Japan In 4 Minuten

Een prachtig filmpje dat perfect laat zien waarom Japan zo’n fantastisch land is. Vind je het gek dat ik mijn hart verloren heb aan Japan? In ieder geval niet meer na het zien van deze clip.

In Japan – 2015 from Vincent Urban on Vimeo.

This film is a collection of audiovisual moments and memories of a 3-week railway journey through Japan in 2015. We were whizzing through the country with the Shinkansen visiting Tokyo, Osaka, Hiroshima and Kyoto as well as lots of wonderful little places along the way, meeting the most friendly people and experiencing a culture that somehow balances its rich tradition with a very futuristic present.

Het Grootste Feest Ter Wereld

Verkopen jullie ook hagelslag?” Ik ben op de enige plek in Nederland waar je die vraag hoort en het antwoord nee is. Terwijl ik achterom kijk, begin ik hardop te lachen. Ik geef de jongen die de vraag stelt een like, een analoge wel te verstaan: duim omhoog. Verder lopend moet ik denken aan wat er in de reisgids staat. Nadat de Portugezen het continent in 1500 ontdekten, zonden ze in 1556 de eerste bisschop om het land te kerstenen. Helaas voor hem leed hij schipbreuk en werd ceremonieel ter dood gebracht en vervolgens door de lokale bevolking opgegeten. Desondanks is die eerste bisschop er mede debet aan dat ik vandaag op Schiphol ben. Het is februari en dat betekent carnavalstijd. Zoals mam altijd zei, pas maar op dat je geen kou vat als je aan het carnavallen bent. Dat zal dit keer niet gebeuren, want ik ga naar Rio de Janeiro om carnaval te vieren. Zomer, zon, stranden en mooie vrouwen, die zagen jullie vast niet aankomen na Afghanistan.

Ferrari store op het vliegveld van Rome

“Moet ik ‘m inpakken of rijdt u hem zo in de prak?”

Continue reading

Rio 2015 in het nieuws

De internationale pers maakt veel betere foto’s dan ikzelf ooit kan, maar belangrijker nog waarom zou je het feest van je leven door een lens meemaken? Hieronder een selectie van de beste foto reportages bij mijn reisverslag van het carnaval in Rio en wat links met achtergrond informatie. Alles is in het Engels, excuses daarvoor.

Rio: Lagoa panorama, gezicht op ipanema

Lagoa panorama, gezicht op Ipanema (Afbeelding: Barbara Eckstein/Flickr)

Continue reading

Je gaat waar naartoe? (1/7)

Rotterdam 05 juli

Waarin de wereldkampioen vrouwvriendelijkheid de handdoek in de ring gooit en op zoek gaat naar een man-vriendelijke vakantiebestemming.

GJ is het summum van vrouwvriendelijkheid, dat weet iedereen, althans dat dacht ik… Mijn huis is volledig frau-shui ingericht. Als kers op de taart ben ik vorig jaar naar Japan geweest. Het moet niet veel vrouwvriendelijker worden. Maar ja, als je terugkomt uit Tokio en de buuv vraagt waarom je de wc deur op slot hebt gedraaid, dan weet je dat het geen zin heeft. Welke vrouwvriendelijke man draait nou z’n wc op slot? De deur klemt gewoon een beetje!

afghanie_header_01

Continue reading

Kebab in Kaboel (2/7)

Rotterdam – Dubai – Kabul (26 – 28 juli)

Waarin een boer uit Brabant geen idee heeft wat hij moet verwachten in Afghanistan en de beste kebab van zijn leven eet.

Mijn vakantie begint altijd pas als het vliegtuig opgestegen is. Voorpret is bij mij een ander woord voor voorbereidingsmisère. Als er een bulderende lach uit de business class klinkt kijken mijn medepassagiers verschrikt naar mij op. Hoe vaak ik het ook lees het blijft grappig. Twee jongeheren van gegoede maar straatarme komaf die voor de zoveelste keer met hun automobiel tegen de trap van het stadhuis van het middeleeuwse stadje Rittenburg opbotsen. Briljante uitvinding die e-readers. Ik heb er ook stapeltje Bob Evers boeken opgezet, dus als je een overeenkomst ziet met de titels van de verslagen dan is dat vast geen toeval.

header_afg_02

TV berg in Kaboel

Continue reading

Beroerd in Bamyan (3/7)

Kaboel – Bamyan – La’l (29 juli – 01 augustus)

Waarin GJ zo ziek is dat hij zich afvraagt waarom mensen überhaupt reizen en hij als eerste persoon ter wereld sneller beter is dankzij de vernielzucht van de Taliban.

De grote reis begint

Het is vandaag dinsdag en we gaan beginnen aan de grote reis door de bergen van Centraal-Afghanistan. Vertrek om 05:00 naar onze bestemming voor vandaag: Bamyan. Hier staat wat is overgebleven van de immense Boeddhabeelden die in 2001 zijn opgeblazen door de Taliban. Eigenlijk is ons reisgezelschap veel te groot en ik snap niet dat Geoff Hann, onze reisleider zoveel mensen heeft meegenomen, we vullen met z’n allen drie busjes.

header_afg_03

Continue reading

Angstige Afghanen en Opium (4/7)

La’l – Chaghcheran – Chisht (01 – 04 augustus)

Waarin sommige Afghaanse chauffeurs zo bang zijn dat de verfrissende werking van een vleugje opium niet meer helpt en GJ eindelijk de Taliban de hand schudt.

Afghaanse smeltkroes

Na dagenlang ziek te zijn geweest ben ik eindelijk weer een beetje opgeknapt. De meeste heren worden blij wakker en beginnen het eigenlijk wel leuk te vinden om in een chaikhan te overnachten wat het natuurlijk ook is. De dames daarentegen zijn beduidend chagerijniger dan voorheen. Het enige ongemak is de oproep tot gebed om half vijf ‘s morgens. Wat heb ik dat niet gemist in Japan. De rit gaat de komende dagen door Talibanland en wordt gevaarlijk. Veertien dagen geleden heeft de Taliban een bus aangehouden met een groep Hazari op weg naar een bruiloft en iedereen doodgeschoten. De Afghaanse politiek is een smeltkroes van onderwerpen: eeuwige stammenstrijd zo oud als de mensheid, diverse interpretaties van de Koran, ouderwetse hebzucht, racisme, bloedwraak maar ook gewoon krijgsheren die met elkaar vechten, wie het weet mag het zeggen. Alle mannen in onze groep dragen vandaag de shawal kamiz. De lokale kleding haalt de scherpe kantjes eraf. Ik lijk nog steeds niet op een Afghaan en het hemd is zo krap dat het onder de oksels trekt, dat kan nooit de bedoeling zijn. We zullen maar hopen dat de Taliban waardeert dat ik de moeite heb genomen.

header_afg_04

Continue reading