Mooie moskee├źn in Mazar-i-Sharif (6/7)

Mazar-i-Sharif – Balkh – Maimana – Andhkoy – Mazar-i-Sharif (07 – 10 augustus)

Waarin GJ de moeder aller angsthazen ontmoet, nog meer moskeeën bezoekt en er een econoom wordt gezocht.

Het kon natuurlijk niet uitblijven, ik heb weer last van mijn maag en absoluut niet omdat ik te gulzig kebab heb gegeten. ‘s Ochtends om half vier word ik wakker. Het is weer feest in mijn buik: “Delhi Belly”. Waarschijnlijk een combinatie van de hitte en het eten van gisteravond. Tot mijn schrik zie ik dat ik in Bamyan al een heel doosje paracetamol naar binnen heb gewerkt. Toch zieker geweest dan ik dacht. Het blijft een briljante uitvinding dat paracetamol. Als je in Afghanistan bent kun je jezelf niet laten afleiden door zoiets onbenulligs als diarree en ik wil veel zien en doen, dus ik probeer nog twee uurtjes te slapen.

header_afg_06

Continue reading

Heibel Om Een Handdoek In Herat (5/7)

Chisht – Herat – Mazar-i-Sharif (04 – 07 augustus)

Waarin GJ zich in terug in Iran waant, zich opwindt over de Nobelprijs voor de vrede en een schone handdoek krijgen ongebruikelijk moeilijk is.

Als een dief in de nacht

Rond half vijf ’s morgens word ik wakker van iemand die een bijzonder felle zaklamp in mijn gezicht schijnt. De militaire politie wil ons zo snel mogelijk weghebben uit Chisht in verband met de Taliban. Dankzij Hollandse nuchterheid en de Britse ‘stiff upper lip’ duurt het nog tot kwart voor zes voor we daadwerkelijk vertrekken. Het eerste gedeelte van de weg is bijzonder slecht, maar in de loop van de dag veranderen de bergen langzaam in een vlakte en wordt de rit is minder oncomfortabel. Ik zit opgevouwen voorin tussen twee anderen met mijn voeten op de licht oververhitte transmissie, maar ik moet niet zeuren, veel mensen in Afghanistan moeten alles lopen.

header_afg_05

Continue reading

Happy Boeddha in Vietnam (1/3)

Het is vakantietijd en GJ is weer op reis, dus voor de geïnteresseerden een reisverslagje. Geen tijd of vind je het niet leuk, negeer het mailtje gewoon.

Dit keer heb ik gekozen voor Indochina, een trip door Vietnam, China, Laos en Cambodja. Een dikke week geleden naar Ho Chi Minh City, het vroegere Saigon gevlogen. Saigon is de belangrijkste economische stad van Vietnam. Het is er heerlijk om rond te lopen, je voelt de energie van alle kanten. Wat het eerst opvalt is hoe vriendelijk de mensen hier zijn. Ik geloof niet dat ik ze ooit vriendelijker heb meegemaakt. Voor diegenen onder jullie die nu denken, ja dat is de beroemde Aziatische glimlach: absoluut, maar het is nog veel meer, de mensen zijn echt geweldig aardig. Het tweede wat opvalt is het verkeer.

indochina_markt

Continue reading