Deelder Verhuist

Soms is een man gewoon jaloers – en trots daarop.

Deelderiaans gezegd: “het plafond pleurt na beneeje.” Dan verkoop je toch gewoon het huis? Dat is in ieder geval wat Jules Deelder doet. Hebberig worden op basis van een krantenartikel en twee relevante foto’s? Ja, het kan.

Meer dan een (platen)paleis (Afbeelding: Funda)

Achter mij staan vijf boekenkasten tot de nok toe gevuld met allerlei. De boeken zijn niet de minste, je vind er onder andere de integrale, gebonden, luxe uitgave van Marten Toonders’ complete Heer Bommel. Vroeger had ik kratten vol platen en CD’s. Tegenwoordig is alles digitaal. Uit mijn begintijd als DJ, plaatjes opzetten was destijds absoluut niet gaaf, herinner ik mij hoe ik in de discotheek door de platenbakken bladerde. Nummers die ik wilde draaien, kantelde ik een kwartslag en liet ze uitsteken.

Meneer Deelder heeft een thuisdiscotheek, in de letterlijke zin van platenverzameling. Een man die een ladder nodig heeft om aan zijn muziek te geraken, verdient diep respect. Hier in de kast staan wat CD’s met selecties van Jules Deelder. Ja, echte ouderwetse CD’s waarvoor ik knaken betaald heb. Ondanks dat ik het voordeel van digitaal dagelijks ervaar, voel ik me er ongemakkelijk bij. Mijn vingers worden onrustig. Is er hier iets te bladeren, al zijn het maar 500 maxisingles? Maar nee, de nullen en enen geven geen kik.

Meneer Deelder ondertussen, heeft een wand vol met platen, groter dan mijn honderd dozen boeken, die sinds de verhuizing veilig opgeborgen zijn in mijn boekenkasten uit het land der Svenska-Turkse gehaktballen.

jules deelder jazz platen discotheek verhuizing rotterdam mathenesserlaan

Natuurlijk zijn de makelaarsfoto’s in klassiek Deelder zwart/wit. (Afbeelding: Funda)

Wat ben ik jaloers op zo’n man. Z’n gedichten kunnen me gestolen worden, begrijp er niets van. Geeft ook aan hoe hip of posthip ik niet ben. Maar eindeloze rijen zwarte schijven gevuld met muziek waar A&R managers liefst ver van blijven omdat ze er niets van snappen, welke muziekliefhebber droomt daar nou niet van?

Kijk, volgens de reclame moeten we allemaal dromen van een uur kwalitijd met ons kroost voor een veel te hoge prijs (Eurocard/Mastercard). Het suikerwaterbrouwsel van Heineken probeert eenzelfde idee aan de (meestal) man te brengen. Drink dit en je hebt lol en vrienden. Drink de hele krat alleen en je weet niet meer van hoe of wie.

Geef mij maar muziek. We hebben het allemaal wel eens gedaan: tig keer dezelfde plaat draaien. En het verveelt nooit. Dat is de kracht van echte muziek. Het heeft iets magisch en wordt nooit saai, zeker niet als je een eigen platenpaleis hebt. Het plafond komt naar beneden, nou en? Als je lang genoeg wacht, stort alles in. Zolang de muziek speelt is er geen reden tot zorg.

Oh ja, mocht je niet van muziek houden, de achtertuin is 45 meter diep.

jules deelder jazz platen discotheek verhuizing rotterdam mathenesserlaan

Het plafond komt naar beneden. Nou en? (Afbeelding: Funda)

Tranen in Blijdorp

Een bezoek aan de dierentuin stemt vooral triest. Dieren in gevangenschap zal nooit veranderen. Hoe we met ze omgaan en de hoeveelheid geluk (lees ruimte) die we ze bieden, hopelijk wel.

Waarom het 50 jaar duurt voor het opvalt, ik weet het niet. Wat is dat met apen? Die vraag ligt op ieders lippen. De een bedoelt: waarom zijn de apen zo verspreid over Blijdorp, terwijl ze vroeger ‘gezellig’ op een kluitje zaten. Anderen vragen zich af waarom de apen er zo ongelukkig uitzien.

