Tranen in Blijdorp

Een bezoek aan de dierentuin stemt vooral triest. Dieren in gevangenschap zal nooit veranderen. Hoe we met ze omgaan en de hoeveelheid geluk (lees ruimte) die we ze bieden, hopelijk wel.

Waarom het 50 jaar duurt voor het opvalt, ik weet het niet. Wat is dat met apen? Die vraag ligt op ieders lippen. De een bedoelt: waarom zijn de apen zo verspreid over Blijdorp, terwijl ze vroeger ‘gezellig’ op een kluitje zaten. Anderen vragen zich af waarom de apen er zo ongelukkig uitzien.

Blijdorp is misschien wel de mooiste diergaarde van Nederland, ondanks dat dierentuinen na dit bezoek het meeste van hun glans verloren hebben.

“Dit is niet hoe ik mijn territorium had voorgesteld.”

Donderdag 21 juni, het begin van de zomer, Koning Winter is een beetje de weg kwijt en probeert zich er nog even tussen te wringen met een graad of 14 en een spatje regen. De koudste dag in maanden schrikt veel mensen af van een dagje dierentuin. Pap, een vriendin en ik gaan natuurlijk wel, ik vanzelfsprekend in korte broek.

Toen ik studeerde had ik een geliefde die niets liever deed dan naar de dierentuin en kinderboerderij gaan. Ik vond er na tig keer maar weinig aan, maar ooit op sleeptouw genomen naar geluk door de vrouw van wie je houdt? Die glimlach op haar gezicht als ze me begeesterd voorging, dat dus. Fijne herinneringen. Een jaar of twee geleden met mijn nichtje en haar Mama en Papa de dieren bezocht. Net zulke fijne herinneringen. Wat was Blijdorp gegroeid, de dierentuin is stiekum onder de treinrails doorgekropen en bijna verdubbeld in ruimte.

Waarschijnlijk zijn die herinneringen er de reden van dat ik nu pas merk hoe miserabel sommige dieren zijn. Ooit opgezocht wie er sneller is: een leeuw of een tijger. De tijger dus. In het wild heeft de tijger volgens het blije bord een jachtgebied van 10 tot 20 km2 en besluipen hun prooi tot op een afstand van 20, soms 10 meter, voor ze toeslaan. De Blijdorpse Sumatraanse tijger ligt in een kooi die hoogstens 10 bij 10 meter is. De begeleidende tekst kopt olijk “altijd op jacht”, maar de enige jacht die deze tijger kent, is de uitdaging om zijn kop zoveel mogelijk achter een pilaar te verstoppen terwijl mensen hem aangapen door het glas.

Wedden dat Blijdorp het bord binnen zes maanden heeft aangepast?

Continue reading

50

Vandaag ben ik 50 geworden. Je blijft lachen. Beter wel dan niet. Vroeger had je op de Engelse TV een programma waarin knorrige knarren voor de grap commentaar leverden op hoe vroeger alles beter was en ik wist: “dat kan ik beter.”

Racisme is het grootste kwaad dat er is voor de mensenheid. Valt wel mee zegt u? Mazzelaar, dan ben je net zoals ik BBT (blank en bevoorrecht). Ik zei het toch? GEEN GRAP

GJ zat van de week op een bankje aan de Kralingse Plas. Op het bankje naast mij zat een oudere dame. Komt een hardloper aan, ergens in de twintig en legt zijn been over het bankje om het te strekken, schoen zo ongeveer in de nek van mevrouw. Ik zit er een paar seconden verbijsterd naar te kijken voordat ik door heb hoe de vork in de steel zit. Ik vraag met mijn allerzachtste, liefste, totaal niet bedreigende en meest poezelige Barry White stem, ogen op ongelofelijk onschuldig “Alles goed?” Zoef, wat kon die man rennen, zeg. Natuurtalent. Volgens mij is hij wel vergeten zijn andere been te strekken, maar ach dat kan ook in het gras. Zeggen ze.

Kijk, nou kun je zeggen dat er op mijn bankje (van 2.5 meter) geen plaats meer was om zijn benen te strekken omdat ik altijd in het midden ga zitten en mevrouw beleefder is dan ik en ruimte laat voor andere mensen. Was het maar waar. Ik ben BBT (en hij ook) en mevrouw had een donkere huidskleur. Gelukkig voor hem ben je pas een hork als je op sociale media ontmaskerd bent. GEEN GRAP Continue reading

Tante Jeanette – Er is nooit tijd genoeg

Op 20 september overleed tante Jeanette, mijn peettante.  Een korte toelichting en de tekst die ik uitsprak tijdens de plechtigheid.

