Groeten uit Soedan (1/2)

Hallo knuffels, het is december en GJ is na 2,5 jaar eindelijk weer eens op reis. Dit keer naar Soedan en Egypte. Ik weet niet meer precies wie allemaal gevraagd heeft of ik hen ook wilde mailen dus vandaar dit mailtje aan iedereen. Als je het niet interessant vindt gewoon negeren. Meestal begint het vakantiegevoel langzaam op te komen zo’n dag of twee voordat ik in het vliegtuig stap. Dit keer begon het vijf weken eerder toen ik naar de Soedanese ambassade ging om een visum te halen. De dame achter de balie keek mij wat twijfelend aan waarom ik niet eerder was gekomen.

egypte_en_soedan_02

Continue reading

Boeddha is niet meer (3/3)

Inmiddels is de laatste week van de reis voorbij, Vanavond vliegen we via Vietnam en Singapore terug naar Nederland helaas. Ik moet zeggen dat deze laatste week een bijzondere was, vol tegenstellingen. Niet alleen heb ik het allerergste gezien in mijn leven, ook een van de allermooiste dingen die ik ooit heb gezien heb ik de afgelopen week bezocht.

Aan het begin van de week waren we in Luang Prabang, de tweede stad van Laos, maar in cultureel opzicht de hoofdstad. Vientianne, de officiele hoofdstad vind ik minder interessant.

indochina_angkorwat

Continue reading

Boeddha hopt verder (2/3)

Inmiddels bevinden we ons in Laos. De afgelopen week het laatste stukje Vietnam gedaan en heel even in China geweest. Eerlijk is eerlijk: Vietnam is een fantastisch land en ik wil er heel graag terugkomen. De mensen zijn bijzonder charmant, waanzinnig aardig, vriendelijk en werken keihard om hun land op te bouwen. Echter het was ook super om weer in China te zijn.

indochina_monnik

Continue reading

Happy Boeddha in Vietnam (1/3)

Het is vakantietijd en GJ is weer op reis, dus voor de geïnteresseerden een reisverslagje. Geen tijd of vind je het niet leuk, negeer het mailtje gewoon.

Dit keer heb ik gekozen voor Indochina, een trip door Vietnam, China, Laos en Cambodja. Een dikke week geleden naar Ho Chi Minh City, het vroegere Saigon gevlogen. Saigon is de belangrijkste economische stad van Vietnam. Het is er heerlijk om rond te lopen, je voelt de energie van alle kanten. Wat het eerst opvalt is hoe vriendelijk de mensen hier zijn. Ik geloof niet dat ik ze ooit vriendelijker heb meegemaakt. Voor diegenen onder jullie die nu denken, ja dat is de beroemde Aziatische glimlach: absoluut, maar het is nog veel meer, de mensen zijn echt geweldig aardig. Het tweede wat opvalt is het verkeer.

indochina_markt

Continue reading

Nepalese verhaaltjes (4/4)

Vandaag alweer de laatste dag. Vanmiddag vliegen we van Kathmandu naar New Delhi en vannacht om 02:30 vliegen we naar Nederland terug. Helaas!

Zo’n anderhalve week geleden de grens met Nepal over gestoken. De eerste plaats die we aandeden was Sauraha, wat naast het Royal Chitwan National Park ligt. We zaten in een leuke lodge met uitzicht op de bergen. Prachtig, het contrast met India kon niet groter. Het is in Nepal minder druk dan in India, zo gauw je de grens oversteekt merk je dat het schoner is, de mensen toeteren en rijden niet als idioten en men is veel vriendelijker.

scrolls

Continue reading

Eerst de Taj Mahal zien, dan sterven? (3/4)

Het heeft even geduurd, maar daar zijn we weer. Inmiddels zijn we in Nepal aangeland, maar de afgelopen anderhalve week nog veel bijzondere dingen in India meegemaakt.

Minder leuk was natuurlijk dat ik mijn enkel verzwikt heb. Ik had een ijzeren staaf op de kop getikt om mee te lopen, maar dat werkte nauwelijks, de tweede dag in Jaipur gedwongen rust gehouden, ‘s middags in het hotel gevraagd of ze een wandelstok voor me konden regelen. Ze hebben de tuinman eropuit gestuurd en anderhalf uur later kwam hij terug met een prachtige kruk van Indiase makelij. Dat betekent dus dat het anti-slip rubber er na een half uur afviel, maar goed het scheelde wel wat, want zoals iedereen weet zijn er in India geen rollatorpaden voor trage schildpadden zoals ik.

taimahal

Continue reading

Duizend-en-een sprookjes uit India (2/4)

Ik ben bang dat dit een lang e-mailtje gaat worden. Ik heb namelijk gisteren mijn voet verstuikt, dus alle tijd om rustig een berichtje aan jullie te tikken. Heb in het hotel een ijzeren staaf op de kop getikt, die ik als een soort wandelstok gebruik. Nou trek je als tourist al redelijk de aandacht, maar op deze manier helemaal. Ook oversteken is extra spannend geworden, ik loop bijzonder traag. Niet alleen raak ik er maar niet aan gewend dat het
verkeer hier links rijdt, men rijdt ook uiterst “creatief”. Het verbaast me dat er zo weinig ongelukken gebeuren, maar als ze gebeuren is het ook goed raak.

jodhpur001

Continue reading