is en de tegels van de muren komen.

“Je hebt toch getekend, dan moeten we het huurcontract maar ontbinden.”

vrachtwagen levert tegels voor badkamer in de rotterdamse adriaan dortsmanstraat af

Zo’n grote vrachtwagen voor een paar doosjes met badkamer tegels.

Continue reading

Tijd om te verhuizen

Na bijna een jaar en een natte zomer te hebben doorgebracht aan de Gordelweg wordt het tijd om te verhuizen. In april bijna geroosterd omdat de badkamer lekkage had en de stoppenkast onder het badkamervloer zat. Daarna stond de benedenverdieping onder water en kon ik bijna alles weggooien.

overaldouchen.nl een draagbare douche in de woonkamer bijvoorbeeld

Overal douchen: in de woonkamer bijvoorbeeld.

Continue reading

Het mooiste uitzicht van Nederland

Na bijna vijftien jaar in De Esch gewoond te hebben, is het tijd om te verhuizen. De flat zelf is niet al te groot, maar het uitzicht is magnifiek. Hieronder een paar foto’s door de jaren heen.

Rotterdam, De Esch: zonsondergang met de zon net boven de watertoren

De ondergaande zon, recht boven de watertoren.

 

Rotterdam, De Esch: panoramafoto

Panorama foto van de bebouwing langs de Maas

Een panoramafoto, de kwaliteit is matig, maar camera’s waren toen nog niet zo goed. Links een van de flats aan de Buitenbassinweg, daarnaast de Erasmusbrug. Iets verderop het Dijkzigt ziekenhuis (tegenwoordig Erasmus MC). Midden op de foto is De Hef te zien, net naast het voormalige Nedlloyd gebouw. Daarvoor, op de zuidoever staat De Brug, het kantoor van Unilever. Iets verder naar rechts op de foto is een glimps te zien van het World Trade Center, aan de Coolsingel. Het hoge gebouw daarnaast is het Nationale Nederlanden gebouw, naast het Centraal Station. Rechts op de voorgrond zie je de watertoren, tijdelijk ingepakt. Het laatste hoge gebouw rechts is het kantoor van AON op de hoek Oostzeedijk/Admiraliteitskade.

 

Rotterdam, De Esch. De schaapjes grazen langs de dijk, recht onder mijn raam.

Schapen recht onder mijn raam, grazen langs de tramdijk.

Het allermooiste van mijn appartement waren de schapen die ’s zomers langs de dijken graasden, uniek. Op een morgen werd ik wakker, ik had geen druppel gedronken, en keek uit het raam. “He daar loopt een kangoeroe tussen de schapen.” Natuurlijk kan dat niet, maar hoe langer ik keek, hoe meer het schaap op een kangoeroe leek. Dat jaar gaven vrienden mij een pluche kangoeroe voor mijn verjaardag.

Continue reading