Tante Jeanette 01       tj001
 

Eind vorig jaar was mijn oudste peetdochter zwanger. Hard aan het klussen in de Haagse Schilderswijk, vroeg de benedenbuurman die een Turkse supermarkt runt mij wat een peetoom eigenlijk is. Hoe leg je dat uit? Ik vroeg het een vriendin: “dat kennen wij niet.”

Geen idee of het een specifiek katholiek iets is, maar het blijft bijzonder. Een band – met of zonder bloed – die vaak een leven lang gekoesterd wordt.

Mijn eigen peettante – tante Jeanette – overleed op 20 september 2016. Het was een schok, ik had het niet verwacht. Een tijdje geleden had ik nog haar geboortekaartje – gedateerd 23 augustus 1935 – ingescand en aan haar gestuurd.

Continue reading

Meer dan een verbouwing

Het geheim van klussen is dit. Doe het goed en geen mens ziet het. Iedereen verwacht dat je een kastdeurtje recht afhangt. Pas als dat niet het geval is, krijg je commentaar. Hetzelfde geld voor veiligheid. Daarom neem ik opmerkingen als “Even latexen, da’s drie dagen” met een korreltje zout. Niet dat ik had verwacht dat ik drie maanden bezig zou zijn bij Janna. Een verslag in foto’s.

 

Als er overal theebekers rondslingeren is GJ meestal niet ver weg. Die zak Haribo? Da’s iemand anders’ verslaving. Ik zal geen namen noemen, maar het is twee letters verder dan de letter H van Haribo. De tweede letter – A – zit overigens wel op de goede plaats.

j thee vs haribo (3)
j thee vs haribo (1)
j thee vs haribo (2)

 

Continue reading

Een blakend gezonde baby. Eind goed, al goed!

Iets meer dan drie weken voordat ze uitgerekend was, verwoestte een korte, maar hevige brand het huisje van Janna. Moeder en baby zijn in orde, maar het appartement is onbewoonbaar. De ramen zijn dichtgetimmerd met houten platen, Van binnen is het zwart, zwart en nog eens zwart. Twee weken later bevalt ze van een kerngezonde dochter. Dat was bijna anders afgelopen.

Valentijnsdag, vandaag is Selena twee maanden oud. Een mooie gelegenheid om jullie bij te praten. Later dan gepland. Met kerst kon ik geen pap meer zeggen. Een paar dagen geleden vond ik nog een stapeltje ongeopende kerstkaarten. Jullie ook een fijne Sinterkerst & Nieuwhaas. Lees maar verder.

Continue reading

De Schatkamer van Ali Babi

Begin juli vroeg ik jullie hulp met babyspulletjes voor mijn oudste peetdochter. Heel veel reacties gehad, dank jullie wel. Ik had ook beloofd na de zomer een herinnering te sturen. Het is wintertijd dus daar gaan we.

Alweer geen reisverslag! Maar mijn trip naar Rio heeft iets bijzonders met me gedaan. Ik heb de hele zomer, wanneer de zon scheen, op mijn telefoon gekeken of het warmer was in Rotterdam dan in Rio. Da’s nog eens een vakantieherrinnering! Nou, we hebben een paar keer gewonnen. Hoera! Inmiddels ben ik er maar mee gestopt. Zinloos deze tijd van het jaar.

weerbericht rotterdam en rio de janeiro

Ironisch. Gelukkig is de zon niet de enige bron van warmte in Rio. En zeker niet de belangrijkste.

Als historici later terugkijken op 2015 zullen ze zich waarschijnlijk verbazen waarom Nederland en masse de zolder ging opruimen. Wij weten wel beter natuurlijk, daarbij geholpen door het achtbaanweer van juli en augustus.

Continue reading

Terug naar de Schiedamseweg

Aan het einde van de Nieuwe Binnenweg steek je de Lage Erfbrug over – vroeger waren er twee bruggen – en wandel je Delftshaven binnen via de Schiedamseweg, de levensader van de Rotterdamse wijk. Links op nummer 36A boven Jamin, is mijn vader geboren. Vandaag zijn we een kijkje gaan nemen.

rotterdam, schiedamseweg

Na vijftig jaar terug in de straat waar je geboren bent: de Schiedamseweg in Rotterdam

Continue reading