Blijdorp is misschien wel de mooiste diergaarde van Nederland, ondanks dat dierentuinen na dit bezoek het meeste van hun glans verloren hebben.

“Dit is niet hoe ik mijn territorium had voorgesteld.”

Donderdag 21 juni, het begin van de zomer, Koning Winter is een beetje de weg kwijt en probeert zich er nog even tussen te wringen met een graad of 14 en een spatje regen. De koudste dag in maanden schrikt veel mensen af van een dagje dierentuin. Pap, een vriendin en ik gaan natuurlijk wel, ik vanzelfsprekend in korte broek.

Toen ik studeerde had ik een geliefde die niets liever deed dan naar de dierentuin en kinderboerderij gaan. Ik vond er na tig keer maar weinig aan, maar ooit op sleeptouw genomen naar geluk door de vrouw van wie je houdt? Die glimlach op haar gezicht als ze me begeesterd voorging, dat dus. Fijne herinneringen. Een jaar of twee geleden met mijn nichtje en haar Mama en Papa de dieren bezocht. Net zulke fijne herinneringen. Wat was Blijdorp gegroeid, de dierentuin is stiekum onder de treinrails doorgekropen en bijna verdubbeld in ruimte.

Waarschijnlijk zijn die herinneringen er de reden van dat ik nu pas merk hoe miserabel sommige dieren zijn. Ooit opgezocht wie er sneller is: een leeuw of een tijger. De tijger dus. In het wild heeft de tijger volgens het blije bord een jachtgebied van 10 tot 20 km2 en besluipen hun prooi tot op een afstand van 20, soms 10 meter, voor ze toeslaan. De Blijdorpse Sumatraanse tijger ligt in een kooi die hoogstens 10 bij 10 meter is. De begeleidende tekst kopt olijk “altijd op jacht”, maar de enige jacht die deze tijger kent, is de uitdaging om zijn kop zoveel mogelijk achter een pilaar te verstoppen terwijl mensen hem aangapen door het glas.

Wedden dat Blijdorp het bord binnen zes maanden heeft aangepast?

Continue reading

Stem Wijzer?

D66 slacht haar eigen referendum. Keuzevrijheid, maar alleen als het in het verlengde ligt van de partijvisie. Democraten 66 bestaat al meer dan een halve eeuw en toch ontbeert de partij – waarop ik vroeger vaak heb gestemd – het meest elementair begrip als het aankomt op de fundamenten van de democratie.

Dichter bij huis, in mijn eigen Rotterdam, is Leefbaar tot regentenpartij verworden. Ooit gehoord van een partijbestuurder die een zielzuivering oplegt door een nieuw-benoemde wethouder een hulpverleningsbelasting af te dwingen van 10.000 euro, alleen omdat hij de lokale partijlijn niet volgt? De eis tot reflectie ging natuurlijk per telefoon, iedere partij, lokaal of niet, weet immers dat je geen sporen moet achterlaten als je intern partijmechanisme gebaseerd is op een totalitaire bestuursvorm.

In Brunsum is de “omstreden” wethouder absoluut niet bevlekt. Wat onacceptabel blijkt, is de handelswijze van meneer de burgemeester. De heer Winants bracht destijds naar buiten dat Palmen ‘een ernstig risico’ vormde. In het geheime, persoonlijke advies aan burgemeester Winants heeft een externe bureau vorig jaar geoordeeld dat Palmen wel degelijk benoembaar was, maar dat hij ook een ‘risicovolle keuze’ was.

Oh, en het draaide allemaal om grond die wethouder Palmen al sinds 1976 als zijn eigendom mocht beschouwen. Het algemeen belang en de bestuurlijke guillotine, niets staat verder van elkaar. En u dacht dat ze voor ons werkten?

Profileringdrang is een gevaarlijk gif waardoor politici zelfs bij de waarheid gaan stijgeren. Dat overkwam ook de minister van Binnenlandse Zaken, Kajsa Ollongren. De gemeenteraad hem moest dwingen af te treden en de minister dreigde dat ‘als dat niet gebeurt, anderen moeten handelen’. Handelen als de omstandigheden daarnaar vragen is een groot goed, nadenken voordat je wat doet, nog veel meer.

Gemeenteraad. Dwingen! Een ministeriele vorm van intimidatie die totaal misplaatst is. Een gemeenteraad maakt haar eigen keuzes, net zo als een minister staat voor de integriteit van haar beleid. Indien de minister het niet eens is met het gevoerde beleid, grijpt ze in. In dit geval maakt de minister er zich makkelijk van af door te proberen de gemeenteraad voor haar karretje te spannen.

De twee hoogleraren die het integriteitsonderzoek naar Palmen uitvoerden, stellen dat het screeningstraject ‘niet deugt’. Geheime adviezen, geen wederhoor en geen inzage, een ‘moderne guillotine’ met als enig belang het behoud van het pluche. Landsbelang, stadsbelang, wiens belang? En zogenaamd maar verbaasd zijn over de betrokkenheid van de moderne burger. Voor de volledigheid, minister Ollongren is lid van D66.

Op wie moet ik nou stemmen bij de komende gemeenteraadsverkiezingen in maart? Wie het weet mag het zeggen Met een goed verhaal stem ik misschien op je, pardon, u.

Terug naar de Schiedamseweg

Aan het einde van de Nieuwe Binnenweg steek je de Lage Erfbrug over – vroeger waren er twee bruggen – en wandel je Delftshaven binnen via de Schiedamseweg, de levensader van de Rotterdamse wijk. Links op nummer 36A boven Jamin, is mijn vader geboren. Vandaag zijn we een kijkje gaan nemen.

rotterdam, schiedamseweg

Na vijftig jaar terug in de straat waar je geboren bent: de Schiedamseweg in Rotterdam

Continue reading

Heelhuids in Holland (7/7)

Mazar-i-Sharif – Salang – Kaboel – Dubai – Rotterdam (11 – 17 augustus)

Waarin GJ kabaal in Kaboel maakt, heelhuids in Holland terugkomt (en zijn nichtje bijna lukt wat de Taliban niet is gelukt), maar vooral Mam mist.

Mam

Vandaag is een waardeloze dag. Het is 11 augustus 2014. Het is het precies een jaar geleden dat mam overleed. Op zo’n moment besef je hoeveel je iemand mist en hoeveel ze voor je betekent. Ik herinner me Moederdag nog in mei. Ik heb me de hele dag bezig gehouden met de schuur opruimen, ik was zo onaanspreekbaar dat ik iedereen het liefst uit de weg ging.

Gelukkig heb ik gisteravond een berichtje naar Nederland kunnen mailen dat mijn telefoon nog in Kaboel ligt en ik niet weet of ik kan mailen, dat lukt inderdaad niet. Wel heb ik een kettinkje met een Maria medaillon meegenomen en de hele dag gedragen, jaren geleden van Mam gekregen. Haar voornaam is ook Maria. Geen idee wat de Afghanen er van denken, maar eerlijk gezegd vind ik dat voor een keer absoluut niet belangrijk.

header_afg_07

Continue reading

Nieuwe badkamer, zware bevalling

Onlangs ben ik verhuisd. Als student ging ik op kamers en mijn eerste honk was ook in Rotterdam Alexanderpolder, op een steenworp afstand aan de Zocherstraat. Niet alleen heb ik daar geweldige herinneringen, maar ook vrienden voor het leven aan overgehouden.

Mijn nieuwe appartement is net zo groot als mijn eerste complete studenthuis. Dat is wel wennen, maar een mens verzamelt zoveel spullen, ik ga nog schrikken bij de volgende verhuizing.

Een paar dagen nadat ik de sleutels heb ontvangen, bel ik met de verhuurder, zij beheren de flats namens de eigenaar en vertel dat de badkamer toch wel in erg slechte staat is en de tegels van de muren komen.

“Je hebt toch getekend, dan moeten we het huurcontract maar ontbinden.”

vrachtwagen levert tegels voor badkamer in de rotterdamse adriaan dortsmanstraat af

Zo’n grote vrachtwagen voor een paar doosjes met badkamer tegels.

Continue reading